Üst düzey bir IMOCA podyumunun ardından: Route du Rhum-Destination Guadeloupe'dan çıkarılan dersler

Corentin Horeau’nun (MACSF) zaferinin ardından, Boris Herrmann (Malizia 4) ve Elodie Bonafous’un (Association Petits Princes-Quéguiner) podyumu tamamlamasıyla, IMOCA yarışlarını bitiren tekneler istikrarlı bir tempoyla Guadeloupe’ye ulaşmaya başladı.

Duygular, şampanya ve medyanın coşkusu yatıştıktan sonra, hızlı olan şeylere, teknik kazanımların nerede olduğuna ve nelerin işe yaradığına bakmanın tam zamanı.

Rakipsiz bir hız

“Bir bakıma mükemmel bir rotaydı. En çılgın hayallerimde bile bunu hayal edemezdim,” dedi kazanan Corentin Horeau, Pointe-à-Pitre’ye ayak basarken. Yarış rekorunu kırarak (2 gün, 24 dakika ve 16 saniye geliştirerek) ve ikinci olan Boris Herrmann’ın 27 saat önünde bitirerek, “Coco” ilk büyük IMOCA zaferiyle büyük bir çıkış yaptı. Sportif başarının ötesinde, bu yarışın rakamları da oldukça açıklayıcı. Corentin, kısmen alışılmadık hava koşullarının ona bolca rüzgar altı yelken imkanı sunması nedeniyle çok yüksek bir hızda ilerledi. Aslında, liderlerin rotaları neredeyse doğrudan, büyük daire rotasını takip etti. Böylece Corentin Horeau, 2022 yarışını LinkedOut ile kazanan Thomas Ruyant’tan 290 deniz mili daha az yol kat etti.

Ancak MACSF, Ruyant’ın 2022’deki kazanan rotasındaki 15,5 knot’luk hıza kıyasla, ortalama 17,47 knot (yer üzerinde) hız elde etti. Hava koşullarının elbette bir rolü olsa da, IMOCA’yı tam potansiyeline kadar zorlama yeteneği -foil kullanımındaki gelişmeler, yelken tasarımları ve kullanımı ve diğer birçok teknik incelik ile birlikte- şüphesiz bu performans artışını açıklıyor. Corentin Horeau, belirlediği gerçek hız hakkında gülümseyerek şunları söyledi: “Tekne biraz hırpalandı – bölmeleri de kontrol etmem gerekecek çünkü sanırım onu dalgalara gerçekten çarptım…”

Boris Herrmann, Route du Rhum – Destination Guadeloupe 2026 yarışında 2. olduktan sonra – fotoğraf © Vincent Olivaud / FACTSTORY

İlham verici bir kazanan ve eşsiz bir podyum

Bu Route du Rhum yarışının sonucu, filonun Britanya Adaları üzerindeki yüksek basınç sistemi ile Atlantik’in batısında, Bermuda yakınlarındaki bir yüksek basınç sistemini ayıran çukura yaklaştığı ikinci günde fiilen belirlenmesi bakımından alışılmadık bir durumdu. Kazanan, gördüklerini şöyle hatırlıyor: “Ambrogio (Beccaria) ve Sam (Goodchild) benden biraz öndeydiler. Tam önümde yön değiştirmeye karar verdiler – nedenini anlamadım. Bilgisayarıma geri döndüm ve kendime ‘Bu cepheyi olabildiğince çabuk geçmek istiyorum’ dedim. Onları AIS’te bir anlığına gördüm ve ondan sonra bir daha hiç görmedim.” Horeau zekice bir seçim yaptı: Kuzey-güney yönlü, elverişli bir kuzey rüzgarı koridoruna giren tek kaptandı. Batıdaki hafif rüzgarlar nedeniyle rakipleri sırayla güneydoğuya doğru yönelmek zorunda kaldılar.

Sadece 10 dönüşle on iki saatten kısa bir sürede 234 mil fark oluşturdu; bu, transatlantik bir yarışta neredeyse eşi benzeri görülmemiş bir başarıydı. Tipik olarak, bu tür bir farka bir veya iki rakip kurban gidebilirdi; kesinlikle tüm bir takipçi filosu değil. Yine de, yarışın geri kalanı onun için kolay geçmedi ve amansızca zorladı; örneğin Horeau, önce suyla dolan bir bölmeyi boşalttıktan sonra ön güverte örtüsünün yırtılmasıyla uğraşmak zorunda kaldı – bunu Sikaflex kullanarak tekrar onardı.

Onun arkasında, Boris Herrmann, Koch tasarımı teknesiyle yaptığı bu ilk solo yarışında bile ciddi bir rakip olduğunu bir kez daha kanıtladı. Daha önce iki kez transatlantik geçiş yapmıştı, bunlardan ikisi de Ocean Race Atlantic dahil olmak üzere mürettebatla gerçekleştirilmişti. Bu, 2024 Transat CIC’de Yoann Richomme’un ardından ve New York–Vendée–Les Sables d’Olonne’da Charlie Dalin’in ardından ikinci olarak tamamladığı solo transatlantik yarışlarındaki üçüncü podyum derecesi oldu.

Bu Route du Rhum yarışının en önemli noktalarından biri Elodie Bonafous’un üçüncülük elde etmesiydi. Ellen MacArthur’dan beri IMOCA 1. veya 2. sınıf yarışında podyuma çıkan ilk kadın oldu. Performansından dolayı çok mutlu olan Elodie, bitiş çizgisinde şunları söyledi: “Evet, inanılmaz gururluyum çünkü Ellen küçükken idolümdü. Bu yeri kendim almamın birçok genç kıza ilham vereceğini umuyorum. Ve Guadeloupe’da Sam Goodchild’ın hemen önünde bitirmek inanılmaz! Daha önce hiç Atlantik’i tek başıma geçmemiştim ve onu hiç yenememiştim.”

Bonafous, yeni Vendée Globe dört yıllık yarış serisi için yeni bir tekne yaptıran kadın oldu; Verdier tarafından tasarlanan teknesi, MACIF Santé Prévoyance’ın kardeş gemisi. Geçmişte, Justine Mettraux veya Sam Davies gibi ilk 10’da yer alan denizcilerin en iyi performansları, eski nesil teknelerde elde edilmişti. Bu başarılar, muhtemelen günümüzdeki diğer kadınların önünü açarak, kendi hedeflerinin peşinden gitmeleri için onlara kaynak sağlamıştır. Francesca Clapcich de onlardan biri. Pruva direği kırılmadan önce, bu Route du Rhum’da ilk 5 içinde yer alıyordu.

Elodie Bonafous, Route du Rhum – Destination Guadeloupe 2026’yı 3. bitirdikten sonra – fotoğraf © Julien De Rosa / AFP

Yeni tasarımlar kendilerini gösteriyor.

Boris Herrmann’ın Malizia 4 ile elde ettiği etkileyici ikincilik performansının yanı sıra, Sébastien Simon’ın performansı da takdiri hak ediyor. Yeni bir Verdier tasarımı tekneyle yarışan Vendée bölgesinden kaptan, 5 Kasım’da 18. sıradan Pointe-à-Pitre’de 5. sıraya yükselerek muhteşem bir geri dönüşe imza attı. Açıkçası, İngiltere’deki Carrington Boats’ta üretilen IMCOA tipi teknesi, rüzgarlı havalarda rüzgar yönünde seyrederken oldukça rahat. Ancak, bu iki teknenin potansiyelini tam olarak değerlendirmek için bugüne kadar yakın mesafeli yarışlar yapılmadı.

Bu arada, sezon sona ererken 2022-2024 jenerasyonu IMOCA sınıfı için ölçüt olmaya devam ediyor. Bununla birlikte, bu IMOCA yatlarının son derece hızlı bir geliştirme sürecinden geçtiğini belirtmekte fayda var—biri Temmuz’da, diğeri Eylül’de denize indirildi!—bu da gemi mimarları, tersaneler ve ekipler arasındaki mevcut uzmanlık seviyesi hakkında çok şey söylüyor ve hepsi önemli ilerleme kaydetti. Boris Herrmann, Pointe-à-Pitre’deki rıhtıma vardığında bu noktayı hemen vurguladı: “Gerçekten mutluyum—özellikle ekibimden çok memnunum. Özellikle ‘Pifou’nun [Pierre-François Dargnies] deneyimiyle—bu adamların çok fazla tecrübesi var. Herkes zaman zaman küçük sorunlarla karşılaşır, büyük ekipler bile, ama ben tek bir sorun yaşamadım; tekne kesinlikle mükemmel.”

Corentin Horeau ve Elodie Bonafous Route du Rhum’u bitirdikten sonra – Guadeloupe 2026 Hedefi – fotoğraf © Lou Benoist / AFP

Beş yarış, dört farklı kazanan

Corentin Horeau’nun bu Route du Rhum’daki performansı, 2026 IMOCA Globe Serisi’nde dördüncü bir kazananın ortaya çıkışını işaret ediyor; bu, sezonun beş yarışında zafer kazanan diğer üç kaptandan farklı bir durum. Bu cesaret verici çeşitlilik, filonun yüksek kalitesini gösteriyor; çeşitli nesillerden tasarımların hepsi kazanmaya muktedir olduğunu kanıtlıyor.

MACSF’ye ek olarak, takvimdeki beş yarışta da MACIF Santé Prévoyance (Sam Goodchild), United by The Ocean (eski adıyla Paul Meilhat’ın Biotherm’i) ve Ambrogio Beccaria’nın Allagrande Mapei’si zafer kazandı. Güçlü bir başlangıca rağmen, sonuncusu -tıpkı Jérémie Beyou’nun Charal’ı gibi- bu Route du Rhum-Destination Guadeloupe yarışında, bu kadar yüksek hızlarda seyrederken meydana gelen darbeler sonucu bir kaza geçirdi.

Kask artık zorunlu bir ekipman olmasına rağmen, bu yaralanmaların niteliği endişe verici bir durum oluşturuyor; IMOCA sınıfının başkanı Antoine Mermod da bu noktayı şu şekilde vurguluyor: “Sportif ve teknik açıdan bakıldığında, bu Route du Rhum ve aslında tüm sezon olağanüstüydü. Ancak, kaptanların yaşadığı yaralanmalar, bu transatlantik yarış sırasında IMOCA sınıfı için gerçek bir karanlık nokta oluşturuyor. Bu konuyu çok ciddiye almalı, kaptanlarla bir araya gelip birlikte çözümler bulmalıyız. Denizcilerin güvenliği her zaman öncelikli endişe kaynağı olmalıdır.”