Jane Rhodes Martin, maceranın yaş sınırı olmadığını kanıtlayan bir yaşamın ardından 99 yaşında hayata veda etti

O, genç yaşta dalgıç olmadı, okyanus etrafında bir kariyer kurmadı veya gençlik yıllarını rekor peşinde koşarak geçirmedi.

55 yaşında emekli olduktan sonra dalmaya başladı.

Bunu, kırk yılı aşkın bir süre boyunca tüplü dalış, yelken ve seyahat izledi ve bu serüven, sonunda adını rekorlar kitabına yazdıran Meksika’daki Isla Mujeres açıklarında yaptığı bir dalışla doruk noktasına ulaştı.

Matematik Öğretmeninden Dünya Gezginine

24 Mart 1927’de Alabama, Birmingham’da doğan Martin, Birmingham-Southern Üniversitesi’nden lisans derecesi ve daha sonra New York’taki Adelphi Üniversitesi’nden yüksek lisans derecesi aldı.

Ailesinin  yayınladığı ölüm ilanında  , 1949’da Jack Martin ile evlendiği ve daha sonra New Hyde Park Memorial Lisesi’nde matematik öğretmenliği yaptığı belirtiliyor.

Emeklilik hayatlarının yönünü değiştirdi.

Pocna Dalış Merkezi tarafından yayınlanan, dalış hayatına dair kapsamlı bir  anlatımda Jane, eğer 20 yıl öğretmenlik yaparsa kocasının 55 yaşında emekli olacağına dair bir anlaşma yaptığını hatırladı.

Zamanı gelince, sözlerini tuttular.

Yelkencilikle dolu yeni bir hayata başlamadan önce, çift tüplü dalış öğrenmeye karar verdi. Bu spora girişleri hiç de tropikal bir ortamda olmadı. New York kışında bir PADI eğitmeniyle eğitim aldılar ve açık su eğitimlerini oldukça soğuk koşullarda tamamladılar.

Bu durum onları caydırmadı.

Emekli olduktan bir hafta sonra Jane ve Jack Florida’da bir apartman dairesi satın aldılar ve Hawaii’ye giderek bir kiralık tekneye katıldılar ve bir yıl boyunca Güney Pasifik’te yelken açtılar.

Florida’ya döndükten sonra kendi tekneleri  Capella’yı satın aldılar ve yelkencilik, seyahat ve dalışın giderek iç içe geçtiği bir yaşam tarzına devam ettiler.

Yüzlerce dalış, ama az sayıda rekor.

Martin daha sonra onun yaklaşık 300 dalış gerçekleştirdiğini tahmin etti.

İlk kayıt defterlerinde 200’den fazla olay kaydedilmişti, ancak sonunda saymayı bıraktı.

Bu belki de sayının kendisinden çok, onun dalışla olan ilişkisi hakkında daha fazla şey söylüyor.

Bu dalışlar istatistik elde etme amacıyla yapılmadı. Dalış, seyahat, merak ve deneyim etrafında şekillenen çok daha büyük bir yaşamın parçası haline gelmişti.

Etkisi aileye de yayıldı.  Spectrum News’in 2023’te Martin ile yaptığı röportajda , aile üyelerinin de onun izinden giderek dalışa başladığı ve tüplü dalışın Jane’in bireysel uğraşı olmaktan çıkıp nesiller boyu devam eden bir aktivite haline geldiği bildirildi.

Bu durum, yaşlandıkça özellikle belirginleşti.

Jane, 2017’deki 90. doğum gününde geleneksel bir doğum günü partisiyle pek ilgilenmedi. Ailesiyle birlikte Meksika’ya gidip dalış yapmak istedi.

Sonuç olarak Isla Mujeres’e yapılan gezi, tüplü dalış sayesinde giderek daha da yakınlaşan bir ailenin üyeleriyle birlikte MUSA ve Manchones Resifi’nde dalışı da içeriyordu.

Beş yıl sonra geri döndü.

Bu kez, bu dalış tarihe geçecekti.

Onu Guinness Dünya Rekorlarına Taşıyan Dalış

Jane Rhodes Martin, 23 Mart 2022’de Isla Mujeres’te suya girdi.

Kendisi 94 yaşında ve 364 günlüktü.

Bu kesin yaş önemlidir çünkü daha sonraki bazı raporlarda Jane’in rekoru kırdığı zamanki yaşıyla ilgili çelişkili bilgiler verilmiştir.  Resmi Guinness Dünya Rekorları kaydı,  eleme dalışının 23 Mart 2022’de, 95. doğum gününden bir gün önce gerçekleştiğini doğrulamaktadır.

O gün ailesinden üç kuşak kadın teknedeydi; bazıları dalış yaparken, diğerleri şnorkelle yüzüyordu. Torununun eşi ve dalış eğitmeni Eduardo Martin del Rio del Campo da ona yardım etmek için oradaydı.

Pocna Dalış Merkezi’nin rekor kıran dalışla ilgili açıklamasına göre  , Jane’in tam ekipmanla tekneye nasıl binip ineceği konusunda bazı endişeler vardı.

Jane’in ise başka fikirleri vardı anlaşılan.

Geriye doğru takla atarak suya girdi.

Guinness daha sonra dalışı doğruladı ve Jane Rhodes Martin’i  en yaşlı kadın tüplü dalgıç olarak tanıdı .

Bu tanınma, çevresindeki birçok insana kıyasla rekorla çok daha az ilgileniyor gibi görünen bir kadına daha geniş bir ilgi kazandırdı.

Jane için yaşlanmak, bilinçli olarak peşinden koştuğu bir başarı değildi. O sadece zevk aldığı şeyleri yapmaya devam etmişti.

Ve dalışı henüz bitirmemişti.

Pocna, Jane’in daha sonra Florida Keys’te birkaç kez daha suya girdiğini bildirdi.

Ve sonra uzaya gitmek istedi.

Görünüşe göre Guinness Dünya Rekoru bile Jane Martin’in merakını dindirmeye yetmemiş.

Sonraki hedefi uzaydı.

Spectrum News’in kendisiyle 96 yaşında yaptığı röportajda ,  Jane hâlâ Dünya’nın ötesine seyahat etme olasılığından bahsediyordu.

Ailesi onu 2021’de bir uzay uçuşu yarışmasına sokmuştu ancak başarılı olamamıştı. Dalış alanındaki başarısının tanınması ise bu fikre yeni bir boyut kattı.

Bu, hayatının geri kalanıyla tamamen tutarlı bir hedefti.

Bu kadın, on yıllarca seyahat etmiş, yelken açmış ve okyanusun yüzeyinin altını keşfetmiş, çoğu insanın yeterince şey gördüğüne karar vermiş olabileceği zamandan çok sonra bile bir sonraki deneyimi aramaya devam eden biriydi.

O da son derece aktif kalmaya devam etti. 96 yaşında Spectrum News’e verdiği demeçte, hâlâ iki günde bir 25 tur yüzdüğünü söyledi.

Dalış rekorundan daha fazlası

Jane’in kocası Jack 2008’de vefat etti, ancak birlikte yarattıkları maceralı hayat onun kimliğinin bir parçası olarak kaldı.

Ailesinin  Jane’e adadığı anma mesajı  , seyahat etmeyi, yelken açmayı, tüplü dalış yapmayı ve yol boyunca insanlarla tanışmayı seven bir çifti hatırlatıyor.

Jane ayrıca yıllarca gönüllü olarak palyatif bakım hizmetlerinde de çalıştı. Ailesi, onun anısına bağış yapmak isteyen herkesin kendi yerel palyatif bakım kuruluşunu desteklemesini önerdi.

Geride dört çocuğu, torunları, torunlarının çocukları ve dalışın nesiller boyunca paylaşılan bir şey haline geldiği geniş bir aile bırakıyor.

Birinin 90’lı yaşlarına girmesi hakkında yazarken, hikâyeyi tamamen yaşlanma üzerine kurma eğilimi çok açık bir şekilde mevcuttur.

Jane Rhodes Martin’in hayatı ise bunun neredeyse tam tersini gösteriyor.

55 yaşına kadar tüplü dalışa başlamamıştı.

Geleneksel ölçütlere göre, macera dolu bir dönemin sona ermesi gereken nokta burası olabilirdi.

Aksine, bir başkası orada başladı.

Kırk yılı aşkın bir süre sonra bile hâlâ dalış teknelerine biniyordu.

Bu rekor olağanüstüydü.

Bunun ardındaki yaşam çok daha büyüktü.