Grafham Cat Open kapsamında düzenlenen Dart 15 Yaz TT ve İç Bölge Şampiyonası

Kesinlikle (iyi anlamda) olaylı ve unutulmaz bir hafta sonuydu! Son Yaz TT ve İç Bölge Şampiyonası için Grafham’a gelen Dart 15 filosunu 15-22 knot’luk umut verici bir rüzgar tahmini karşıladı. Önceki iki etkinlikte çok hafif rüzgarların ardından bu çok hoş bir beklentiydi. Rüzgarın çok soğuk bir kuzey rüzgarı olması ve gelgitin yarıya kadar çekilmiş olması, herkesin moralini bozmadı.

Cumartesi sabahı yapılan bilgilendirme toplantısında, Yarış Görevlileri, Pazar günü beklenen yağmur nedeniyle hem yarışmacılar hem de yarış yönetim ekibi için koşulların daha elverişsiz olacağı gerekçesiyle Cumartesi günü dört, ertesi gün ise iki yarış düzenleme niyetlerini açıkladılar.

Su seviyeleri düşük olmasına rağmen, filo önerilen rampalardan oldukça kolay bir şekilde denize indirilebildi. Dart 15’ler, Dart 18’ler, Shearwater’lar, Catapult’lar ve bir Hobie’den oluşan Orta Boy Katamaran filosuyla birlikte gölün ortasında belirlenmiş kare bir rotayı takip ediyordu. Hızlı katamaranlar ise gölün batı ucunda ayrı bir rotada ilerliyordu.

Birinci yarış sorunsuz başladı ve filonun, rüzgar üstü şamandırasına ulaşmadan önce alabora olmuş bir Shearwater ve bir Hobie’nin etrafından geçmesiyle rüzgarın tahminlerin üst sınırında olduğu anlaşıldı. Brian Phipps’i (Windsport) yarış parkurunda tekrar görmekten mutluluk duyduk ve ilk şamandırayı önde geçti – onu, daha rüzgarlı koşullardan hoşlanan Paul Tanner (Shanklin), Steve Sawford (Rutland), David Ball (Marconi) ve Simon Farthing (Grafham) gibi isimler takip etti. Şiddetli rüzgar koşulları, ikinci rüzgar üstü seyirde ilk Dart 15’in alabora olmasına neden oldu ve Christophe Clarke (Marconi) suya düştü.

İkinci etapta ön sıralarda pozisyonlar değişti. Rüzgarın, rüzgar üstü şamandırasının bulunduğu kuzey kıyısına yaklaşırken biraz daha kıvrımlı hale gelmesiyle, parkurun sol tarafı genellikle daha avantajlıydı. Paul ve Steve, rüzgar üstü şamandırasını ilk geçenler oldu, ardından Jenny Ball (Marconi) ve daha sonra David, Simon ve Brian’ın da bulunduğu bir grup geldi. Jenny, bu sırada filonun hem bizim parkurumuzdaki orta boy katamaranlardan hem de diğer parkurdan rüzgara karşı gelen hızlı katamaranlardan kaçınmaya çalışmasıyla ilginç hale gelen koşu etabında öne geçmeyi başardı. Ve koşullar oldukça hareketli olduğundan, yakın mesafeli geçişler için uygun bir gün değildi. Jenny yarışı kazanmayı başardı, Steve ikinci, Paul üçüncü, David dördüncü ve Ed Tuite Dalton (Draycote) beşinci oldu.

İki filo yarışı bitirdikten sonra, Yarış Görevlileri ikinci yarışı gecikmeden başlattı. Filo hızla ilerliyordu ve bir veya daha fazla erken başlayan olduğunu belirten iki düdük sesi duyuldu, ancak herkes aldırmadan devam etti. Sonradan anlaşıldığı üzere Brian ve Paul’ün ikisi de erken başlayanlar arasındaydı. Filodaki çoğu kişi artık sol tarafa gitmenin daha avantajlı olduğuna karar vermişti. Ed, başlangıç ​​çizgisinde net ve iyi bir başlangıç ​​yapmış ve sol tarafa doğru atağı başlatmıştı. Parkur boyunca birçok rüzgar değişimi vardı, bu da bazılarının daha yüksek şeritlere geçebileceği anlamına geliyordu ve rüzgar giderek artıyordu. Özellikle David, rüzgar üstü etaplarda hem yükseklik hem de hız gösteriyordu. Brian, rüzgar üstü şamandırasını ilk dönen kişi oldu, ardından David ve Jenny geldi. David, tur sonunda Brian’ı yakalamayı başardı ve yarışın geri kalanında hiç geriye bakmadı, ikna edici bir zafer kazandı. Jenny ikinci, Ed üçüncü, Steve dördüncü, Simon beşinci ve Christophe altıncı oldu. Brian ve Paul de yarışta yer aldılar, ancak ne yazık ki sonuçları bu yarışta geçerli sayılmadı.

İkinci yarıştan sonra, yarış görevlisi rüzgar yönündeki değişiklik nedeniyle rüzgar üstü şamandırasını doğuya doğru hareket ettirdi. Anlaşılan o ki, Dart 15 filosundaki teknelerin çoğu yarışlar arasında buna dikkat etmemiş ve şamandıranın hareket ettiğini fark etmemişti.

Üçüncü yarış, bu sefer herkesin başlangıç ​​çizgisinden uzaklaşmasıyla başladı. Her zamanki şüpheliler, giderek artan rüzgar ve fırtınalarda parkurun sol tarafına doğru hızla ilerlediler. Yeni yerleştirilen rüzgar üstü şamandırasının başlangıç ​​çizgisine ulaştılar ve hızlarını kesmeden devam ettiler. Sonuç olarak, filonun büyük bir kısmı rüzgar üstü şamandırasını büyük ölçüde geçti. David, Steve, Simon, Paul, Ed ve Brian şamandıraya büyük bir hızla yaklaştılar. Jenny, Komite Teknesi tarafında ikinci sırada sıkışıp kalmıştı, ancak alışılmadık bir şekilde, yarışlar arasında RIB’lerin ne yaptığını izliyordu. Arkasındakilere ne kadar bakarsa baksın ipucu veremedi, bu yüzden sonunda rüzgar üstü şamandırasına ulaşmak için gerektiği gibi manevralar yaptı. Bu ona değerli yerler kazandırdı ve ön grubu takip ederek rüzgar üstü şamandırasının etrafından geçti. 2. şamandırada, ön grup hemen yön değiştirirken Jenny, özellikle karşıdan gelen çeşitli filolardan kaçınmak için kendine yer açmak amacıyla, yön değiştirmeden önce yerinde durdu. Şans eseri esen bir rüzgar Jenny’yi ön grubun altına taşıdı ve birkaç sıra daha yükselerek 3. sıraya yerleşmesini sağladı.

Bu arada, David liderliğe yükselmişti ve ablasının ya da başkasının onu yakalama çabaları, devrilmediği sürece mümkün değildi; ki David bunu acımasızca reddetti. (Buradan Etkinlik Raporunu kimin yazdığını tahmin edebilirsiniz). David yarışı kazanırken, Jenny ikinci, Paul üçüncü, Simon dördüncü, Steve beşinci ve Ed ile Brian ise altıncı sırayı paylaştılar. Güçlenen rüzgarlar etkisini göstermeye başlamıştı. En az iki hızlı katamaran devrildi ve güvenlik botlarının yardımıyla parkurun ortasında kaldı. Keith Chidwick (Datchet) yarış sırasında devrildi ve yarıştan çekildi. Filoya yeni katılan ve ilk TT yarışına katılan Merlin Hancock (Isle of Sheppey) da devrildi ve yarıştan çekildi. Diğer parkurda ise, öğleden sonra boyunca sayıları azalan Hızlı Katamaranlar, üçüncü yarıştan sonra zamanlarını doldurup karaya geri döndüler.

Dördüncü yarış, diğer birkaç yarışmacının yarışı bırakıp kıyıya dönmeye karar vermesiyle biraz daha küçük bir filo ile başladı. Bu noktada, en genç ve en küçük iki denizcimizin de zorlu koşullarda tüm yarışları tamamlayarak herkesi etkilediğini belirtmek gerekir. John Ball (Marconi) ve Kyle Tibbs’e (Marconi) altı yarışın tamamındaki etkileyici performansları için büyük bir tebrik!

Bu sefer Steve, startı ve ilk rüzgar üstü etabını kontrol altına aldı, koşulların tadını çıkardı ve rüzgar üstü şamandırasının nerede olduğunu hatırladı. Öndeki grubun sıkı takibine rağmen Steve kusursuz bir yarış çıkardı. Filodaki diğer yerlerde ise daha olaylı anlar yaşandı. Rob Bailey (Thorpe Bay), Ed’in hemen arkasından, komite bot hattından geçerek ilerliyordu. Büyük bir rüzgar esintisi Rob’un teknesinin yana yatmasına neden oldu ve Rob bunu dengelemek için kendini denize attı… ve devam ederek tamamen suya düştü. Teknesi bir anlığına ilerledikten sonra alabora oldu. Hemen arkasında olan Ed, önündeki bu ani engelden kaçınmak için elinden gelenin en iyisini yaptı ve o da hemen alabora oldu. Tekneler bir süre birbirine dolandı, ta ki Rob ve Ed onları ayırmayı başarıncaya kadar. Neyse ki, herhangi bir yaralanma veya hasar meydana gelmedi ve hem denizciler hem de tekneler, güvenlik botlarının yardımıyla eve doğru yol aldılar.

Bu arada, yarış pistinde Steve birinciliği elde ederken, David ikinci, Jenny üçüncü, Brian dördüncü, Paul beşinci ve Simon altıncı oldu. David ve Jenny yarıştan sonra bitiş alanında kaldılar. Yarış Yönetim ekibi, David ve Jenny’nin, küçük kardeşin sonunda ablasının kazanmasına izin verene kadar veya ölene kadar, hangisi önce gelirse, birbirleriyle yarışmaya devam etmeyi planladıklarından endişeleniyordu. Bunun yerine, David ve Jenny’nin zorlu koşullarda genç denizciler John ve Kyle’a kıyıya kadar eşlik etmeyi planladıklarını öğrenince çok rahatladılar. Kıyıdan esen rüzgarlar, özellikle Cambridge Üniversitesi’nden birçok Firefly teknesinin aynı anda denize açıldığı durumlarda, karaya çıkmak için her zaman zorlayıcıdır; ancak herkes güvenli bir şekilde ve herhangi bir olay yaşanmadan karaya çıktı.

Karaya çıktıktan sonra, yarışmacılar Grafham hava istasyonuna danıştılar ve istasyon, rüzgarın gerçekten çok rüzgarlı olduğunu, hızının 20’li sayılarda olduğunu ve 30 knot’a kadar çıkan fırtına rüzgarları olduğunu doğruladı. Bu da herkesin yaşadığı neşeli anlar hakkında biraz olsun rahatlamasını sağladı, çünkü rüzgarın en fazla 22 knot olması gerekirken herkes şaşkınlık içindeydi.

Akşamı, Grafham Caterers’ın hazırladığı muhteşem bir akşam yemeğiyle geçirdik – lazanya veya Kiev tavuğu – ikisi de tarafımızdan şiddetle tavsiye edilir. Akşamı, tüm sınıflardan yelkenli tekne dostlarımızla bir araya gelerek, suda geçirdiğimiz çok hareketli bir günün deneyimlerini paylaşarak ve ayrıca gelecek yılki etkinlikler için planlar yaparak geçirdik.

Pazar sabahı rüzgarlıydı ama neyse ki tahmin edilen yağmur yoktu. Cumartesi gününe benzer şekilde sert kuzey rüzgarı esti ancak en azından başlangıçta önceki günkü kadar şiddetli değildi.

Yarış başlamadan önce etrafta dolaşırken, filo kıyı şeridinde bir Dart 15 teknesinin farkına vardı. Dikkatlerini çeken şey, teknenin pruvası çamurda, dümenleri ise havada olacak şekilde dik durmuş olmasıydı. Tekneyi kullanan kişiden hiçbir iz yoktu. Sonunda, bir kişi sahilden koşarak geldi, tekneyi yan yatırdı ve sonra tekrar dik pozisyona getirdi ve yarış başlamadan hemen önce suya indirmeyi başardı. Filodaki birçok kişi artık teknenin kime ait olduğunu tahmin etmişti. Jim’in başlangıç ​​çizgisinde, her iki pruvası da çamurdan birer kale gibi kaplı bir şekilde görünmesi, şüphelerini doğruladı. Anlaşılan Jim, başlangıç ​​alanına yelken açmış, saatini kontrol etmeye gitmiş ve saatin ve ona bağlı can yeleğinin kıyıda olduğunu fark etmişti. Bu yüzden teknesini karaya çekmiş ve can yeleğini almak için kulüp binasına geri dönmüştü – ancak ana yelken ipini çözmemişti. O yokken, tekne yan yatmış ve sonra tamamen dik pozisyona geçerek, çamura saplanmıştı. Jim, yarışlar arasında Etkinlik Sekreterine şöyle dedi: “Benim yerimde olmak güzel bir şey; her gün ne olacağını asla bilemezsiniz.” Neyse ki, herhangi bir hasar veya yaralanma olmadı.

5. yarış, yine temiz bir başlangıçla başladı. Rüzgar üstü şamandırası önceki günküyle aynı yerdeydi, ancak bu yine de bazı yarışmacıların rota çizgisini bir miktar aşmasını engellemedi. Her zamanki isimler rüzgar üstü şamandırasını ilk dönenler oldu ve rüzgar altı etabında, dünküne göre biraz daha hafif rüzgar koşullarını tercih eden Rob Bailey’nin (Thorpe Bay) de katıldığı yakın bir grup oluştu. David, Paul, Simon, Ed, Steve, Rob ve Jenny, dördüncü şamandırayı aynı hizada döndüler ve Jenny, açık bir şerit bulmak için erken dönüş yapmayı tercih etti. Grup rüzgar üstü şamandırasına ulaştığında, David birkaç tekne boyu öndeydi, Paul, Jenny ve Ed ise hemen arkasındaydı. Jenny, iyi bir rüzgar altı şeridi daha bularak ikinci sıraya yükseldi. David yarışı kazanırken, onu Jenny, Paul, Ed, Simon ve Steve takip etti.

Altıncı yarışta rüzgar ve fırtına tekrar şiddetlenmeye başlamıştı, ancak şükürler olsun ki tahmin edilen yağmur henüz başlamamıştı. Orta boy katamaran filosu son yarışları için hızla yola koyuldu. Dart 18’lerden biri, diğerlerinin uzaklara doğru yelken açmasını izledi, ancak bunun yerine havalı filoyla takılmak istediğine karar verdi ve yanlış başlangıçta, birkaç kişinin yolunu keserek ve tam dört dakika sonra, olması gerekenden üç ayak daha kısa teknelerle yarışa katıldı.

Yılmayan filo, gölün karşısına son hamle için yola koyuldu; rüzgarın şiddeti tekrar 20 knot civarına çıkmıştı. Ed ve Keith Persin (Thorpe Bay), rüzgar üstü şamandırasına doğru erken bir dönüş yaptı ve kıyıya daha yakın, daha uzun bir sancak tarafı rotası seçti. Filodaki diğer tekneler ise sol tarafta kalmayı tercih etti. İskele tarafında sürekli baş aşağı seyir ve kıyıya doğru değişken koşullara rağmen, her iki yaklaşım da yaklaşık olarak aynı sonuç verdi. David, Steve, Ed, Paul, Simon, Brian ve Jenny, rüzgar üstü şamandırasını ön grup olarak döndüler ve rüzgar altı rotasında yine birbirlerine yakınlardı. David, ilk tur sonunda Steve ve Jenny’nin kovaladığı bir farkla öne geçmeyi başarmıştı. David’in hızı ve formu yine kendini gösterdi; Steve ve Jenny, Komite Teknesi’nde David’in üstünden dönüş yapmışlardı, ancak rüzgar üstü şamandırasına doğru geri döndüklerinde kendilerini belirgin bir şekilde onun gerisinde buldular. Rüzgar üstü kıyıya doğru giderken, David kısa bir süre yumuşak bir bölgeye girdi ve bu da Steve ve Jenny’nin yetişmesine olanak sağladı ve Steve şamandırayı ilk dönen oldu. Ancak David, rüzgar altı etabında liderliği yeniden ele geçirmeyi başardı ve işin daha da kötüsü, Jenny de öne geçti. David dördüncü zaferini elde ederken, onu sırasıyla Jenny, Steve, Ed, Simon, Paul ve Brian takip etti.

Filo eve doğru yola koyuldu, ancak daha fazla olay yaşanacaktı. Çok sert bir kıyı rüzgarı, özellikle plaj bizim filomuz ve emekliye ayrılan bazı hızlı katamaranlarla dolu olduğu için, karaya çıkmayı zorlaştırıyordu. Filo, rüzgara karşı dönüp dümenleri kaldırarak kıyıya geri dönmeye çalıştı. Birkaç kişi, etraflarındakilere çok yakın bir şekilde dönerek çarpışan arabalar gibi bir yaklaşım sergiledi, ancak neyse ki herhangi bir hasar olmadı. Brian Phipps, kıyıya yeterince yakın olduğunu düşünerek teknesinden inmeye karar verdi. Ancak kıyının düşündüğünden daha derin olduğunu fark etti ve teknesinin kendi başına yelken açıp Hızlı Katamaran kursuna katılmaya kararlı bir şekilde uzaklaştığını izledi. Etrafındaki denizciler Brian’a ve tekneye baktılar ve ardından teknelerini kıyıya çıkarmak için el arabalarını almaya gittiler. Ancak Ed, insanları uyarmak ve bir güvenlik botunun dikkatini çekmek için teknenin peşinden yelken açtı. Jenny, Brian’ı teknesine geri götürdü, böylece teknesini geri yelkenle geri getirip tekrar karaya çıkmayı deneyebildi.

Güvenli bir şekilde karaya çıkan ve şükürler olsun ki hala yağmur yağmayan filo, teknelerini toplayıp ödül törenine doğru yola koyuldu.

Grafham TT ödülleri aşağıdaki şekilde dağıtıldı:

Jim Bowie Ödülü – Jim’in teknesinin burnunun çamura saplanması nedeniyle.
Gençler Kategorisi Birincisi – John Ball (Marconi)
Grafham’dan Birinci – Simon Farthing (Grafham)
5. – Ed Tuite Dalton (Draycote)
4. – Paul Tanner (Shanklin)
3. – Steve Sawford (Rutland)
2. – Jenny Ball (Marconi)
1. ve İç Bölge Şampiyonu – David Ball (Marconi)

Yaz Serisi ödülleri de aşağıdaki şekilde dağıtıldı:

En Azimli – bu yıl için yeni bir kupa – John Ball (Marconi)
5. – Yvonne Pike (Shanklin)
4. – Ed Tuite Dalton (Draycote)
3. ve Klasik Tekne – David Ball (Marconi)
2. – Jenny Ball (Marconi)
1. – Liam Thom (Shanklin)

Ve takım kupası, ilk kez eşit puanlarla belirlendi ve Shanklin, puan eşitliği durumunda yapılan sayım sonucunda kupayı kazandı.

Yaz serisi boyunca ev sahipliği yapan tüm kulüplere – Carsington, Thorpe Bay, Newhaven & Seaford, Draycote ve Grafham – ve etkinlikleri mümkün kılan tüm gönüllülere çok teşekkür ederiz. Ve son olarak, yaz boyunca yarışlara destek olmak için gelen tüm Dart 15 yelkencilerine teşekkür ederiz. Kış Serisinde görüşmek üzere!

Genel Sonuçlar:

Poz	Yelken No	Helm	Kulüp	R1	R2	R3	R4	R5	R6	Puanlar
1.	1923	David Ball	Marconi SC	-4	1	1	2	1	1	6
2.	2025	Jenny Ball	Marconi SC	1	2	2	-3	2	2	9
3.	2033	Steve Sawford	Rutland SC	2	4	5	1	-6	3	15
4.	2040	Paul Tanner	Shanklin	3	(OCS)	3	5	3	6	20
5.	2023	Edward Tuite Dalton	Draycote Suyu	5	3	6.5	(RET)	4	4	22.5
6.	2022	Simon Farthing	Grafham Su Yelken Kulübü	-6	5	4	6	5	5	25
7.	1244	Brian Phipps	Restronguet	8	(OCS)	6.5	4	8	7	33.5
8.	1981	Keith Persin	TBYC	7	7	12	(DNC)	7	8	41
9.	2031	Christophe Clarke	Marconi SC	-15	6	10	7	10	11	44
10.	2021	Jim Bowie	TBYC	(DNC)	11	8	9	11	9	48
11.	1977	Rob Bailey	TBYC	10	8	11	(RET)	9	13	51
12.	2028	Ray Gall	Carsington Yelken Kulübü	11	9	9	8	(DNC)	DNC	57
13.	1832	John Ball	Marconi SC	14	14	-15	11	12	10	61
14.	1274	Kyle Tibbs	Marconi SC	(DNC)	13	13	10	14	12	62
15.	2019	George Love	Carsington	12	10	14	(DNC)	13	DNC	69
16.	2026	Keith Chidwick	Datchet Su Yelken Kulübü	13	15	(DNC)	DNC	15	14	77
17.	1787	Tristan Nichols	Grafham Su Yelken Kulübü	9	12	(DNC)	DNC	DNC	DNC	81
18.	1910	Merlin Hancock	Sheppey Adası Yelken Kulübü	16	16	(DNC)	DNC	16	15	83
19.	1776	David Clarke	Marconi Yelken Kulübü	(DNC)	DNC	DNC	DNC	DNC	DNC	100

Kaynak: https://www.sail-world.com/news/300992/