Dalış Merkezi Ekipman Kontrolü Üzerine Bir Ders

Bir dolum istasyonundan on tüplü dalış ekipmanı çıkarken sadece dokuzu geri döndüğünde, basit bir sayım tüm hikayeyi anlatamaz. Michael John Snow, bireysel ekipmanları tanımlamanın, bilinenleri kaydetmenin ve vardiyalar arasında iletişim kurmanın bir dalış merkezinin günlük operasyonlarında nasıl büyük fark yaratabileceğini açıklıyor.

Bu resimde yeşil paspasın ön sağ tarafında biraz ayrı duran bir silindir var. Eğer kamyonete yükleme yapmama yardım ediyor olsaydınız, işaret edip “Şunu da lütfen” diyebilirdim.

Eğer daha sonra iskeleden beni arayıp hangisini kastettiğimi sorsaydınız, çaresiz kalırdım.

Bu yüzden silindir henüz önümde dururken omuz kısmındaki numarayı okuyorum.

On silindir söner. Dokuzu geri gelir.

Diyelim ki ben bir dolum istasyonunda ekipmanlarla ilgileniyorum. Yerel bir dalış dükkanı, diyelim ki Harbour Lane Diving, teknesi için on tüp istiyor.

Şoför Ben, kamyoneti yüklerken bana numaraları okuyor. Her birini dükkanın adı ve tarihiyle eşleştiriyorum. Bugün numaralar 21’den 30’a kadar.

O öğleden sonra Ben dokuz tane geri getiriyor.

“Tekneyi boşalttığımızı sanıyordum,” diyor. “Hangisini hedefliyorsunuz?”

Kamyonetten çıktıkça hepsini işaretliyoruz. Bana uzattığı sonuncusu 23 numara.

Listeye göz atıyorum.

“27 numara, Ben. Döndüğünde bir bakar mısın?”

On tane saymış olsak bile, yine de sayıları okumak isterdim. Teknenin kendi tüplerinden biri sayımın doğru çıkmasını sağlayabilirdi.

O benimkini alırdı, ben de onunkini.

Bildiklerinizi kaydedin, varsayımlarınızı değil.

Ben, 27 numaralı silindirin hala gemide olduğunu düşünüyor.

Eğer “teknede” diye yazarsam, yarın kim açarsa açsın, birilerinin orada bunu gördüğünü düşünme hakkına sahip olur.

Yani, üzerinde anlaştığımız şeyleri şöyle yazdım:

“Ben rafları kontrol etsin. Mike kapanıştan önce kasayı açsın.”

Hangi silindiri aradığını biliyor ve ona telefon etmesi gereken kişi benim.

Telefon ettiğimde bulmuş oluyor. Sabahki toplama işlemiyle birlikte getirecek.

Bunu devir teslim belgesine ekliyorum ve iade tarihini boş bırakıyorum.

Kaptan ilk dalış için on tüp istiyor, bu yüzden dolum görevlisinden bir yedek tüp ayırmasını rica ediyorum.

Artık Ben gecikse bile tekne yükleme yapabilir.

Bir kayıt defteri ancak insanlar onu takip edebiliyorsa işe yarar.

Excel’de, bu kiralama için her bir silindire, dükkanın adını ve gidiş-dönüş tarihlerini içeren bir satır ayırırdım.

Kağıt üzerinde, henüz üzerini çizmediğim tek sayıyı daire içine alabilirim.

Önemli olan, kaydın ekranda mı yoksa defterde mi tutulduğu değil.

Yarın açacak kişinin hangi tüpün arızalı olduğunu, kimin bunu aramayı kabul ettiğini ve bundan sonra ne olacağını belirleyip belirleyemeyeceği önemli.

Kamyoneti yüklerken bu numaraları tarayabilmemiz için Güvenilir Dişli Çözümü’nü (TRGS) geliştirdim .

Dokuzuncu kaydı tekrar yaptıktan sonra, masaüstündeki Verilenler ekranını açabilir, Harbour Lane Diving’i seçebilir ve Ben’in dükkanının karşısında kalan tek numarayı okuyabilirim.

Burada gösterilen örnek, süreci açıklamak için kurgusal kayıtlar kullanmaktadır.

Asıl sorun eksik silindir olmayabilir.

Silindirlerden birinin bir gün gecikmesi, kolayca halledilebilecek bir durum.

Eğer dolum ekibi her cuma yedek bir pompa ödünç alıyorsa, bunun nedenini öğrenmek istiyorum.

Daha fazla tüp satın alma işlemini onaylamadan önce, iskeleye iner ve tekneyi boşaltmaya yardım ederdim.

Tüpleri bana uzatan kişi, bir ay boyunca sayarak bulamadığım şeyi beş dakika içinde söyleyebilir.

Çalışmaları, ekipman sorumluluğu, operasyonel kayıtlar ve dalış ekipmanlarını yönetmek için pratik sistemler üzerine odaklanmaktadır.

Açıklama: Bu makalede örnek olarak gösterilen TRGS’nin geliştiricisi Michael John Snow’dur. Açıklanan ekipman takip prensipleri, kağıt kayıtlar veya elektronik tablolar kullanılarak da uygulanabilir.