Onlardan herhangi biri kendi başına da başarılı olabilirdi. Ancak birlikte, kesinlikle bir ağırlık ve ciddiyet taşıyorlar ve işte asıl önemli olan da bu. Şimdi, Sydney-Hobart yat yarışında birinciliği kazanmasının ve yarış rekorunu kırmasının üzerinden tam on yıl geçtikten sonra, Anthony Bell OAM geri döndü. Her zamankinden daha büyük ve daha cesur. YeeHaaaaa!
Bir düşünün, zirvede olan sahiplerin ne kadar azı bırakıyor ve ne kadar daha azı uzak duruyor. Bell, 2016’da Perpetual Loyal’ın tek seferde çifte zafer kazanmasının ardından tam olarak ilkini yaptı ve o zamandan beri geçen on yılı başkalarının teknelerinin antrenman yapmasını izleyerek geçirdi. Şimdi ise bu tutku galip geldi. Hem de nasıl!

2026 Bird Island yarışında Tribeca Loyal – fotoğraf © Ashley Dart/CYCA
Anlaşma kesinleşti. Ünlü ‘LOYAL’ adı tekrar güverteye geri döndü, ancak bu sefer tartışmasız dünyanın en güçlü süpermaxi gemisinde ve ‘zarif iniş’ (kendi ifadesi ve yerinde bir ifade) yerini daha çok zarif bir binişe bıraktı. Bell’i, yedi günlük mürettebat kampının ortasında, yapılacak uzun bir iş listesiyle ve bunları tamamlamak için yaklaşık on dakikaları varken, birincilik elde ettikleri Bird Island yarışından hemen önce limanda yakaladık.
Eğer El Niño ve Hobart, henüz göremediğimiz hava olaylarıyla ilgiliyse, bu da kucaklayabileceğimiz insanlar ve amaçlarla ilgili. Her zaman olduğu gibi, yelkencilik manşette yer alıyor, kum da öyle olmalı. Ancak Bell, bunun altında yatan şeyden, yani bu yaz çok büyük bir vitrine ihtiyaç duyan bir hayır kurumundan bahsetmek konusunda da aynı derecede istekliydi. Bu nedenle sorular her zamanki gibi başladı: ‘Neden?’

2026 Bird Island yarışında Tribeca Loyal – fotoğraf © Ashley Dart/CYCA
Scotty henüz kimseyi yukarı ışınlamadı.
Peki neden şimdi? Bell bunu süslü sözlerle ifade etmiyor. “Özledim. Dostluğu, sınavı, meydan okumayı özledim. 2016’daki o zarif inişten beri 10 yıldır teknelerin eğitim ve pratik için kıyıya geldiğini izliyordum ve bu kıyıda durmak için uzun bir süre.”
Kendi de açıkça itiraf ettiği gibi, bu harika bir veda şekliydi çünkü birçok denizci bu yarışmayı bir kez bile kazanamaz, hele ki kendisi o zamana kadar iki kez kazanmışsa, bunun onu ne kadar şanslı kıldığının tamamen farkında. Yine de hikayenin bir bölümü daha olduğuna dair rahatsız edici bir his vardı. Bell, “Son 10 yılda epey şey öğrendim ve verecek daha çok şeyim var,” diye ekledi.

Anthony Bell OAM, Woolwich Doksu’ndaki Tribeca Loyal lansmanında – fotoğraf © Bow Caddy Media
Hayır kurumunun da söz hakkı vardı. ‘Loyal’ girişimi on yıldır canlı tutuluyor, ancak Bell, “Büyük bir vitrinimiz olduğunda her zaman daha iyi sonuçlar aldık ve Sydney-Hobart yarışı bunların en büyük vitrini. Yarış her zaman destekçiler ve bağışçılardan oluşan bir kalabalık çekti ve ekip arada denediği hiçbir şey bununla eşleşemezdi. Loyal’ı filonun başına geri koyun ve amaç da onunla birlikte yolculuğa çıksın.” diye düşünüyor. Bu arada, rakamlar düşündürücü olduğu için buna birazdan değineceğiz.
Peki neden beş yıl önce değil de daha önce yapılmadı? Ya da neden daha elverişli ekonomik koşullar beklenmedi? Haklı sorular ve Bell bunlara dürüstçe yaklaşıyor. “İran’a bombalar düşmeye başlamadan yaklaşık iki gün önce gemide anlaşmayı imzaladık,” yani anlaşmanın yapıldığı bir yıl önce ekonomi aslında daha elverişliydi.

Tribeca Loyal Sailing Master’ı Tom Slingsby OAM ve Layne Beachley AO, kampanya lansmanı sırasında – fotoğraf © Belinda Rolland Photography
Elbette o zamandan beri işler daha da zorlaştı, ancak Bell basit bir teste geri döndü: “Şimdi değilse, ne zaman?” Ayrıca ikinci bir bağlantı da var ve bu da yakın arkadaşı Tom Slingsby OAM’den geçiyor. Amerika Kupası ve SailGP boyunca onu yakından izleyen Bell, “Yelken sporunun giderek daha atletik bir spor haline geldiği oldukça açık” diyor ve Alfa Romeo II ile altmışlı ve yetmişli yaşlarına kadar süpermaxi yelkenciliğine devam eden akıl hocası Neville Crichton’ı, yaş nedeniyle kapının tamamen kapanmadığının kanıtı olarak gösteriyor.
Sonunda bardağı taşıran son damla, özlediği küçük şeyler oldu. Eski rutinler, yani “…sabahın erken saatlerindeki kalkışlar, uzun yolculuklar, yorgunluk antrenmanları”, hiçbir zaman tamamen ortadan kalkmamıştı ve etrafındaki insanların da aynı kumaştan kesilmiş olduğunu söylüyor. “Doğaları gereği hiç de eğlence amaçlı değiller.” Dünyanın en ünlü ve en çok fotoğraflanan süpermaksi yatlarının (sail-world.com/news/274887/) gerçek bir heves duyan bir Kaptan için müsait hale gelmesiyle sonuç, kendi sözleriyle, “…azim ve fırsatın mükemmel bir kombinasyonu” oldu. Artık Tribeca Loyal diye adlandırmamız gereken yat, tekrar işin içine girdi.

2026 Bird Island yarışında Tribeca Loyal – fotoğraf © Ashley Dart/CYCA
Kesin olan hiçbir şey yok.
On yılın, soğuk, donmuş ve yorgun olmanın, ne yaptığınızı merak ederken bir yandan da İletişimci’den Scotty’ye Taşıyıcıyı çalıştırmasını söylemesini beklerken ceplerinizi yoklamanın anısını yumuşattığını varsaymak mantıklı olabilir. Bell’in ise oldukça farklı bir bakış açısı var. 2014 ve 2015 yıllarında eski Perpetual Loyal iki yıl üst üste arıza yaptı ve o zaman bile neden geri döndüğünü kendine soruyordu. Ancak 2015’ten sonra vazgeçmiş olsaydı, “2016’da kazandığımız ve yarış rekorunu kırdığımız o muhteşem hikayeye sahip olamazdık” diye düşünüyor. Ona göre bu, bir Sahibin ve Kaptanın azminin gerçek sınavıdır ve bu yüzden hiçbir şeyi asla hafife almaz.
Bell, her iki durumu da yaşadı. “Bu yarışı iki kez favori olarak gördüm, iki kez de kazanamadım. Kesinlikle favori olmayan bir isim olarak da iki kez kazandım.” Hikayeler bunu kanıtlıyor. Bir keresinde Loyal öndeyken bir güneş balığı teknenin gövdesini çatlatmış ve ekip geri dönmek zorunda kalmıştı.

Rolex Sydney Hobart 2016’da Perpetual Loyal serisi birincilik ödülünü kazandı – fotoğraf © Rolex / Kurt Arrigo
“Sonra 2013’te Bass Boğazı’nda Loyal, Wild Oats XI’den 20 mil öndeydi, ta ki rüzgar yaklaşık iki knot’a çıkana ve akıntı büyük tekneyi geriye doğru sürüklemeye başlayana kadar.” Eski gümüş kalem, yürüme hızından bile daha yavaş bir şekilde, sancak tarafında 150-200 metre mesafeden ilerledi ve Bell dümendeydi. “Ne ‘hey beyler’ ne de ‘günaydın çocuklar ve iyi şanslar’ diye bir şey yoktu. Tamamen ölüm sessizliği vardı.” Ay bile görünmüyordu, bu da herkesin olayı ne kadar ciddiye aldığını gösteriyor. Bell, herkesin iyi niyetli davrandığını ve “İçinde oturduğumuz yer tam bir gölet gibiydi” diyor. Loyal birkaç saat sonra tekrar hızlandı, ancak aradaki fark çok büyüktü ve kapatmak mümkün değildi.
İşte tam da bu yüzden “favoriler” hakkındaki konuşmalar Bell’i tedirgin ediyor. “Yelkende para genellikle hızı satın alır,” diyor ve yeterince uzun bir süre boyunca bunun geçerli olduğunu düşünüyor, “…ama bu yarışta değil. Çok fazla şey oluyor.” Dört büyük maxi sıraya girmiş durumda: bunlardan biri “uzun zamandır kapıyı çalıyor”, eski teknesi “muhteşem bir ekip” dediği kişilerin elinde ve Bell’in deyimiyle “Hızlı gitmeyi ve yenilikçi olmayı düşündüğünde genellikle başarılı olan” bir yenilikçi de atölyede bulunuyor. Gerçek bir geçmişe sahip biraz daha küçük tekneleri de ekleyin, işte o zaman gerçek bir düello başlıyor. “Herkes bundan bir parça alabilir.”

Palm Beach XI – fotoğraf © Palm Beach Motor Yachts
Her yıl şöyle yazıyorum: ‘Size Constitution Dock’taki rıhtıma yanaştıklarında kimin kazandığını söyleyeceğim (eski bir alışkanlık – muhtemelen ölmeyecek, o yüzden şimdiden özür diliyorum)’ ve Bell de Neville Crichton’dan asla unutmadığı bir dersle aynı fikirde: “Hobart’ı kazanmak için Hobart’a gitmelisin.”
Onunla konuştuğumuz günden bir gün önce yapılan takım toplantısındaki mesaj da aynıydı: “Tekne inanılmaz güçlü, inanılmaz hızlı ve amaç, tüm bu güç ve hızla onu kırmaktan kaçınmak. Maxi yelkenliler diyarında rıhtımdaki rutin bile değişmedi, çünkü rıhtımdan indikten yelkenleri açmaya kadar geçen ilk iki saat, Bell’in deyimiyle, “Uzun iki saat!”

Tribeca Loyal lansmanı Woolwich Doksu’nda – fotoğraf © Bow Caddy Media
Adı gibi sadık, doğum yeri itibariyle Comanche.
İlla Comanche mi olmalıydı ve dört yıllık bir anlaşma mı var? Her ikisine de bir noktaya kadar evet. Bell, anlaşmayı detaylı bir anlaşma olarak tanımlıyor, “…Formula 1 sınıfında çok daha fazlası, baştan sona seçenekler.” Bu, bir gayrimenkul sözleşmesindeki ikiye iki gibi geliyorsa, benzetmeyi reddetmiyor ve sonuç olarak “İstersek dört yıla kadar elimizde tutabiliriz.” Muhtemelen masanın diğer tarafında oturan kişi, nihai olarak ayrılma kararından, ister zarifçe ister başka şekilde olsun, pay alıyor.
Bu filmi daha önce de izlemişti. 2009’da yarıştığı, daha önce Maximus adını taşıyan (ve bazı bölümleri şimdi Scallywag olan) tekne, kırılan her şeyin tamir edilip geri verilmesi şartıyla kiralama anlaşmasıyla gelmişti. Neredeyse her şeyin kırıldığı veya yırtıldığı, “çalkantılı bir yıl” olarak adlandırdığı yıldan sonra, tekneyi tamir ettirmektense doğrudan satın almanın daha ucuz olduğu ortaya çıkmıştı. Bu seferki evrak işleri daha karmaşık ve bu yöntem daha önce birkaç Avustralyalı takım sahibi için de işe yaramıştı.

Güç ve ihtişam – Sydney Limanı’ndaki SOLAS Büyük Tekne Yarışı sırasında Master Lock Comanche – fotoğraf © Bow Caddy Media
Ancak en büyük değişiklik isim değişikliği. Tekne, inşa edildiğinden beri, her sahiplik değişikliğinde Comanche adıyla yarıştı, bu nedenle Bell’in isteği büyük bir istekti. “Loyal yarış takımının mirası ve onunla birlikte ilerleyen hayır kurumu göz önüne alındığında, bu benim için pazarlık konusu olmayan şeylerden biriydi. Eğer Loyal olmasaydık, hayır kurumu için çok kafa karıştırıcı olurdu.” Sahiplerin kabul etmesinden memnun ve renkler de buna uygun olarak değiştirildi, bu nedenle Comanche’nin suda görünümü oldukça farklı olacak.
Çerçeveler ve beyinler
Mürettebat, bir sonraki büyük soruydu; Slingsby, North Sails Australia’nın başkanı Mark Bradford, vardiya lideri olarak ekibe katıldı ve teknenin etrafında bolca tarih vardı. Bell, çalışmaların neredeyse hemen başladığını söylüyor. “Tom ve ben, sözleşme imzalandıktan hemen sonraki gün işe başladık. Kültür her şeyden önce geldi. Loyal kültürümüz, her türlü zorluğa rağmen bize aşılanmış durumda. Anthony Nossiter (çalışmalarınızı çok seviyorum Nocka) ve Will McCarthy gibi eski isimler, Squark (Bradford) ile birlikte daha önce onunla çalışmışlardı ve “…beni anlıyorlar, kültürü anlıyorlar.” Andrew ‘Hendo’ Henderson geri döndü ve Sam Newton, Slingsby’nin seferlerinden geliyor; pruvadaki John ‘Flanno’ Flannery ise yelken sporunun bir insana atabileceği hemen her şeyi görmüş biri. Andy Green ise navigatör.

Andy Green, Alicante’deki Volvo Ocean Race 1. Etap başlangıcından önce Simeon Tienpoint ile röportaj yapıyor – fotoğraf © Pedro Martinez / Volvo Ocean Race
Bu karışım kasıtlıydı. Bell, genç yetenekler ve deneyimli isimlerden oluşan bir ekip istiyordu ve Rugby Birliği yönetim kurullarında geçirdiği zamandan kalma bir ifadeyi kullandı: “Hem sağlam bir yapıya hem de zekaya ihtiyacınız var.” Sohbetimizden bir gün önce maden ocaklarında çalışan ‘Blood’ (yani Phil Jameson) için “inanılmaz” ve “tekne etrafındaki fikri mülkiyeti çok iyi” diye övgüler yağdırıyor. Her şeyden önce, uyum içinde çalışan bir ekip istiyor. “Gerçekten kültürel olarak uyumlu bir tekne istiyorum. Bundan önce kurumsal ve spor alanlarında harika ekipler kurdum. Sadece harika operatörler değil, aynı zamanda birlikte uyum sağlayabilen insanları bulmak önemliydi.”
Bell, yelkencilik özgeçmişleri kadar karakter özelliklerine de her zaman önem vermiştir. İlk zamanlarda, Danny Green ve Grant Hackett’ı zorlu bir yarışa getirme fikrine bazı gazetecilerin başlarını salladığını hatırlıyor. “Hala zorlu insanları seçiyorum. Başlangıçta yelkencilik yetenekleri olmayabilir, ama bize büyük bir enerji kattılar!”

Tribeca Loyal lansmanı Woolwich Doksu’nda – fotoğraf © Bow Caddy Media
“Liderlik özelliklerinin yanı sıra, iyi denizciler de oldular. Anthony ‘Kont’ Minichiello dört veya beş Hobart yarışına katıldı ve Loyal ile birini kazandı. Bell, bunların birbirleri için suya girecek insanlar olduğunu düşünüyor. “Futbol oynarken takım arkadaşlarınızı hayal kırıklığına uğratmak istemezsiniz ve yelkenli tekne de bundan çok farklı değil.”
Sonra da iskelede herkesin dikkatini çekecek bir isim var. Yedi kez dünya sörf şampiyonu Layne Beachley AO, 2010 yılında Loyal adlı tekneyle yarıştı ve oldukça zorlu bir yarıştı. “Hepimiz hırpalandık, morardık ve ezildik. Sonrasında bu işten tamamen vazgeçti ve bunu yazılı olarak da belirtti. ‘Bunu bir daha asla, asla yapmayacağım, değil mi?’ Ben de ‘Evet, tamam, peki’ dedim. Sonra, lansmanda, tekneye bakarken gözlerinde bir parıltı fark ettiğimi düşündüm ve birkaç gün sonra, bir iş toplantısında, bu teknenin yarış rekorunu nasıl etkileyebileceği konuşulmaya başlandı.”
Sörfçü Layne Beachley Hobart’a güvenli bir şekilde ulaştı – Rolex Sydney Hobart Yat Yarışı 2010 – fotoğraf © Crosbie Lorimer http://www.crosbielorimer.com
“Sanırım bunu istiyor!” Bu tür şeyler hakkında bir kuralı var. “Eğer birinin bunu istemediğini hissedersem, vazgeçerler, çünkü böyle bir yarışta yarı yolda kalmak olmaz.” Ona, eğer isterse bunun olabileceğini söyledi. Düşünmek için uzaklaştı, cevabı bildirmek için geri aradı ve Bell buna “Ne heyecan verici!” diyor. Loyal her zaman bir veya iki kadını yanında taşımıştır; bahsettiği kişiler arasında Sally Fitzgibbon ve Jessica Watson da var.
Rekor söylentileri ortaya çıktığında, Bell’in Slingsby’ye verdiği cevap, denizci batıl inancının ustaca bir örneğiydi. “Şimdi bize mocka’yı takarsanız, muhtemelen Güney’den üç gün uzak kalabiliriz.” Bu da bizi bizzat kendisine getiriyor. Bell’in anlattığına göre, Slingsby, “karımla konuşayım” demeden, bu işe ilk imza atan kişiydi. “Loyal ekibini çok seviyor.”

Tom Slingsby, Zoe Dransfield ve Jamie Stodard ile yelken açarken – fotoğraf © SailMedia
Bell, Slingsby’nin “Hayır dostum, bunun parasını çocukların tıbbi ekipmanları için geri alırım” demesi üzerine, ona bu masrafı karşılayıp karşılayamayacağını sordu. Bell, “O kadar mütevazı ki bunu hiç dile getirmedi,” dedi, ancak kesinlikle bilinmeyi hak ettiğini söyledi.
Slingsby’nin meşhur öfke patlamasına gelince, “O kontrolsüz öfkesi ortaya çıktığında kazanmak zorunda olması yüzde yüz değerli. Ben de bundan faydalandım. Gerçek bir atlet, gerçek bir yüksek performans sergileyen ve bu dünyanın Danny Green’leri ve Grant Hackett’leri (eski Loyal Sailors oyuncuları) ile aynı seviyede!”

2026 Bird Island yarışında Tribeca Loyal – fotoğraf © Ashley Dart/CYCA
Her kuruş önemlidir
Şimdiye kadar her şey sporla ilgiliydi, ancak Loyal’ın varoluş nedeni hayırseverliktir ve Bell, zamanlamanın kolay olduğunu iddia etmiyor. “Zorlu bir ekonomi ve yüksek faiz oranları aileleri çok etkiledi ve hayırsever bağışlar da bu düşüşten etkilendi.” Hastanelerin gerçekten hangi ekipmana ihtiyaç duyduğunu ekibe bildiren Humpty Dumpty Vakfı ile çalışıyoruz ve talepler çok geride kalıyor. “Hayırseverlik bağışlarında o kadar gerideler ki, komik bile değil.”
“Hastanelerin satın alması için topluma güvendiği çok fazla tıbbi ekipman var ve ekonomik sıkıntılar yaşandığında insanlar okul ücretleri ve ipotek ödemeleri hakkında düşünmeye başlıyorlar ve tıbbi ekipman göz ardı ediliyor.” Bell daha sonra bunu kimseyi eleştirmeden nasıl yazabileceğini merak etti ve cevabın bunu açıkça yazmak olduğunu söyledi. Toplumun kaynakları kısıtlı ve açık büyük.

2026 Bird Island yarışında Tribeca Loyal – fotoğraf © Ashley Dart/CYCA
Bu yılki istek listesi, daha önce sahip olduğundan çok daha büyük. “Bazı şeylerin tanesi 50.000 dolar, bazılarının tanesi ise 3.000 dolar ve bunu nasıl karşılayacağımı bilmiyorum.” Bu yüzden yaklaşım değişti. Bireylerin 50.000 dolarlık bir eşya satın almasını beklemek yerine, “50.000 dolarlık ekipmanı satın almak için 10, 5.000 dolarlık bağışları nasıl toplarız?” diye soruyorum. Birçok küçük bağış, bütünü tamamlıyor. Bağışınızın sonunda vergi indirimi sağlayan bir makbuz sizi bekliyor !
Sponsorlar Tribeca ve Pallas Capital gibi isimler sadık kaldı. Çoğu sponsor, koşullar daha elverişliyken anlaşmaya varmıştı ve Bell, işler kötüye gittiğinde hiçbirinin geri çekilmeye çalışmadığını söylüyor. Humpty Dumpty’nin CEO’su Şubat ayında ekibe ekonominin kötü gittiğini ve bağışçıların azaldığını, arkasında büyük bir takipçi kitlesi olan bir kampanyanın kotaları doldurmaya yardımcı olacağını söylemişti.

Tribeca Loyal lansmanı Woolwich Doksu’nda – fotoğraf © Bow Caddy Media
Uzun süredir devam eden bir ilişki bu. Bell’in bu girişime katılımı, yakın arkadaşı Phil Kearns AM aracılığıyla 2005 civarında gerçekleşti ve 2009’daki ilk kampanya, her biri yaklaşık 50 bin dolar olmak üzere 14 hayır kurumuna dağıtılan 700.000 dolar topladı. Ardından, paranın her dolarının yüzde yüzünün bağışlandığı Humpty Dumpty aracılığıyla tıbbi ekipman bağışına daha fazla yatırım yaptılar ve Bell, “Bu, Loyal’a mükemmel uyuyor” diyor.
Kişisel bir dokunuş katın.
Charlie, ilk çocuğu, 2011 yarışından (Loyal’ın kazandığı diğer yıl) üç ay önce prematüre olarak doğdu ve tam da bu yarışın konusu olan türden ekipmanlarla bakıldı. İkinci kızı Thea ise üç veya dört hafta erken doğdu ve o da bir süre nemlendirilmiş bebek yataklarında kaldı.
Rolex Sydney Hobart yarışında birincilik ödülünü kazanan Perpetual LOYAL adlı teknenin sahibi ve kaptanı Anthony Bell’e (solda), Rolex Cenevre’den Joel Aeschlimann tarafından bir Rolex Yacht-Master II saati takdim edildi – fotoğraf © Rolex/ Kurt Arrigo http://www.regattanews.com
Bell, bu durumdan etkilenen birini herkesin tanıdığını, hatta kendileri bu deneyimi yaşamamış olsalar bile, yarışın riskleri konusunda da çekingen olmadığını söylüyor. Ailesine geri dönme fikrini açtığında, en büyük oğlu ona dikkatli olmasını söylemiş ve bu konuşma 1998’i ve sadece iki yıl önce hayatını kaybeden iki denizciyi hatırlatmış. “Bu gerçekten tehlikeli bir yarış.” diyor ve bunun “hafife alınacak bir söz olmadığını” belirtiyor; bir mürettebatın denize açılıp hayatlarını riske atması düşüncesinin, insanları katkıda bulunmaya teşvik edeceğini umuyor.
Peki tüm bunlardan ne çıkarıyoruz? On yıl sonra, farklı bir isimle bir teknemiz, sadakati dinçlikle harmanlayan bir mürettebatımız ve vitrinine yeniden ihtiyaç duyan bir yardım kuruluşumuz var. Nielsen Park ve Battery Point arasında her şeyin bir araya gelip gelmeyeceği ise tamamen bir muamma ve ” Büyük Bilinmez – Rekor Bir El Niño ve 2026 Sydney Hobart” başlıklı yazımızda da belirttiğimiz gibi , hava durumu tahminleri okumadı ve umursamadı bile. Dört büyük maxi tekne, sonucu hedefleyen birkaç küçük tekne olacak ve Tribeca Loyal’ın kaptanı, hiçbir şeyin garanti olmadığını herkesten daha iyi biliyor. Yeniden canlanma, yeniden başlatma, misilleme, ne derseniz deyin. Sadece işi bozmamaya çalışın… Birinci olmak için önce bitirmeniz gerekiyor!

2025 Rolex Sydney Hobart Yat Yarışı’nda Master Lock Comanche’nin Battery Point’teki bitiş çizgisini geçmesiyle birincilik ödülü kesinleşti – fotoğraf © Rolex / Kurt Arrigo
Sail-World.com’un önemli bir parçası olduğunuz için teşekkür ederiz.
John Curnow
Sail-World.com AUS Editörü





