Cesaret dibe vurduğunda

Winthrop, MA’daki Cottage Park Yat Kulübü’nün hemen güneyinde, gelgitin çekildiği zamanlarda kırmızı kayalıklara (sanırım #2 ve #4) kadar uzanan Yılan Adası (Boston Liman Adaları Milli Parkı’nın bir parçası) bulunur ve kulübün marinasına giderken veya marinadan dönerken bu kayalıklara saygı göstermek gerekir.

O alçak gelgit uzantısında çok sayıda kaya var ve bunlar normalde en sık kullandığımız yelken alanlarına giden yolun tam üzerinde bulunuyor.

90’lı yılların başlarında, kulübe yeni katıldığım ve ilk Snipe teknemle yelken açtığım zamanlarda, 10-15 knot’luk bir deniz melteminin estiği bir günde bir grup arkadaşımızla marinaya doğru yelken açıyorduk. Uzun yıllardır CPYC Snipe yelkencisi olan rahmetli arkadaşım John Lally’nin arkasından kulübün vinçlerine doğru gidiyordum ve “Snakey”e yaklaşırken, onun köşeyi keseceğini görebiliyordum.

Su seviyesi yaklaşık olarak orta seviyedeydi ve kayalıklar görünmüyordu. Hepimiz risklerin farkındaydık, ancak bu yerel uzmanın kırmızı işaretleri görmezden geldiğini görünce, onun hemen arkasından (ya da öyle sandım) gitmeye cesaretlendim. “En iyi yolu o biliyor olmalı,” diye düşündüm.

Evet, o başardı ve yara almadan atlattı. Ben başaramadım.

Hızlı bir yan rüzgarla ilerlerken, bir kayaya o kadar sert çarptık ki tekne durdu ve salma levhası fiberglas gövdeye sertçe saplandı. O kadar sert saplandı ki, karadaki iki kişi olabildiğince sert çekerek onu kurtarabildik.

Şimdi, 30 yıl ve iki Snipe birası sonrasında, bir daha asla o Yılan Adası köşesinden geçmeyeceğim.
– John C. MacRae

Denver, Colorado’daki Cherry Creek Rezervuarı’nda Capri 25 ile yarışırken, yelkeni pruvaya doğru çekiyordum ve göldeki kütük alanını işaretleyen şamandıraların dışında olmamıza rağmen bir kütüğe çarptık.

Yelken hâlâ kollarımda iken pruvadan suya atladım. Tekne üzerimizden geçtikten sonra kendimi tekrar güverteye çektim, çok ıslak spinnaker yelkenini topladık, suya indirdik ve yarışa devam ettik. Neredeyse hiç aksama yaşamadık. Bu arada, teknenin adı No Brakes’ti (Fren Yok).
– Mark Miller