Curaçao Koleksiyonları

Bu yeni “altın levrek”, bilinen Batı Atlantik Liopropoma levrek türleri arasında en derin derinlik aralığına (182 ila 241 metre) sahip . Derin resifleri ziyaret etme ve denizaltının hidrolik kollarıyla örnek toplama imkanı olmasaydı , bu tür muhtemelen tespit edilemeden kalmaya devam edecekti. Çok gizli bir tür olup, yaklaşıldığında çatlaklara veya yarıklara saklanır. Türün adı olan “santi”, Roger ve Victoria Sant’ı onurlandırıyor ve Smithsonian’ın okyanusla ilgili faaliyetlerine verdikleri desteğin bir göstergesidir . Roger, Curaçao açıklarında bir denizaltı dalışına katılmış ve bu dalış sırasında yeni türün bir örneği toplanmıştır.

Bu , Curaçao kıyılarından 650 fit (yaklaşık 200 metre) açıkta bulunan, henüz tanımlanamayan bir müren balığıdır . Müren balıkları, mağaralarda ve çatlaklarda saklanmayı tercih eden çok gizli hayvanlardır. Derin Resif Gözlem Projesi  (DROP) araştırmacıları, bunun genç bir müren balığı mı yoksa küçük, yetişkin bir müren balığı mı olduğunu henüz bilmiyorlar. Bu müren balığının DNA’sını analiz ederek ve Karayipler’deki bilinen müren balıklarının DNA’sıyla karşılaştırarak, bu küçük müren balığının bilinen bir türün yavrusu olup olmadığını belirleyecekler.

Bu yeni levrek, Curaçao açıklarında denizaltı dalışı sırasında keşfedilen iki yeni “altın levrek” türünden biridir. Yetişkinleri yalnızca Curaçao’da bilinmesine rağmen, bilim insanları DNA ve morfolojik verileri kullanarak soldaki balığın, Florida Boğazı’ndan alınan bir plankton örneğinde keşfedilen çarpıcı larva balığının (sağdaki) yetişkin formu olduğunu gösterdi. Yazarlar, yeni türü ve onu Karayipler’in diğer ucundaki bir larva balığıyla nasıl ilişkilendirdiklerini PLoS One araştırma dergisinde açıklıyorlar .

Bu mor deniz kestanesi  (Paleopneustes cristatus)  nadiren tek başına görülür ve yüzlerce bireyden oluşan gruplar halinde bulunabilir. Derin deniz ekinoitlerini inceleyen NMNH’de kıdemli bilim insanı Dr. Dave Pawson , bu deniz kestanesinin döllenmiş yumurtalarının batıp batmadığını veya yüzeyde kalıp kalmadığını test ediyor; bu, deniz kestanesinin yaşam döngüsünü anlamada önemli bir soru. Bu deniz kestanesi örneği,  Derin Resif Gözlem Projesi’nin  (DROP) 2012 saha sezonunda yaklaşık 240 metre derinlikten toplanmıştır.

Bu deniz kestanesinin “mohawk” görünümüne dikkat edin. Üst dikenlerini, yumurta veya spermin salındığı üç büyük deliğin üzerine açılı bir şekilde tutarlar. Bu diken örtüsünün, delikleri parazitlerden veya yırtıcılardan koruduğu düşünülmektedir.

Bir şeye veya birine adınızın verilmesi bir onurdur. NMNH’de Kıdemli Araştırma Bilimcisi ve Ekinodermler Küratörü olan Dr. David Pawson’ın , yaşayan ve fosil olmak üzere birçok cins ve türü onun adıyla anılıyor. Bu küçük deniz yıldızı, Pawsonaster parvus , şimdiye kadarki en güzeli diyor! Küçük, beşgen bir tür olup, çapı bir inçten biraz fazla (bu nedenle tür adı Latince “küçük” anlamına gelen parvus’tan geliyor), üstü turuncu, altı beyazımsıdır. 30-600 metre derinliklerde yaşar ve Kuzey Carolina kıyılarından, Karayipler ve Meksika Körfezi üzerinden Güney Amerika’daki Uruguay’a kadar yaşadığı bilinmektedir. Bu örnek, DROP ekibi tarafından Curaçao açıklarında toplanmıştır.

İnci balıkları, genellikle deniz hıyarları da dahil olmak üzere çeşitli omurgasızların içinde yaşayan, ince, yılan balığı şeklinde balıklardır . Deniz hıyarı anüsünden su alarak nefes aldığı için, inci balığı hıyarın nefes almak için ağzını açmasını bekleyebilir ve içeri yüzebilir.

İnci balığı ile deniz hıyarı arasındaki ilişki, inci balığı için faydalıdır; bu ince, pulsuz ve genellikle saydam balığa barınak sağlar. İlişki, konakçı deniz hıyarına zarar vermeyen karşılıklı fayda sağlayan bir ilişki olabilir, ancak bazı türlerde inci balığı, konakçısının üreme organlarını ve diğer iç organlarını yiyerek ona zarar veren bir parazit gibi davranabilir! İnci balıkları en çok tropikal sığ su deniz hıyarlarında bulunur, ancak 2000 metreye kadar derinliklerdeki konakçılarda da bulunmuşlardır! Bir deniz hıyarında sadece bir inci balığı olabilir, ancak bazı deniz hıyarları beş veya daha fazla inci balığına ev sahipliği yapabilir. İstiridye ve deniz yıldızı da dahil olmak üzere diğer hayvanlar da inci balıklarına ev sahipliği yapabilir.

Bir yıllık bekleyiş! 2011 yazında, DROP araştırmacıları Curaçao açıklarında neredeyse bir deniz kurbağası yakalamışlardı . Ancak, denizaltı mürettebatı denizaltının emme borusuyla deniz kurbağasını toplamaya çalışırken, balık suyla şişerek boru için çok büyük hale geldi. Yetenekli mürettebat, robotik kolu ve denizaltıyı kullanarak deniz kurbağasını denizaltıya bağlı açık bir toplama kutusuna nazikçe yerleştirdi. Bu kap, fazla hareket etmeyen şeyler için iyi çalışır, ancak denizaltı dalışa geçtiğinde balık kaptan dışarı çıktı ve yüzerek uzaklaştı. Araştırmacıların geri dönebildiği tek şey, balığın uzaklaşırken çekilmiş bir fotoğrafıydı. Bu kayıp ve bir yıllık bekleyiş, bu haftaki buluşu daha da tatlı kılıyor! 

Bu fotoğraftaki deniz kurbağası ( Chaunax spp. ), yaklaşık 253 metre (830 ft.) derinlikten toplanmıştır. Tüm deniz kurbağaları gibi, dipte yürümek için kullandığı modifiye göğüs yüzgeçlerine sahiptir. Deniz kurbağaları, kurbağa balıkları ve fener balıkları gibi fener balıklarıdır. Fener balıklarının başlarının üstünde yemleri bulunur: bazı türlerde fırfırlı, diğerlerinde uzun ve kavisli, birçok derin deniz türünde ise biyolüminesans özelliktedir. Bu deniz kurbağasının yemi, kısa beyaz bir paspasa benzemektedir. Karayipler’de bilinen iki deniz kurbağası türü vardır . Bu örneğin morfolojik karşılaştırması ve DNA analizi, bilinen bu türlerden biri olup olmadığını belirleyecektir.

Bu yeni konik salyangoz, Curasub’un ön tepsisi kullanılarak okyanusa atılmış ve 130 ila 168 metre derinliğe çökmüş şişelerin toplanmasıyla keşfedildi. Şişelerin yaşı 19. yüzyılın ortalarından günümüze kadar uzanıyordu. Kabukların çoğunda en az bir delik vardı ve muhtemelen küçük ahtapotlar tarafından yiyecek olarak şişelerin içine taşınmışlardı. Bu yeni tür, yumuşakçalara olan uzun süreli ilgisi ve araştırmalara verdiği destek nedeniyle Marilee McNeilus’un onuruna adlandırılmıştır. Kendisi denizaltı dalışlarına katılmış ve bu yeni türün keşfine yol açan örneklerin sınıflandırılmasına yardımcı olmuştur.

Deniz hıyarları salatalık şeklinde olabilirler, ancak kesinlikle hayvandırlar, sebze veya meyve değil… Deniz kestanesi, kum doları, deniz yıldızı ve kırılgan yıldızları da içeren Echinodermata filumuna aittirler. Bu örnek, Holothuria sp. , Curaçao açıklarında yaklaşık 252 metre (830 fit) derinlikte bir denizaltı aracıyla toplanmış ve bir akvaryuma yerleştirilmiştir. Birkaç saat sonra, anüsünden küçük bir inci balığı yüzerek çıktı! Bu inci balığı, bu deniz hıyarının içinde yaşayan inci balığı değil, ancak ona çok benziyor. 

Bu fildişi kabuğu derin resiften çıkarıldığında, içinden bir yengeç çıkması büyük bir sürpriz oldu! Yengecin, kabuğun içine çekildiğinde kabuk açıklığını sıkıca kapatmak için kullandığı büyük pençesine dikkat edin. NMNH’nin on ayaklı kabuklular küratörü Dr. Rafael Lemaitre, bu yengeci Pylopagurus discoidalis olarak tanımladı .

Geçmişte, bu tür derin deniz hayvanları ancak hantal trol ağları veya tarama aletleri kullanılarak gemilerden toplanabiliyor ve daha sonra tanımlanmadan önce onlarca yıl bekleyebilecekleri müzelere gönderilebiliyordu. O zamana kadar hayvanın parlak rengi soluyordu. Bu süreç, Curaçao’daki Derin Resif Gözlem Projesi’nde (DROP) yaşananlardan çok farklı . Burada örnekler hızlı ve dikkatli bir şekilde tek tek inceleniyor, bir kod numarası veriliyor, fotoğraflanıyor, DNA örnekleri alınıyor ve taksonomik uzmanlar tarafından tanımlanıyor; üstelik gerçek renkleri de korunuyor.

Smithsonian Onursal Küratörü Jerry Harasewych tarafından bu yıl Molluscan Studies Dergisi’nde yayınlanacak olan bu yeni “alev tarak” türünün tanımı da bu kapsamda değerlendiriliyor. 250 ila 300 metre derinliklerde bulunan bu çift kabuklu yumuşakça, Miyosen dönemine ait Mantellina cinsine aittir . 

Bu küçük kaya balığı, yalnızca 21,5 mm (bir inçten az!) uzunluğunda olgun bir bireydir. Haptoclinus cinsinin bilinen ikinci türünü temsil etmektedir. Smithsonian’ın Derin Resif Gözlem Projesi (DROP) kapsamında denizaltı dalışı yoluyla keşfedilen birçok yeni türden ilki olduğu için , yazarlar ona “dropi” tür adını vermişlerdir.