Nöbetçi Eczaneler
Yıllardır deniz bilimcileri, yükselen okyanus sıcaklıklarının kalamarlara muazzam bir avantaj sağladığını varsayıyorlardı. Hızlı büyüyen, son derece uyumlu ve son derece meraklı olan bu dokunaçlı harikalar, Antroposen çağının nihai kazananları olarak kabul ediliyor.
Gelişmiş ekosistem modellemesi kullanarak deniz besin ağlarının balıkçılık baskısına ve sıcaklık değişimlerine nasıl tepki verdiğini ortaya çıkaran araştırmacılar, mevcut küresel “kalamar patlamasının” ısınan sulardan kaynaklanmadığını ve kafadanbacaklıların gelecekteki hakimiyetinin kısa ömürlü olabileceğini keşfettiler.
‘Ateşli ve aç’ kalamar
Kalamarların son derece hızlı metabolizma hızlarına sahip olmaları, yani “hızlı yaşayıp genç ölmeleri” nedeniyle, daha sıcak suların büyüme hızlarını artıracağı ve böylece daha yavaş büyüyen balıkları ( yüzgeçli ve solungaçlı omurgalı balıklar) geride bırakmalarına yardımcı olacağı varsayılıyordu .
Yeni çalışma tam tersini gösteriyor: daha sıcak sular aslında kalamar biyokütlesini azaltıyor.
Bu, temel ‘enerji’ prensibine dayanıyor. Kalamarlar zaten hayatta kalmak için vücut ağırlıklarının %30’una kadarını günlük olarak tüketerek metabolik olarak bıçak sırtında yaşıyorlar. Su sıcaklıkları yükseldiğinde, metabolizmaları daha da hızlanıyor.
Daha sıcak sularda yaşayan kalamarların hayatta kalabilmesi için katlanarak daha fazla besin tüketmeleri gerekir. Av bolluğunda önemli bir artış olmadığı sürece (ki bu nadiren olur), daha sıcak sular kalamarları enerji yoksunluğuna sürükleyerek genel biyokütlelerini düşürürken, balıklar ise varlıklarını daha iyi korurlar.
Yamyamlık temalı beklenmedik olay örgüsü
Peki, kalamar popülasyonları 1970 ile 2010 yılları arasında neden bu kadar arttı? Araştırmacılar, bu tarihi genişlemenin öncelikle tepe yırtıcıların aşırı avlanmasından kaynaklandığını buldu; bu yırtıcılar arasında kıta sahanlıklarında yaşayan morina ve orfoz gibi büyük dip balıkları ve açık okyanusta yaşayan ton balığı ve köpekbalığı gibi büyük pelajik türler yer alıyordu.
Ancak model, kalamar davranışında tuhaf bir gelişmeyi ortaya çıkardı. En büyük balık avcıları ortadan kayboldukça, kalamarlara yönelik avlanma azalmadı. Aksine, yamyamlık arttı. Yiyecek için rekabet eden büyük balıkların sayısı azaldıkça, büyüyen kalamar popülasyonları, doymak bilmez iştahlarını gidermek için giderek daha fazla birbirlerini yemeye başladı.
Fırsatçı istilacılar
Denéchère ve ekibi, kalıcı bir ele geçirme yerine, kalamarların denizdeki en büyük fırsatçılar olduğunu öne sürüyor. Sadece 1-2 yıllık yaşam döngüleriyle, yerel balık popülasyonunun çökmesi gibi ekolojik istikrarsızlık dönemlerinde popülasyonları hızla artabiliyor.
Bu nedenle, amatör dalgıçlar gelecekte resif dalışlarında sonsuz kalamar sürüleriyle karşılaşmayı beklememelidir. Köpekbalıkları, orfozlar ve ton balıkları gibi en üst düzey yırtıcıları korumak için küresel balıkçılık yönetimi iyileştikçe ve okyanus sıcaklıkları yükselmeye devam ettikçe, kalamar biyokütlesinin azalacağı ve yapay kalamar patlamasının döneminin zirveye ulaşmış olabileceği tahmin edilmektedir.
Bir resifte daha az büyük yırtıcı görmek, mutlaka daha sakin bir dalış anlamına gelmez; çünkü bu durum, resif kalamarı ve mürekkep balığı gibi orta seviye yırtıcılar arasında agresif ve yüksek enerjili bir yeniden yapılanma zincirini tetikler.
Bir dahaki sefere tek bir kalamar veya su yüzeyine yakın süzülen bir Karayip resif kalamar sürüsü gördüğünüzde, sürekli olarak açlığın eşiğinde gezinen yüksek oktanlı bir makineyi izlediğinizi unutmayın.
Kaynak: https://divernet.com/scuba-news/marine-biology/squid-taking-over-cephalopod-empire-myth-shot-down/
