Nöbetçi Eczaneler
Jenny Stock, deniz canlılarını rahatsız etmeden nasıl fotoğraflayacağına dair tavsiyelerini, birbirinden etkileyici fotoğraflarıyla birlikte paylaşıyor.
Jenny Stock tarafından
Deniz yaşamına yaklaşmak, su altı fotoğrafçılığının en büyük heyecanlarından biridir. Bir hayvanın dünyasına kabul edilmek olağanüstü bir duygudur: dev mürekkep balıklarının derisinde parıldayan renk dalgalarını görmek, bir kaplumbağanın mercanları kemirmesini duymak, bir kambur balina ile göz göze gelmek veya benim en sevdiğim, meraklı bir ahtapotun parmaklarınıza güçlü vantuzlarla yapışıp ne olduğunuzu sorgulaması.
Tüm bu anlar çarpıcı görüntüler ortaya çıkarabilir; ancak burada önemli olan kameranızın ne kadar iyi olduğu veya flaşlarınızın ne kadar güçlü olduğu değil, hayvanlara yaklaşma becerisidir.
Hayvanı doğal ortamında okuyun.
Sualtı fotoğrafçısının geliştirebileceği en önemli becerilerden biri hayvan davranışlarını okumayı öğrenmektir. Her türün kendine özgü vücut dili ve sınırları vardır ve sizin davranışınız onların davranışlarını etkiler.
Köpekbalıkları bunun mükemmel bir örneğidir: Vücut dilinizdeki ince değişiklikler onların yüzme şeklini belirleyebilir ve fotoğrafı çekip çekemeyeceğinizi belirleyebilir.
Su yüzeyinde yüzüyorsanız, iri yapınız sizi potansiyel bir avcı gibi gösterdiği için genellikle sizden uzaklaşırlar.
En iyi teknik, deniz tabanına alçalıp büyük bir deniz yelpazesinin veya kayanın arkasına saklanmaktır. Sabırla bekleyin ve biraz şansla köpekbalığı kadrajınıza girecek kadar yaklaşacaktır.
İpucu: Arkasına saklanacağınız mercan resifi konusunda seçici olun; fotoğrafınıza ilgi çekici bir ön plan kazandırmak için gerçekten güzel bir mercan resifi parçası seçin.
Daha küçük canlılarda işaretler daha da incelikli olabilir. Sık sık kendime şunu sorarım: ‘Ben gelmeden önce bu hayvan ne yapıyordu? Hala aynı şeyi yapıyor mu?’
Örneğin, blennies balıkları, yaşadıkları deliklerden dışarı uzattıkları anlamlı yüzleriyle çok eğlenceli insan biçimli fotoğraflar ortaya çıkarıyorlar. Dev insan formumuzun onların ön bahçesine dalması bunaltıcı olduğundan, ilk yaklaştığınızda geri çekiliyorlar.
Durun. Bekleyin. Genellikle davranışı normale dönecektir. Dönmezse, benim tekniğim beş dakika uzaklaşmak ve tercihen benzer boyut ve renkte başka bir şeyin fotoğraflarını çekmektir, böylece kamera ayarlarınızı ve ışıklandırmanızı mükemmelleştirebilirsiniz. İkinci yaklaşımınızı çok yavaş ve çok sessiz yapın, böylece ilk konu genellikle varlığınızı çok daha kolay kabul edecektir.
Yavaşla
Su, her hareketi büyütür. Bir yüzgecin hafif bir hareketi veya bir kolun ani bir hareketi, hassas bir hayvana şaşırtıcı miktarda su gönderebilir.
Bir nesneye doğru hızla ilerlerken kameranızı sallarsanız, fotoğraflamayı umduğunuz doğal davranışı yakalama olasılığınız düşüktür.
Sualtı dünyasında ne kadar sakin olursam fotoğraflarımın o kadar iyi olduğunu fark ettim. Hareketlerinizi yavaş ve kontrollü yapın, pozisyonunuzu kontrol etmek için akciğerlerinizi kullanın.
Sürekli konuların peşinden koşmak yerine, çevrenin bir parçası olun. Balıklar meraklanır, manta vatozları doğal yollarında ilerlemeye devam eder ve yengeçler tüylü beslenme uzantılarını size doğru uzatarak, yiyecekleri doğrudan objektifinizin önünde filtreler.
Bırakın onlar size gelsinler.
Bazen en iyi yaklaşım hiç yaklaşmamaktır. Bunu Batı Avustralya’daki Jurien Bay Deniz Parkı’nda deniz aslanı yavrularıyla ilgili olarak deneyimledim.
Suya henüz girmiştim ki, meraklı köpek yavruları beni incelemek için koşarak yanıma geldiler. Oyunbaz, meraklıydılar ve kubbe şeklindeki penceredeki yansımalarına tamamen hayran kalmışlardı.
Onları kovalamaya veya önlerine geçmeye çalışmak yerine, tek bir noktada kaldım ve bana ne kadar yaklaşmak istediklerine kendilerinin karar vermesini bekledim.
Tam üzerimden yüzdüler, kameramın etrafında birbirlerini kovaladılar ve oyun oynarcasına kavga ettiler; bu da zorla bir karşılaşma yaratarak asla elde edemeyeceğim fotoğraflar ortaya çıkardı. Vahşi hayvanlar genellikle kendi başlarına karar verdiklerinde en ilgi çekici hallerini gösterirler.
Zaman verin.
Sabır belki de en az göz alıcı erdemdir, ancak en değerlilerinden biridir. Bir hayvanın birkaç fotoğrafını çekip yolunuza devam etmek cazip gelebilir, ancak bir hayvanla daha uzun süre kalmak, aksi takdirde asla göremeyeceğiniz davranışları ortaya çıkarabilir.
Davranış fotoğrafları, hayvanın varlığını belgelemekten ziyade, yaşamından bir anı yakaladıkları için daha samimi bir his uyandırıyor.
Birçok fotoğrafçı, çiftleşen mandarin balığı fotoğrafı çekmeyi çok ister, ancak bunu başarmak için alacakaranlıkta dalış yapmanız ve yuvalarının yakınında beklemeniz gerekir.
Uzun bir bekleyişin ardından, şansınız yaver giderse, çiftleşen bir çiftin suya yükselip sperm ve yumurta bulutu bıraktığını görebilirsiniz. Bu davranışı tekrarlayabilirler, ancak bunu yakalama fırsatı çok kısadır.
Araştırma ve uzmanlar
En iyi vahşi yaşam fotoğraflarım genellikle deklanşöre basmadan çok önce başlıyor. Araştırma çok önemli ve çekimden önce planlarımı rehberler ve uzmanlarla görüşüyorum.
Tonga’daki Vava’u’da rehberim Sioni Fifita, kambur balinanın başının yakınında, görüş alanında konumlanmam gerektiğini, güçlü ve potansiyel olarak tehlikeli kuyruğuna doğru aşağıya doğru kaymamam gerektiğini açıkladı.
Eğer bir anne kendisini benimle yavrusunun arasına koyarsa, bu geri çekilmem gerektiğinin bir işaretiydi.
Eğer sakin kalırsa, buzağının yaklaşmasına izin verirdi. Yine de dikkatli olmalıydım, çünkü buzağıların vücut kontrolü zayıftır ve keskin kabuklarıyla veya aşırı ağırlıklarıyla kazara temas ciddi yaralanmalara neden olabilir.
Yavrusunun keşiflerine son derece destekleyici ve tamamen rahat bir anneyle karşılaştığımda, ona yaklaşmanın ve fotoğrafı çekmenin tam zamanıydı.
Endonezya’nın Ambon şehrinde, rehberim Lucky Nampasnea, mor bir tulumun içinde gizlenmiş turuncu bir amfipodu bana göstermek için, yüzerlilik becerilerime yeterince güvenene kadar 10 dalış yaptı.
Bu 0,5 cm’lik hayvanlara odaklanmak, kameranızın önüne güçlü makro lensler takmak ve hayvana santimetrelerce yaklaşmak anlamına gelir. Kameranızın uzunluğunu ve profilini bilmeniz gerekir, çünkü yanlış bir hareket hayvanı ezebilir; bu nedenle iyi bir rehber, yalnızca sizin mekansal farkındalığınızdan emin olduklarında bu konuları size gösterecektir.
Yakınlaşmanın etiği
Yakınlaşmak ile aşırı yakınlaşmak arasında ince bir çizgi vardır. Tartışmalı olsa da, vahşi bir hayvanla etkileşim kurmanın, özellikle hayvan tarafından başlatıldığında, otomatik olarak zararlı olduğuna inanmıyorum. Örneğin, vahşi yunuslar dalgıçlara yaklaşmayı ve hareketlerini incelemeyi veya taklit etmeyi seçebilirler. Önemli olan, etkileşimi kimin kontrol ettiğidir – hayvan mı, yoksa siz mi?
Ne yazık ki, fotoğrafçıların manta vatozlarını kovaladıklarına, mantis karideslerinin kaçış yollarını tıkadıklarına ve deniz salyangozlarını ve deniz atlarını yerlerinden oynattıklarına şahit oldum – hepsi bir fotoğraf uğruna. Hatta kendinizi dengelemek için bir yüzgecinizi çamurlu bir dalışa dayamak bile milyonlarca iskelet karidesini yok edebilir! Mantıklı olun ve uygulamalarınızın kabul edilebilir olduğundan emin olmak için çevrenizdekilerle iletişimi sürdürün.
Paylaştığınız görselleri de göz önünde bulundurun. Bir hayvanın elle tutulduğu veya manipüle edildiği güzel bir fotoğraf, başkalarının da kopyalayabileceği bir davranışı normalleştirebilir. Zararsız bir etkileşim gibi görünen şey, yüzlerce dalgıç ve fotoğrafçı tarafından tekrarlandığında hızla bir probleme dönüşebilir.
Ne zaman uzaklaşmanız gerektiğini bilin.
Belki de en önemli beceri, ne zaman duracağını bilmektir. Bazen bir hayvan sizin orada olmanızı istemez. Tüm işaretleri doğru okuyabilir, yavaşça yaklaşabilir ve kendinizi mükemmel bir şekilde konumlandırabilirsiniz, ancak yine de karşılaşma gerçekleşmeyecektir.
İşte ayrılma zamanı. Her zaman başka bir dalış ve başka bir fırsat vardır.
Uzaklaşmak, özellikle de belirli bir türü fotoğraflamak umuduyla dünyanın yarısını dolaştıktan sonra, oldukça sinir bozucu olabilir; ancak okyanus bir stüdyo değil ve biz konuları, ışığı, akıntıyı veya davranışları kontrol edemiyoruz.
En tatmin edici su altı fotoğrafları, hayvanın kadrajı tamamen doldurduğu fotoğraflar değildir. En tatmin edici olanlar, fotoğrafa baktığınızda, en azından kısa bir an için, onun dünyasına girmenize ve onu değiştirmemenize izin verildiğini bildiğiniz fotoğraflardır.
Bana göre, yakınlaşmanın gerçek sanatı işte budur.
“Sualtı fotoğrafçılığı ve konulara yaklaşma sanatı” başlıklı yazı ilk olarak DIVE Magazine’de yayınlandı .
