100 Yıllık Çamur Şişelerini Neden Hala Kazıp Çıkarıyoruz?

Nova Scotia her zaman rom içilen bir eyalet olmuştur.

1749’da Kanada hükümeti, insanların buraya yerleşmesini sağlamak için rom teklifinde bulundu. İnşaat sözleşmelerinde rom şart koşulmuştu. Çiftlik işçileri saat 11 ve 4’te rom molası alıyordu. Balıkçılar rom olmadan iskeleden ayrılmıyordu. Bir gemi battığında, kurtarılan ilk şey rom oluyordu.

İşte Joshua Mauger devreye giriyor. Kraliyet Donanması’na erzak tedarikçisi olarak gelen Mauger, 1751’de Halifax yakınlarında bir rom damıtma tesisi kurdu; bu, o zamanlar Britanya Amerikası’nın bu bölgesi için nadir bir durumdu. Daha sonra şehrin en büyük gemi sahibi oldu, Batı Hint Adaları’na balık ve kereste taşıdı ve karşılığında rom, pekmez ve şeker getirdi.

1860’lara gelindiğinde, Halifax’ta 200 ila 300 arasında içki evi ve dükkan vardı; bu da her 100 kişiye bir tane düşmesi anlamına geliyordu. Meyhane sadece bir bar değildi. İşçi alım merkezi, toplantı salonu, oturma odasıydı.

Ardından tepkiler geldi. Pictou County’deki West River, 1827’de Kuzey Amerika’daki ilk alkol karşıtı gruplardan biri olarak kabul edilen bir örgüt kurdu (birkaç başka Denizcilik kasabası da bu unvanı iddia ediyor; alkol karşıtı dalga hızla ve her yere aynı anda yayıldı). Alkol Karşıtı Sons of Temperance (Alkol Karşıtı Sons) 1847’de geldi ve beş ay içinde on şube kurdu. 1892’ye gelindiğinde, Nova Scotia kamu okullarında alkolün etkilerinin öğretilmesini yasal hale getirmişti.

1906’da WCTU, Sons of Temperance ve Presbiteryen, Metodist ve Baptist ılımlılık komiteleri, Nova Scotia Ilımlılık İttifakı adı altında güçlerini birleştirdi. 1910 tarihli Ilımlılık Yasası, Halifax hariç tüm eyaleti alkolsüz hale getirdi. Halifax da nihayet 1916’da alkolsüz hale geldi.

ABD 1920’de alkolü yasakladığında, bu eyalet içki ticaretinin merkezi haline geldi. Halifax, Lunenburg ve Yarmouth ana limanlardı ve 1925’e kadar Kuzeybatı Kolu’nda bir kaçakçılık merkezi kurulmuştu. Tedarik, Fransız adaları Saint Pierre ve Miquelon üzerinden sağlanıyordu; bu da başlangıçta çok az miktarda olan içkinin, tek bir yılda 4 milyon litreden fazla viskinin yanı sıra, Batı Hint Adaları romu, şampanya, cin ve Kanada viskisinin de sıradan çuvallara doldurulup başka bir şeye benzetilerek taşınmasına yol açtı.

Kaçak içki satıcıları karanlıkta, ışıksız çalışırlardı. Yüklerini şamandıralara bağlı bırakma noktalarında batırır, bir devriye gemisi göründüğü anda kasaları denize atar ve sisin içinde, aşırı yüklü ve körlemesine ilerleyerek batarlardı. Kıyıda, “kör tekneler” kaleler gibi inşa edilmişti; metal kaplı duvarları, gizli ambar kapakları ve hızlı bir şekilde ortadan kaybolmak için yapılmış merdivenleri vardı.

Neden “kör domuz”? Bu terim 1800’lerde ABD’den geliyor. İşin püf noktası, alkol satmamaktı, çünkü bu yasa dışıydı. İnsanlardan kör domuz veya çizgili domuz gibi bir gösteriyi izlemeleri için ücret alıyor ve giriş ücretine ücretsiz bir içki veriyordunuz. Kağıt üzerinde bir bar değil, bir domuz gösterisi işletiyordunuz. Bu isim, yasa dışı, düşük kaliteli içki mekanları için de geçerli oldu.

Peki neden hala orada bu kadar çok şey var?

1800’lerin sonlarına kadar Halifax’ta gerçek bir belediye çöplüğü yoktu. Liman, çöplük görevi görüyordu. Bir meyhanede veya yelkenli gemide çalışıyorsanız, kırık bir şişeden kurtulmanın en kolay yolu onu suya atmaktı. Cam, soğuk ve oksijen oranı düşük çamurda yüzyıllarca dayanır, bu nedenle 150 yıllık günlük içki atıkları hala dipte bekliyor. Bu uygulama uzun süre devam etti. Sadece okyanusta değil, ormanlarda, göllerde ve nehirlerde de.

Kaçak içki ticareti bunun üzerine ikinci bir katman daha ekledi: aynı şişeden yoğunlaşmış kümeler, çuval beziyle paketleme, eski kaçakçılık yerlerinin yakınında yoğun küçük birikintiler.

Buralardaki her koyun, gölün ve nehrin altında yatan iki katmanlı hikaye bu. Her yerde sıradan meyhane katmanı var, bir de kaçakçılık katmanı kıyı dolgusundan hâlâ yüzeye çıkıyor.

Aşağıda çok daha fazlası var ve onları bulmayı planlıyorum.

Eğer kıyı şeridinde eski cam eşyalar, çömlekler veya şişeler gördüyseniz, yerlerini yorumlarda belirtin veya bana DM gönderin . Suyun altında eski eşyalar olma ihtimali var. Belki gelip bir bakarım.

Hikaye ve fotoğraf Coastline Chronicles tarafından gönderilmiştir .

DALIŞ HABERLERİ bağlantısı!