Amerika Kupası: Yeni Zelanda’lılar harika bir performans sergiledi

Cuma günü şiddetli rüzgarlar nedeniyle yarışa katılamayan Emirates Team New Zealand, ikinci kez üst üste Cumartesi günü, zorlu yarış koşullarında yelken açma fırsatını değerlendirdi.

Keşif Birimi ekibi 18-20 knot rüzgar hızı kaydederken, Auckland’a daha yakın bölgelerde bağımsız ölçümlerle 25 knot’ın üzerinde rüzgar hızı tespit edildi. 30 saniyelik “hareketli vagon” sistemi üzerinden okunan maksimum kalkış öncesi rüzgar limiti 23,5 knot’tır.

Yeni Zelanda ekibi en küçük ana yelkenini ve ön yelkenini taktı ve tüm gün bu konfigürasyonda kaldı.

Kaptan Nathan Outteride’ın daha önce açıkladığı gibi , küçük yelkenler açıkken: “Tekneler, küçük yelkenleri taktığınız anda gerçekten canlanıyor. Küçük yelkenlere geçince tekneler bambaşka bir seviyeye çıkıyor ve bugün de gördüğünüz gibi tekne oldukça hızlı gidiyordu.”

Emirates Team NZ’nin, artık Team Australia’ya satılan AC75 teknesiyle, 2021 Amerika Kupası öncesinde bu koşullarda tek başına yaptığı antrenmanları izledik ve fotoğraf teknesinden bakıldığında, hız ve kontrol açısından etkileyici bir gösteri sergilendi.

Ne yazık ki, 2021 Amerika Kupası’nda bu üst düzey koşulları hiç yakalayamadık ve Yeni Zelanda takımının Luna Rossa’ya karşı nasıl bir performans sergileyeceğini söyleyemeyiz.

Bugünkü videoda, AC75’in her iki kanadı da açık haldeyken birçok manevra yaptığını görüyoruz. Bu durum, biraz daha fazla sürtünmeye neden olsa da, dönüşlerden önce, dönüşler sırasında ve sonrasında suda çok daha fazla tutunma sağlıyor. F1’i takip edenler, tutunmanın tamamen kontrol ve virajlardan hızlı çıkış hızlarıyla ilgili olduğunu, pistte çizginizi korumakla ilgili olduğunu bilirler.

Özetle, Cumartesi günkü seans, normalde 4-5 saat süren seanslardan daha kısaydı ve Napoli Körfezi’nde yaşanması muhtemel olmayan koşullarda yelken açıldı. Bununla birlikte, bu tür tatbikatlar ekipmanı son çalışma sınırlarına kadar test eder ve herhangi bir eksiklik açıkça ortaya çıkar.

Bu çalışmanın tek kaybı, fotoğrafta da görülebileceği gibi, sökülüp yenisiyle değiştirilen, cenova yelkeninin halatlarını örten güverte kaplaması oldu. Cenova yelkeninin kızağının bulunduğu hendek, başka bir fotoğrafta görülebiliyor; hendeğin içinde bir mürettebat üyesi duruyor.

Bu kampanyanın ilk birkaç haftasında Emirates Team NZ, ana yelkeni kaldırmakta çok zorluk çekiyordu. Sorun çözülmüş gibi görünüyor, ancak bugünkü seansın görüntülerinden biri, yelkenin üst kısmındaki kuvvetlere dayanmak için kullanılan büyük çıtaları ve karbon takviyesini ortaya koyuyor ve yelkenin direğin tepesine düzgün bir şekilde kilitlenmesinde neden sorunlar yaşandığını anlamak kolaylaşıyor. Unutmayın ki, çift katmanlı ana yelkenin sadece bir tarafını görüyoruz; sorunlar diğer tarafta/katmanda da tekrarlanıyor ve yelkeni kaldırmak, yelkenin her iki tarafında da bir destek ekibi gerektiriyor.

Başka bir fotoğrafta ise cenova çıtalarının boyutu görülebiliyor. North Sails ve Emirates Team New Zealand arasındaki iki patent ve tasarım davası, yelkenin şeklinin ön yelken gerginliğiyle ayarlanmasına olanak sağlayacak yelken yapılarının tasarlanması ve uygulanması süreciyle ilgili. Cenovanın şeklini öne çekmek ve bu çıta boyutuyla yelkeni düzleştirmek oldukça büyük bir mühendislik başarısı olup, Yeni Zelanda takımının patentine yol açmıştır.

Tüm keşif videolarında hatırlanması gereken diğer bir nokta da, takımların tutarlı test sonuçları elde etmek için otomatik uçuş kontrolü kullanıp kullanmadığını veya AC75’in manuel olarak uçurulup uçurulmadığını (yarış sırasında izin verilen tek sistem manuel uçuş kontrolüdür) bilmememizdir. AC75’ler mükemmel bir şekilde ayarlanmış ve hızlı görünse de, neredeyse kusursuz uçuş kontrolü bilgisayar kontrollü bir sisteme atfedilebilir. Elbette, bu mükemmel uçuş seansından elde edilen hedefler, manuel uçuş kontrolörlerinin yarışta veya yarış antrenmanında ulaşması gereken hedefler haline gelir.

Bu, Emirates Team New Zealand’ın Barselona’daki maliyet düşürme ve alt sıralardaki takımları telafi etme önlemi olan Protokol kapsamında izin verilen 45 günlük kotasının 31. yelken günüydü. Kiwi takımının önümüzdeki 11 hafta içinde (Noel tatili dahil) kullanabileceği sadece 14 yelken günü kaldı.

Keşif Raporu – 31 Ekim 2026 – 31. Seyir Günü – Hauraki Körfezi, Yeni Zelanda

Keşif Rotası – Emirates Yeni Zelanda Takımı – Yelken Yarışı 31. Gün – 31 Ekim 2026 – Auckland – fotoğraf © America’s Cup Recon

• Sabah: Güneşli. Rüzgar: 18-20 knot 180° (Güney)
• Öğleden sonra: Güneşli. Rüzgar: 18-20 knot 180° (Güney)
• Deniz Durumu: Dalgalı (Sabah ve Akşam)

Yelken İstatistikleri:

• Rıhtımdan Çıkış: 1000 saat
• Yelken açmaya başlama saati: 10:53
• Seferler Durduruldu: 13:39
• Geçen süre: 2 saat 40 dakika
• Folyo kaplama süresi: Bildirilmedi
• Tacks: Veri yok. Gybes: Veri yok.

Ekip Listesi:

• Sol Kaptan: Seb Menzies (NZL)
• Sağ Dümen Sorumlusu: Nathan Outteridge (AUS/NZL)
• Liman Düzeltici: Iain Jensen (AUS)
• Sancak Trim Sorumlusu: Andy Maloney (NZL)/Josh Armit (NZL)
• P5: Jo Aleh (Yeni Zelanda)
• P6: Josh Armit (NZL)

Keşif Birimi Raporu – 31 Ekim 2026

Önemli Noktalar:

• Üst rüzgar aralığı.
• Tekne kullanımı ve yarış pratiğine yoğun önem verilmektedir.

Güçlü bir güneybatı sisteminin etkisiyle birkaç gün kaybettikten sonra, ETNZ Cumartesi sabahı saat 08:40’ta hala esen güney rüzgarı eşliğinde denize açıldı. Direği yerleştirmek ve donanımı kontrol etmek için bir seviye aleti getirmek için birçok kişi çalıştı. İlgili fotoğraflarda görüldüğü gibi 84,9 derecelik bir ölçüm kaydedildi. Kanat testleri yapıldıktan ve saat 10:00’da iskeleden ayrıldıktan sonra, ETNZ, her zamanki eğitim alanları olan Back Paddock’a doğru 20 km’lik uzun bir çekme yolculuğuna çıktı; bu yolculukta da güney rüzgarı esiyordu. Mürettebat Nathan Outteridge, Seb Menzies, Iain Jensen, Andy Malone, Josh Armit ve Jo Aleh’den oluşuyordu.

Güçlü rüzgar M3 ve J5-0 yelkenlerini açarak, saat 10:53’te tekrar folyolar üzerinde ilerlemeye başladılar. 18-20+ knot’luk taze güney rüzgarında ETNZ, Waiheke ve Doğu Plajları arasındaki daha küçük iç limanda teknenin oldukça standart bir deneme sürüşünü gerçekleştirdi. Seans saat 11:24’te sona erdi.

Şamandıralar yerleştirildikten sonra, Doğu Zaman Dilimi’ne göre saat 11:40’ta tekne çekilerek bir dizi yuvarlanma ön startı yapıldı. Güçlü rüzgarda teknenin hareketi iyiydi, tekne baştan sona istikrarlı görünüyordu ve teknenin dengesiz göründüğü anlar çok azdı. Haftanın başlarında olduğu gibi, çoğunlukla pin üzerinde giriş yaparak, iskele giriş startlarına odaklanma devam etti. Seans saat 12:00’de sona erdi.

Bir sonraki seans kısa bir süre sonra 12:14’te başladı ve birkaç ön starttan oluştu, ancak araya birkaç tur da eklendi. Daha küçük eğitim alanı nedeniyle muhtemelen 3 turluk sanal bir yarış pisti gibi görünüyordu. Seans, birkaç antrenman yarışından sonra 12:46’da sona erdi. Birkaç kıyı ekibi üyesinin, cıva rayı sistemi üzerinde çalışmak için gemiye atladığı görüldü. Bu, cıva rayı kaplama sisteminin bilinen bir zayıflığı gibi görünüyor, çünkü bu eğitim bloğunda ETNZ’de ikinci kez oldu ve her iki seferde de Chase One’da yedek bir kaplama vardı ve hızla değiştirilmek üzere gemiye alındı. ETNZ’nin son davranışlarına dayanarak, aslında kaplamayı değiştirmeye gerek olmadığı ve aslında kaplamanın suda hızlı bir şekilde değiştirilmesi için bir deneme sürüşü olduğu ihtimali de var, çünkü günün sonunda kaplamada gözle görülür bir hasar yoktu ve Chase One’dan iskeleye geri taşındı.

Başlangıç ​​işaretleri alındı ​​ve bir sonraki seans 13:05’te başladı. Paddock’ta birkaç tur daha atıldı. 13:21’de kısa bir ara verildi ve takımın hidrolik mühendisi Ethan Jones, VIP bölümündeki tekneye atlayarak limandan North Head’e doğru hızla geri döndü. North Head’in altından birkaç küçük tur attıktan sonra, muhtemelen bir UFO’ya çarpma sonucu büyük bir suya iniş yaşandı. ETNZ daha sonra 13:39’da günü sonlandırdı. Yelkenleri indirip üsse doğru çekilerek geri döndüler.

Genel olarak, güneyden esen serin rüzgarda yarış pratiğine yoğunlaşılan, daha kısa bir yelken günüydü.

Ek Resimler: