Herkes maviyi sever

Herkes maviyi sever, her dalgıç mavi suları….Pırıl pırıl mavi giderek koyulaşır, koyulaşır lacivert olur. Azcıktan azcık fazla serinler…. Kalabalık yukarıda kalır, ne bir orfoz ne de lagos… Kendi nefesin dışında ses yoktur…

İnsanın tek başına kaldığı yer dört duvarlı oda değildir, en azından dört duvar var. Dağ başında yalnız kalamazsınız, ağaç vardır, kar vardır, rüzgar vardır…. Ama o lacivert suda kelimenin tek anlamıyla yalnız olursunuz! Duyabildiğiniz tek ses nefesiniz, tek görebildiğiniz lacivert bi sonsuzluk!
……
Suyu hep sevdim, bardaktaki suyu, göletteki suyu, denizdeki suyu…. Ama bu lacivert suyu daha çok sevdim. Tabiatta homojen bir görüntüye rastlamak zordur, bazan bembeyaz kar içerisinde bir kaya yükseliverir, bazan kumları arasından birkaç yaprak fışkırmıstır. Asla tekdüzelik olmaz,O lacivert sular hariç! Lacivert sular homojendir, tekdüzedir, aykırı tek bir toz zerresi dahi yoktur, kabul etmez. Lacivert sular inatçıdır, her yolu düşene hoşgeldin demez!
…..
Kimi laciverti görüp irkilir, kiminin tüyleri diken diken olur ürperir. Kimi hemen kaçmak ister, kimi “burada ne var ki?” modunda gözleriyle etrafı tarar! “Burada bişi yok yav” modunda döner gider. Sonsuz bi lacivert, derin bi sessizlik, ciddi bir serinlik daha ne olmalı ki?
…..
Ama hep isteğimden kısa sürer. Bi bakarım göstergeme/saatime…. Yav daha yeni geldiydik filmlerde olur, lacivertte olmaz, mecburen yükselirim, yükselirim. Su maviye döner, serinlik gider… Hoop yüzeydeyim!
Yüzümde sakin bir gülümseme!

Bi lacivert dakikalar demeti daha bitmiştir!

Yenisine bakalım!

İyi dalışlar,