Nöbetçi Eczaneler
Keşke şöyle olsaydı, şöyle olsaydı
Bu, açık bir toplantıdan çok bir yelken yarışına benziyordu. Daha büyük bir kulüp binasına ihtiyacımız olacak! Dört sınıf, 32 tekne, 40 denizci ve sayılamayacak kadar çok yardımcı ve destek ekibi. 22 tekerlekli sandalye, gün boyunca birçok asansörle indirme ve bindirme işlemi yapıldı, birinci yarıştan sonra öğle yemeği molası verildi; günün yıldızları ise İskele Sorumlusu Shaun Devoto ve ekibiydi.
Gün parlak ve soğuk başladı, gölette en ufak bir dalgalanma bile yoktu, hava çok durgundu. Ancak rüzgar bekleniyordu ve bulutlar toplanmaya başlamıştı. Yarış direktörü John Townsley, yarışların başlangıcını 11.30’a erteleme konusunda akıllıca bir karar aldı ve böylece günün ilk yarışını fiilen kaybetti. Tam zamanında, ilk yelkenciler iskeleden suya indiğinde rüzgar güzelce esmeye başlamıştı. Daha kötü haber ise rüzgarın güneyden geliyor olmasıydı ki, her Frensham yelkencisi bunun hem şans eseri hem de değişken olduğunu bilir. Muhtemelen her yelkencinin gün boyunca aklında kalacak şey “Keşke şöyle olsaydı” olacaktır.
Öğleden sonra, tahmin edildiği gibi rüzgar şiddetlendi ve bazı denizciler için zorluklara yol açarak birkaçının yarıştan çekilmesine neden oldu.
İlk olarak başlayan 2.3 sınıfındaki filoda Lindsay Burns (Frensham, FPS), Jose de Baros (Rutland), Kieran Wade (Lincs Uni) ve Sarah Parker (FPS) olmak üzere 4 tekne yer aldı. Lindsay ev sahibi avantajından en iyi şekilde yararlandı, ancak Jose gün ilerledikçe ve Frensham’ın özelliklerini kavradıkça onu daha da zorladı. Üçüncü turda, Lindsay son etabın sondan bir önceki değişiminde liderliğe zar zor geçerek Jose’nin ikinciliğine ve Sarah’nın da aynı derecede istikrarlı bir şekilde üçüncülüğüne karşılık üç birincilik elde etti.
Sıradaki yarışta Liberty filosunda, çoğu zaman birbirine elektrik kordonuyla bağlı gibi görünen 6 tekne vardı; yarışlar o kadar çekişmeliydi ki. Yarışları David Durston (Whitefriars), Chris Emmet (Rutland) ve Paul Philips (FPS) kazandı. Bununla birlikte, sınıfı üç ikincilikle Mike Everitt kazandı, ancak Paul muhtemelen bir iki hafta boyunca kendini eleştirecek; R2’yi kazanmaya sadece altı inç uzaklıktaydı ve bu da ona günü kazandıracaktı. Keşke kazanabilseydim.
Hansa 303 tekli tekneler filosu (14 tekne) yine çok çekişmeli geçti; o kadar yakın geçen bitişlerin videosunu tekrar izlemek zorunda kaldık. Whitefriars’ın 303 tekli tekneleri harika bir performans sergiledi; Sophie Brisley 1-2-2, Phil Monk ise 4-1-1’lik dereceler elde etti. Phil, son değişimde liderliği ele geçirip 2. turu kazandığında Sophie çok sportmen davrandı. Sonuçlar aksini gösterse de, Frensham’dan James Woosnam (3.) ve Judith Riggs (4.) Sophie ve Phil’den birkaç tekne boyundan fazla uzaklaşmadılar. James’in “keşke” dediği şey, 1. turda birinciliği kaybetmesine neden olan, bitiş çizgisinde sağa doğru dönüş yapma konusunda çok dikkatli düşünmesi gerektiği anlamına geliyor. Bu nedenle kaybettiği iki ayak, Phil’in genel birinciliğini de kaybetmesine neden oldu – gerçekten de bu kadar yakın bir yarıştı. Bir sonraki grupta da aynı derecede çekişme vardı; üç tekne aynı net puanlarla yarışı tamamladı. Gölette her şey bitene kadar hiçbir şey bitmiş sayılmaz.
8 tekneden oluşan Hansa 303 çiftler filosu, günün tek genel geri çağırma ödülünü kazanarak açık ara en istekli grup oldu. Yeniden başladıklarında, Liberty’ler bitişik rüzgar altı şamandırasına yaklaşıyordu, bu da heyecanı artırdı. Lyn ve Stuart Swan (FPS) 1. ve 2. yarışlarda domine ederken, Jazz Turner ve Jane (Newhaven & Seaford) 3. yarışta güzel bir liderlik kurdu, ancak göletin bazen ortaya çıkardığı tehlikeler Lyn ve Stuart’ın üçüncü yarış zaferini elde etmesine olanak sağladı. FPS’den Lara Sturgis ve Kat Gilbert, J&J’nin üçüncü olduğu genel klasmanda 3-2-2’lik bir sonuç elde etti. Filo genelinde de durum aynı derecede yakındı.
Denizciler toparlandı, tekneler paketlenip bağlandı, daha önce hiç bu kadar kalabalık olmamış kulüp binasında ünlü Frensham çayı ve ödül töreni zamanı gelmişti. Daha büyük bir kulüp binasına ihtiyacımız olacak.
Kaynak: https://www.sail-world.com/news/300971/
