Ana Sayfa Arama Galeri Video Yazarlar
Üyelik
Üye Girişi
Yayın/Gazete
Yayınlar
Kategoriler
Servisler
Nöbetçi Eczaneler Sayfası Nöbetçi Eczaneler Hava Durumu Puan Durumu
WhatsApp
Sosyal Medya
Uygulamamızı İndir

Plastik Sektöründen Kurtuluş: Yeni Bir Rapor, Plastik Endüstrisinin Amerikan Sınıflarına Nasıl Girdiğini İnceliyor

Okyanus Bilinci · Plastik Kirliliği Plastik Kirliliği Koalisyonu, ABD’deki ilköğretim

Okyanus Bilinci · Plastik Kirliliği

Plastik Kirliliği Koalisyonu, ABD’deki ilköğretim ve ortaöğretim okullarına giren endüstri parasının izini bir yıldır sürüyor. Bulguları, tütün şirketlerinin uyguladığı yöntemleri inceleyen herkes için tanıdık gelecektir ve okul yönetim kurullarına ve eyalet eğitim departmanlarına somut bir taleple sona eriyor.

SEVENSEAS Medya tarafından | Okyanus Koruma

994 yılında, Amerikan Plastik Konseyi’nde iletişim yöneticisi olan bir kişi, kimyasal geri dönüşüm tesisi hakkında yeni bir eğitim videosunu anlatırken kaydedildi. Genel mesajla güzel bir uyum sağladığını söyledi. Propaganda olduğunu, ancak kaynak yönetimi mesajlarının önemli olduğunu belirtti. İlk olarak İklim Bütünlüğü Merkezi’nin 2024 yılında plastik geri dönüşümündeki sahtekarlığı araştırdığı çalışmasında ortaya çıkan bu cümle, Ağustos 2026’da “Plastik Kovuldu: ABD Okullarında Endüstri Propagandasını Ortaya Çıkarma” başlığıyla yayınlanan Plastik Kirliliği Koalisyonu’nun yeni raporunun temelini oluşturuyor . İddia şu ki, 1994’te özel olarak söylenenler aslında hiç durmadı ve bugün ders planları, seyyar araçlar, Kız İzci rozetleri ve bağışlanan basketbol sahaları aracılığıyla çocuklara ulaşıyor.

Bu belgenin ne olduğuna dair bir not: Plastik Kirliliği Koalisyonu, Earth Island Enstitüsü’nün bir projesi olan bir savunuculuk örgütüdür ve rapor, ekli bir dilekçe içeren bir kampanya belgesidir. Ayrıca, bizim değerlendirmemize göre, dikkatlice kaynaklandırılmıştır: Çoğu birincil kaynak olan 151 dipnot, endüstrinin kendi materyallerini de içermektedir. İddiaları baştan sona koalisyonun iddiaları olarak ele alıyoruz ve temel kaynak bir endüstri belgesi veya adı geçen bir haber araştırması olduğunda bunu belirtiyoruz.

Neden okullar ve neden şimdi?

Raporun çerçevesi ekonomiktir. Plastikler neredeyse tamamen fosil yakıtlardan üretiliyor ve enerji üretimi petrol ve gazdan uzaklaştıkça, koalisyon, petrokimya şirketlerinin gelecekteki karlarını korumak için plastiklere güvendiğini savunuyor. Uluslararası Çevre Hukuku Merkezi’nin (Center for International Environmental Law) yaptığı bir analize atıfta bulunarak, en büyük on beş petrokimya şirketinin 2024 yılındaki toplam karının 570 milyar doların üzerinde olduğunu belirtiyor. Bu arada, kamuoyu görüşü değişti: Koalisyon, Oceana’nın yaptığı anketin tek kullanımlık plastiklere sınırlama getirilmesine geniş destek gösterdiğini belirtiyor.

Bu anlatıma göre, okullar, bir endüstrinin gelecek nesil tüketicileri ve çalışanları güvence altına almak için başvurduğu yerlerdir. Rapor, misyonunu plastik algısını her seferinde bir sınıfta değiştirmek olarak tanımlayan ve sponsorluk sayfasında şirketlere okul ziyaretlerini finanse etmenin gelecekteki iş gücünün gelişimini desteklemelerine olanak sağladığını söyleyen Plastik Mühendisleri Derneği’nden alıntı yapıyor. Koalisyon ayrıca, bazı derneklerin plastik kirliliğine ilişkin kamuoyu endişesinin en yüksek olduğu bölgeleri açıkça hedef aldığını belirten Washington Post’taki haberlere de atıfta bulunuyor.

Rapora göre yapısal açık, yetersiz finansmandan kaynaklanıyor. Amerikan okul bütçeleri büyük ölçüde yerel emlak vergilerine dayanıyor, müfredat kararları ilçe ilçe ve çoğu zaman öğretmen öğretmen alınıyor ve ücretsiz materyalleri reddetmek zor. Koalisyon, kolayca gözden kaçabilecek bir ayrıntı daha ekliyor: Aynı ilçelerin çoğu, plastik üreticileriyle yapılan vergi indirimi anlaşmaları nedeniyle vergi gelirlerini kaybediyor; bu nedenle, bağışlanan bir bilim seti, vergi indirimi sayesinde bilim bütçesini boşaltan bir şirketten gelebiliyor. Bu son nokta, raporda da atıfta bulunulan Good Jobs First’ün vergi indirimi takipçisine ve 2024 tarihli Grist araştırmasına dayanıyor.

Plastik endüstrisinin burada yaptığı şey, tütün endüstrisinin okullarda yaptığı şeyden çok da farklı değil. Genellikle ücretsiz materyalleri ve görünüşte titizlik içeren, ancak aslında endüstrinin zararlı ürünlerinin iyi olduğu mesajını yaymakla ilgili olan bir eğitim sistemini istismar ediyorlar.Raporda alıntılandığı üzere, Robert Bullard’ın Şubat 2024’te Washington Post’ta yer alan sözleri.

Uzun bir geçmiş, çoğunlukla resmi kayıtlarda mevcut.

Plastic Expelled’in en güçlü bölümü tarihseldir, çünkü büyük bir kısmı sektörün kendi arşivinden gelmektedir. Koalisyon, Modern Packaging dergisinin editörü Lloyd Stouffer’ın 1963 Ulusal Plastik Konferansı’nda yaptığı konuşmayı yeniden yayınlıyor; bu konuşmada Stouffer, delegelere plastiklerin geleceğinin çöp kutusunda olduğunu söylemiş ve tek kullanımlık ürünlere odaklanmalarını istemişti. Rapor, Keep America Beautiful’ın 1953’te ambalaj ve içecek şirketleri tarafından kurulmasından, çöp atma kampanyasına, 1971’deki Ağlayan Kızılderili reklamına ve raporun en eski sektör tarafından geliştirilen okul programlarından biri olarak tanımladığı 1979 tarihli Waste in Place müfredatına kadar olan sürecini takip ediyor. Keep America Beautiful hala varlığını sürdürüyor ve raporun kuruluşun kendi web sitesinden yeniden yayınladığı ortak listesinde Coca-Cola, Dow, Marlboro ve Starbucks gibi şirketler yer alıyor.

Rapor daha sonra, İklim Bütünlüğü Merkezi’nin bulgularına dayanarak, Dow ve DuPont’un sınıf içi videolar ürettiğini ve Amerikan Plastik Konseyi’nin plastik granül içeren bilim kitleri dağıttığını belirterek, konuyu 1990’lara kadar takip ediyor. Ayrıca, Kamu Bütünlüğü Merkezi tarafından ilk kez 2011’de bildirilen bir olayı da anlatıyor: 2009 ve 2011 yılları arasında Amerikan Kimya Konseyi, Kaliforniya Eğitim Bakanlığı’na bir çevre ders kitabı konusunda lobi yaparak, “Alışveriş Poşetlerinin Avantajları” başlıklı bir bölümün eklenmesini ve bu araştırmaya göre, öğretmen baskısındaki önemli istatistiklerde değişiklikler yapılmasını sağladı. Konsey aynı zamanda ülke genelindeki plastik poşet yasaklarına karşı da mücadele ediyordu.

Raporda dört iddianın yanlış olduğu belirtiliyor.

Raporun orta kısmı, materyallerin kendilerini inceliyor: Amerikan Kimya Öğretmenleri Birliği’nin ders planları, Keep America Beautiful’ın 2015 müfredatı, Plastik Mühendisleri Derneği’nin eğitmen notları ve videoları ve Leo Baekeland hakkında PragerU animasyonlu dersi. Koalisyon, bulduklarını dört tekrar eden mesaja ayırıyor ve her birini bilimin aslında ne söylediğiyle eşleştiriyor.

Raporun dört “yanlış iddiası” ve her birine verilen yanıtlar.

  1. Plastikler modern yaşam için gerekli ve her şeyi daha uygun fiyatlı hale getiriyor. Koalisyonun cevabı ise şu: Plastiklerin yaklaşık yüzde 40’ı tek kullanımlık olarak üretiliyor; bu rakamı BM Çevre Programı’ndan alıyorlar ve plastiklerin ucuz olmasının bir nedeni de fosil yakıt sübvansiyonları ve maliyetlerin halka yüklenmesi.
  2. Plastikler güvenlidir. Yanıtta, plastiklerde 16.000’den fazla kimyasal madde sayan ve bunların 4.200’den fazlasının tehlikeli olduğu bilinen 2025 tarihli bir Nature makalesine ve petrokimya tesisinin beş kilometre yakınında yaşayan kişilerde lösemi riskinin %30 daha yüksek olduğunu bildiren 2020 tarihli bir meta-analize atıfta bulunulmaktadır.
  3. Geri dönüşüm plastik kirliliğini çözebilir. Bu noktada rapor, İklim Bütünlüğü Merkezi’ne ve NPR’ın 2020 tarihli Atık Toprak araştırmasına dayanarak, endüstrinin 1960’lardan beri geri dönüşümün ne pratik ne de ekonomik olmadığını ve reçine tanımlama kodlarının asla geri dönüştürülebilirliğin garantisi olmadığını bildiğini savunuyor.
  4. Plastik endüstrisi harika iş imkanları sunuyor. Yanıtta, meslek hastalıklarına ilişkin sağlık ve plastikler üzerine 2025 tarihli Lancet Geri Sayım raporuna ve sektörün sunacağı iş imkanlarını abarttığını savunan bir Lever araştırmasına atıfta bulunuluyor.

Okuyucular her bir karşı argümanın gücünü kendileri değerlendirebilir; sağlık ve geri dönüşüm argümanları hakemli literatürde iyi bir şekilde yerleşmişken, iş argümanı daha çok varsayıma dayanmaktadır. Tartışılması daha zor olan şey ise raporun materyallerde belgelediği kalıptır: atık bir tüketici sorunu olarak çerçevelenmiş, sağlık etkileri göz ardı edilmiş ve dersin kim tarafından finanse edildiğine dair hiçbir açıklama yapılmamıştır.

Vaka incelemeleri

Dört tanesi özellikle vurgulanıyor. Plastik Mühendisleri Derneği, derneğin kendi verilerine göre 2014’ten beri 140.000’den fazla öğrenciye ulaşan ve sadece 2025 yılında 68 şehri ziyaret eden mobil bir sınıf olan PlastiVan’ı işletiyor. Ziyaretler üye şirketler tarafından finanse edilebiliyor; raporda Chevron Phillips’in en az yirmi ziyareti finanse ettiği, BASF, Braskem ve DuPont Tedlar’ın ise 2025 sponsorları arasında yer aldığı belirtiliyor. Dernek, 2026 yılında Plastik Sanayi Birliği ile birleşti ve raporda, derneğin başkan yardımcısı Pat Farrey’nin bir plastik podcast’inde gençlerin plastik sektörünü bir kariyer olarak nasıl düşündüklerini etkilemenin, sektörün uzun vadede en büyük etkiyi beklediği alan olduğunu açıkladığı aktarılıyor.

Amerikan Kimya Öğretmenleri Birliği, 2014 yılında Amerikan Kimya Derneği tarafından Dow ile birlikte kuruldu ve raporda belirtildiği gibi Dow, 750’den fazla ders planı hazırlanmasına yardımcı olmayı taahhüt etti. Birliğin elde ettiği ücretli bir ders olan “Kağıt mı, Plastik mi?”, öğrencilerden kendilerini Dow çalışanı olarak hayal etmelerini istiyor. Yıllık Dow zirvesine katılan öğretmenlere 1.000 dolarlık bir ödenek verildi.

Raporda, başlangıçta fracking milyarderleri Dan ve Farris Wilks tarafından finanse edildiği belirtilen PragerU, animasyonlu bir Baekeland’ın fosil yakıtların ucuz ve bol olduğunu, şükürler olsun dediği bir plastik dersi sunuyor. Koalisyonun endişesi erişim alanı: PragerU, birçok eyalette onaylı müfredat sağlayıcısı haline geldi.

Dördüncü örnek, yere en yakın olanıdır. Raporda belirtilen eyalet uygulama verilerine göre, Shell’in Pensilvanya, Monaca’daki etan kırma tesisi, 2017’de inşaatın başlamasından bu yana altmıştan fazla çevre kirliliği ihlaline neden olmuştur. Raporun alıntı yaptığı Shell’in kendi topluluk sayfasında, yakındaki altı ilkokulda plastik geri dönüşüm programları için 225.000 dolarlık bir hibe, yaklaşık 1.000 bağışlanmış sırt çantası ve plastik geri dönüşümünün doğru yolunu öğrenme ödülü olarak bir okula verilen yeni bir basketbol sahası anlatılıyor. Koalisyonun amacı, mahkemenin istenmeyen bir şey olduğunu söylemek değil. Amaç, bir şirketin bir topluluğun havasını kirletmesinin, o topluluğun çocuklarının kirlilik hakkında ne öğrendiklerini de şekillendirmesidir.

Raporun istediği şey

Öneriler kısa ve özlü. Koalisyon, okul yönetim kurullarının kimya, fosil yakıt ve plastik endüstrilerinden sponsorlu materyalleri, sponsorlu programları ve ekipman bağışlarını yasaklayan politikalar benimseyebileceğini ve üçüncü taraf müfredatların kim tarafından finanse edildiğinin açıklanmasını talep edebileceğini belirtiyor. Eyalet eğitim departmanları, standartlar düzeyinde aynı şeffaflığı talep edebilir ve plastik içeriğinin mevcut hakemli iklim ve sağlık bilimleriyle uyumlu olmasını şart koşabilir. Rapor, endüstri materyalinin kaldırılmasının bir boşluk bıraktığını ve dürüst çözümün, bölgeleri tüketen vergi indirimlerinin sona erdirilmesi de dahil olmak üzere yeterli kamu finansmanı olduğunu açıkça belirtiyor. Rapora, okul yönetim kurullarına ve müdürlerine yönelik bir dilekçe eşlik ediyor.

Okyanus koruma alanında çalışan bizler için bu rapor, yukarıdaki fotoğraftaki plajdaki plastiğin bir anlamda öğretildiğini hatırlatıyor. Çöp atmanın kişisel bir başarısızlık, geri dönüşümün ise kişisel bir görev olduğu dersi kasıtlı olarak yazıldı, finanse edildi ve dağıtıldı ve hala dağıtılmaya devam ediyor. Koalisyonun üslubundan ne çıkarılırsa çıkarılsın, kaynaklar kontrol edilebilir durumda ve bunların çoğu sektörün kendi adına konuşmasından ibaret.

Raporun tamamını okumak ve imza kampanyasına ve sosyal medya araç setine ulaşmak için Plastik Kirliliği Koalisyonu duyuru sayfasını ziyaret edin .

Kaynak: https://sevenseasmedia.org/plastic-expelled-report-industry-propaganda-schools/