SS Argus: Büyük Göller’de Ölümcül Bir Fırtınada Parçalanan Gemi Enkazına Tanık Olundu

SS Argus, 1903 yılında Ohio, Lorain’deki American Ship Building Company tarafından Lewis Woodruff adıyla inşa edilen bir göl yük gemisiydi. Başlangıçta Cleveland’daki Gilchrist Transportation Company tarafından işletilen gemi, Gilchrist’in iflas etmesinden üç yıl sonra, 1913’te el değiştirdi ve Pickands Mather & Company’nin Interlake Steamship Company’si tarafından açık artırmada satın alınarak Argus olarak yeniden adlandırıldı . Büyük Göller’deki on yıllık kariyeri boyunca, yük gemisi birçok kaza geçirdi.

Son yolculuğu, Kaptan Paul Gutch’un Argus’u Huron Gölü’ne yönlendirmesiyle 9 Kasım 1913’te başladı. Gemi, hem Sandusky, Ohio hem de Buffalo, New York’ta yüklenmiş bir kömür sevkiyatıyla Chicago, Illinois’e doğru ilerliyordu. Açık denize çıktığında, gemi Büyük Göller’i vuran en yıkıcı fırtınanın etkisiyle dev dalgalara ve göz kamaştırıcı kar yağışına yakalandı. Şiddetli dalgalar, o günün ilerleyen saatlerinde mücadele eden gemiyi alt etti ve geminin batmasına ve mürettebatın tamamının ölümüne neden oldu. O fırtınanın büyük gemi kazaları arasında benzersiz bir şekilde, Argus’un batışı, başka bir gemideki denizciler tarafından doğrudan tanık olunan tek kayıptı.

On yıllar sonra, 1972’de, arama ekipleri enkazı Point Aux Barques’ın yaklaşık 20,9 km kuzeyinde ters dönmüş halde buldu; enkazın kıç kısmında gözle görülür hasar vardı.

1870’lerin başlarından 1880’lerin ortalarına kadar, Büyük Göller bölgesindeki gemi inşaatçıları, demir konstrüksiyonu çok daha geniş bir ölçekte benimsemeye başladılar. Bu evrim, 1884’te bölgenin ilk çelik gövdeli yük gemilerinin tanıtılmasıyla hız kazandı ve 1890’lara gelindiğinde metal, bölgesel tersanelerde standart bir yapı malzemesi haline geldi. Bu geçiş sırasında, pnömatik perçin tabancaları ve üstten vinçler gibi teknolojik yenilikler, tersane verimliliğini ve işçi üretimini önemli ölçüde artırdı. Bu üretim gelişmelerinin yanı sıra çelik maliyetlerindeki keskin düşüşün de etkisiyle, göl yük gemilerinin fiziksel boyutları 19. yüzyılın sonları ve 20. yüzyılın başlarında hızla büyüdü.

Son Yolculuk

Kaptan Paul Gutch komutasındaki Argus adlı yük gemisi, 4 Kasım 1913’te Ohio, Sandusky’den Buffalo’ya doğru 5.000 ton yumuşak kömür taşıyarak yola çıktı. 7 Kasım’da Buffalo’ya ulaştıktan sonra, akşam geç saatlerde Illinois, Chicago’ya doğru yola çıkmadan önce 2.000 ton daha yük yükledi. Gemi ertesi gün batıya doğru ilerlerken, Erie Gölü’nde kötüleşen hava koşulları nedeniyle yoğun kar yağışı görüş mesafesini ciddi şekilde engelledi. Gemi akşam karanlığında Detroit Nehri’ne ulaştı, Livingstone Kanalı’ndan geçerek 8 Kasım’da saat 17:40’ta Detroit’i geçti ve 9 Kasım’da erken saatlerde St. Clair Nehri’ni aşarak Huron Gölü’ne girdi.

Açık denizde, Argus gemisi Büyük Göller tarihinin en yıkıcı fırtınasının şiddetli öfkesiyle karşılaştı; göz kamaştırıcı kar, deniz dumanı ve dev dalgalarla mücadele etti. Sürekli esen rüzgarlar saatte 60 mil hızla eserken, Michigan’daki Harbor Beach açıklarında 90 mph’ye kadar çıkan fırtınalar yaşandı. Huron Gölü’nün coğrafyası kuzeybatı rüzgarlarıyla uyumlu olduğu ve yüzey sürtünmesini minimuma indirdiği için, fırtına kontrolsüz bir şekilde güçlendi ve denizciler tarafından 35 fiti aşan dalgalar oluşturdu.

O öğleden sonra, Huron Gölü’nün aşağı kesimlerinde sığınacak yer aramak için geri dönen George C. Crawford adlı yük gemisi , zor durumda olan gemiyle karşılaştı. Kaptan Walter C. Iler, Argus’un dalga çukurlarından kurtulamadan çaresizce sallandığını gözlemledi. Pruvası ve kıçı ayrı dalga tepelerinin üzerinde dengede duran geminin gövdesinin desteksiz orta kısmı, yapısal gerilim altında büküldü. Iler daha sonra geminin bir çukura doğru savrulduğunu, bir yumurta kabuğu gibi buruştuğunu ve suyun altına kaybolduğunu hatırladı; bu da Argus’u, fırtına sırasında batışı hayatta kalanlar tarafından doğrudan görülen tek gemi haline getirdi. Felakette 28 mürettebat üyesinin tamamı hayatını kaybetti.

Kasım 1913’teki fırtına toplam on iki geminin batmasına neden oldu; bunların üçte ikisi yalnızca Huron Gölü’nde battı. Bu kayıplar arasında, Argus’un batması sahiplerine 200.000 dolarlık (2024 yılındaki karşılığı yaklaşık 4,66 milyon dolar) bir maddi darbe vurdu ve bölgedeki gemi hasarının toplamda 3 milyon doları (2024 yılındaki karşılığı 71 milyon doları) aşmasına katkıda bulundu. Felaketin ardından geçen günlerde, enkaz ve Argus mürettebatının kalıntıları Huron Gölü’nün güneydoğu Kanada kıyı şeridine vurdu ve bunun üzerine Göl Taşımacılar Birliği, bulunan her kurban cesedi için 25 dolarlık (2024 yılındaki karşılığı yaklaşık 582 dolar) bir ödül ilan etti.

1972’de dalgıç Richard T. “Dick” Race, kayıp Daniel J. Morrell yük gemisinin pruvasını ararken, Point Aux Barques’ın yaklaşık 20,9 km kuzeyinde Argus’un enkazını keşfetti . 67,1 ila 76,2 metre derinlikte ters dönmüş halde bulunan gemi, modern çağda bulunan ilk 1913 fırtınası kurbanı oldu.

Geminin kıç tarafında belirgin hasarlar görülmektedir. Denizcilik tarihçisi Robert McGreevy, geminin ilk olarak kömür yükünün kayması nedeniyle alabora olduğunu ve ardından uzun bir süre ters dönmüş halde sürüklendiğini öne sürmüştür. Bu süre zarfında, geminin kıç kısmı, Charles S. Price , Isaac M. Scott ve John A. McGean gibi 1913’te ters dönmüş diğer gemi enkazlarında da görülen bir olgu olan, sert denizlerde göl tabanına defalarca çarpmış ve McGreevy’nin ifadesiyle gövdeleri “diş macunu tüpü gibi bükülmüş ve deforme olmuş” hale getirmiştir.