SERBEST DALIŞ İLE İLGİLİ BAZI TERİMLER VE ÖNEMLİ UYARILAR
Bu hafta ki yazımda serbest dalış ile ilgili bazı terimlere ve bazı uyarılara yer vereceğim. Çünkü birçok serbest dalıcı bu terimleri bilmemekte. Bu bilgileri paylaşmakta yarar olacağını düşünüyorum.
MEMELİLERDE DALIŞ REFLEKİ (BradiCARDİA)
Memelilerde oluşan dalış refleksi, vücudun (özellikle alın ve dudak çevresinin,ve burnun ucunun) suya girmesi ile birlikte, dalış sırasında kalp atım hızının azalması ile vücudun verdiği reflekse denir..
Bu refleks tüm memelilerde gözükür.
Bu refleks sayesinde serbest dalış sırasında vücut oksijen miktarını en az şekilde kullanır.
KAN TRANSFERİ (BLOOD SHİFT)
Memelilerde oluşan serbest dalış refleksidir.
Serbest dalış sırasında artan ortam basıncından dolayı akciğerlerin sıkışıp ezilmemesi ve bundan dolayı da zarar görmemesi için kan ile birlikte vücut sıvısının (plâzma) ciğerlerdeki iç ve dış zar arasına pompalanmasıdır. Bu sayede ciğerlerin baro travma olması engellenir.
Kısaca refleks vücutta hayati olmayan organlardan(kol, bacak vs. gibi)kanı alır ve hayati organlara taşır.
HİPERVENTİLASYON (Hyperventilation)
Serbest dalıştan hemen önce yüzeyde derin ve sık nefes alma durumudur. Hipervantilasyonun ardından dalıcı, dokulardaki oksijen miktarını çok fazla arttırdığını düşünerek bu olayı yapar. Fakat vücuttaki oksijen miktarı çok az artmaktadır. Hiperventilasyonda asıl olan, karbondioksit miktarının çok düşüyor olmasıdır.
Bu durumda dalıcı dipte kendini çok rahat hisseder. Çünkü karbondioksit miktarı(yani arttıkça nefes alma isteğimizi tetikleyen gaz) normalden fazla düştüğü için kasılma refleksini yok eder ve bayılmalara sebep olur.
SIĞ SU BAYILMASI (shallow water black-out)
Yüzeye çıktıkça ortam basıncı azalır, oksijenin de kısmi basıncının azalması sonucu da, yüzeye yakın bir derinlikte serbest dalıcının bayılmasıdır.
Serbest dalış öncesinde yüzeyde yapılan hipervantilasyon sonucu, (yukarıda da bahsettiğim gibi)dokulardaki oksijen miktarını bir miktar artırmanın ve karbondioksit miktarını çok fazla düşürmesinin sonucu olarak dalıcı kendisini derinlerde daha rahat ve uzun kalacakmış gibi hisseder. Vücudun soluk alma refleksi karbondioksit seviyesindeki artışa bağlı olduğundan dalgıç nefes alma ihtiyacı hissetmeden dipte uzun süre kalır. Bu şartlar altında, oksijen seviyesindeki ani azalma ve harcanan güç nedeniyle dalgıç bayılabilir.
DERİNSU BAYILMASI
Oksijen seviyesindeki ani azalması ve harcanan efor nedeniyle serbest dalıcının dipte bayılmasıdır.
Yukarıda bahsettiğim konuları dikkatlice okuyun. Çünkü bu konuları bilmemek dalıcının hayatını riske sokar.
Her şeyden önce tek başınıza dalmayın. Ve tek başınıza suda nefes antrenmanları yapmayın. Yanınızda mutlaka bu işi bilen güvenlikleriniz olsun.
Bilgilerin faydalı olacağını düşünüyorum.
Sağlıklı dalışlar.
Serbest Dalış Milli Sporcu
Derya CAN PAMUK]]>
Dünyanın aktif durumdaki en büyük ikinci feneri, ülkemizin ise en büyük Feneri olan Şile Feneri'nin 150.yılı, Belediyemiz tarafından hazırlanan bir dizi sanatsal ve görsel etkinlikle kutlanacak.
Ulaştırma Bakanlığı, Kültür Bakanlığı, PTT Genel Müdürlüğü, Kıyı Emniyeti Genel Müdürlüğü, çeşitli Üniversiteler, akademisyenler, kurumlar ve sanatçılarla iş birliğine giden Belediyemiz, Şile Feneri 150.yıl etkinlikleri kapsamında, PTT Genel Müdürlüğü ile birlikte Şile Feneri 150.Yıl Anı pulu'nu çıkardı.
1 Mayıs günü satışa çıkan ilk gün damgalı anı pulları özellikle koleksiyonerler tarafından büyük ilgi gördü. PTT Genel Müdürlüğü 150.yıl anı pulunun 250.000 adet basıldığını ve pulların dolaşıma çıktığını açıkladı.
Belediye Başkanımız Can Tabakoğlu; ‘150.yıl etkinlikleri kapsamında hazırlanan Şile Feneri 150.yıl anı pulu ile Şile Feneri'nin tanınırlığını artırmayı düşündüklerinin altını çizerken bu yaz bir dizi etkinlikle Fenerimizin 150.yaşını kutlamaya hazırlanıyoruz. Bu etkinlikleri, 25 Mayıs günü, Fenerimizin altında yapacağımız geniş katılımlı bir basın toplantısı ile duyuracağız' ifadesini kullandı.
Şile Feneri
Şile Feneri, Karadeniz sahillerinde seyir yapan gemiler için rota feneri olarak Osmanlı'lar zamanında Fransızlara verilen imtiyaz neticesinde Fenerler İdaresi tarafından 1859 yılında inşa edilmiştir.
Türkiye'nin en büyük feneri olup deniz seviyesinden 60 metre yükseklikteki kayalıklar üzerine 110 cm. kalınlığında örme taş kuleye sahiptir..Fenerin sekizgen şeklindeki kulesinin yüksekliği 19 metredir. Gündüz iyi görünebilmesi için kule siyah - beyaz yatay bantlar şeklinde boyanmıştır.
Çakma karakteri Fl.W.15 Sn. olan fenerin görünüş mesafesi 20 deniz milidir.
Fenerde ışık kaynağı olarak fitilli gaz yağı lambası kullanılmış daha sonra LPG ile çalışan parlak ışıklı manşonlu ( gömlekli ) lambalar kullanılmış ve şu anda 1000 W'lık elektrik lambası ile aydınlatması sağlanmaktadır.
Işık kaynağını kuvvetlendirerek uzaktan görünmesini teminen odak uzaklığı 925 mm olan 8 adet kotodiyoptrik panel kullanılmaktadır.
Söz konusu optik paneller cıva banyosu üzerinde dönebilen dairesel platform üzerine sekizgen teşkil edecek şekilde yerleştirilmiş bulunmaktadır. Işık kaynağı odakta sabit olarak yakılmakta ve platform üzerindeki optik panellerin döndürülmesi suretiyle fenerin çakar ışık vermesi sağlanmaktadır.
Kuledeki çelik tellerle aşağıya dik olarak hareket eden ağırlıklara sahiptir. Ağırlık inerken saat harekete geçer ve yolda ağırlık yukarı doğru geriye kurulmadığı taktirde ağırlık dibe ulaştığı zaman saat durur. Fener bekçileri, Optik sistemin hemen altında yer alan mekanizmaya bağlı geniş kurma kolu ile deniz feneri optik saatini kurmaktaydılar. Bu sistem evlerdeki saat mekanizmasına benzemektedir..Fener bekçileri 2 saate bir mekanizmayı kurmaktadırlar.
Söz konusu makine ve optik paneller koruma altına alınmış olup halen kullanılmaktadır. Fener ve gardiyan binası ulusal miras olarak Kıyı Emniyeti ve Gemi Kurtarma İşletmeleri Genel Müdürlüğünce koruma altındadır.
Kaynak: Aktuel Deniz]]>
Geçen hafta sualtı ragbisinin geçmişinden ve tekniğinden bahsetmiştik.Bu hafta konuyu biraz daha derinleştirmek istiyorum.
Herşeyden önce 3 boyutlu bir oyun olan sualtı ragbisi dünyanın en zor ama bana göre de en zevkli sporlarından biridir. Bugüne kadar sporun birçok dalıyla uğraştım ; basketbol,yüzme,voleybol gibi ancak hiçbiri sualtı ragbisinin verdiği heyecanı , adrenalini veremedi . Oyle bir duygu ki insan maç anında sadece topu karşı takımın kalesine atmayı düşünüyor ve bunuda gerçekleştirmeye çalışırken nefessiz kalabilir ama topu kaptırmamak için sonuna kadar dayanmak zorundasın ve pas verene kadar takım arkadaşını bekliyorsun.Özellikle bayanların çift mayo giymesini tavsiye ederim . Bunun nedeni bayan maçlarında çekiştirmeler çok fazla olabiliyor ve bazende hakemlerin gözünden kaçabilir. Hakem heyeti bir tane yüzey hakemi (baş hakem), iki adet SCUBA ekipmanlı dip hakemi, iki tane ceza hakemi ve hakem sekreteryasından oluşmaktadır. Dip hakemleri önemlidir çünkü maçı direk onlar yönlendirir;fauller,goller,penaltılar,cezalar,..gibi. Suyun altında karşı takımın oyuncusunun mayosuna , paletine , maske ve şnorkeline dokunmadığınız sürece topu alabilmek için her türlü atağı gerçekleştirebilirsiniz . Dip hakemlerinin 
1934 yılında Bursa’da doğdu. Astsubay okulunu bitirdikten sonra çeşitli kıta görevlerinde bulundu. Kurtarma ve Sualtı Komutanlığı’da Birinci Sınıf Dalgıç olduktan sonra Amerikada Birinci Sınıf Dalgıç Kursu’nu bittirdi. Daha sonradan senelerce Kurtarma ve Sualtı Komutanlığı’nda eğitim kadrosunda yer aldı. Donanmaya ve dalış sektörüne sayısız dalgıç yetiştirdi. Camiya tarafından çok sevildi. İçtenliği, bilgi ve teçrübesiyle, işine karşı titizliği ile gönüllerin hocası oldu. 1985 yılında kendi isteği ile emekli oldu. Emekli olduktan sonra sanayi dalgıçlığında çalışmalar yaptı. 19 Kasım 1996 yılında geçirdiği beyin kanaması nedeniyle vefat etti. Hocaların hocası, Erdoğan hocamızı hiç unutmadık. Allah gani gani rahmet eylesin.
Fotograflarını aldığımız ailesine; Eşi Sema Ebinç Hanıma, Oğulları Alper ve Alp Ebinç’e çok teşekkür ederiz. Fotograflarda yaşayanlara uzun ömürler diler, vefat etmiş olanlarada Allah’tan rahmet dileriz.
'Serbest Dalış' Dünya Rekortmeni Yasemin Dalkılıç'ın hem çocuk doktoruyum ve hem de aile dostu Suat Amcası...
Çocukluğunda bir kez ateşlendiğinde ona 'dondurma yiyebilirsin' dediğim için bana hep sevgi duymuştur (Çocuk doktoru olmak ne güzel!)
Kişiliği çok erken gelişmiş bir çocuktu Yasemin...
Bir şeyi yapmaya karar verdiğinde ne annesi Şeyma ve ne de babası Yalım vazgeçiremezdi onu...
Yalım'a göre, Yasemin bu kötü huyunu annesinden almıştı!...
★
Yasemin geçen hafta başında 125 metreye rekor dalışı yaparken yüreğimizi ağzımıza getiren bir şanssızlıkla karşılaştı...
125'e inip dönerken, sinüs iltihabından boğazına boşalan kanlı sıvı yarı yolda solunum yolunu tıkayınca Yasemin bilincini yitirmiş...
Alınan dalış önlemleri ve kurtarıcı dalgıçlar sayesinde kurtarma balonuyla su yüzüne çıkarılmış...
Her tür önlem alınmış olduğu için tıbbi müdahale ile sevgili Yasemin yeniden yaşama dönmüş...
★
Annesi Şeyma ile telefonla görüştüğümde şunları söyledi:
"Yasemin, Kaş'ta çok iyi hazırlandı ve çok sayıda rekor kırarak bir 'rekorlar serisi oluşturmak istiyordu....
Başına bir şey gelmesin diye de, deneme dalışlarının başlayacağı ilk günden itibaren tüm güvenlik önlemlerini aldırmıştı.
Her tür donanımın yanı sıra, hakemler, güvenlik dalgıçları ve tıbbi müdahale ekipleri ilk dakikadan itibaren Yasemin in yanındaydı...
(Bu önlemleri almayan ünlü birçok rekortmen yaşamlarını yitirmişti deneme dalışları sırasında...)
Her dalış öncesi 'güvenlik dalgıçları' 15-20 metre arayla aşağı doğru yerleşiyorlardı...
Yasemin önce 105 metreyi 106.8 ile kırdı ve bunu tescil ettirdi...
Sonra bu rekoru 125 metreye çıkarmak için dalarken 70 metre dolayında genzinde bir sıcak akıntı hissetmiş ama bunu önemsemeyip 125 e inmiş.
Çıkışta, 50 metrede güvenlik dalgıçları Yasemin'in hareketlerinin bilinçsiz olduğunu görerek hemen müdahale etmişler ve kurtarma balonuna bağlayıp yüzeye çıkardılar...
Yüzeye çıktığında bilinci ve solunumu yoktu.
Hemen müdahale edilince solunum ve bilinç geri geldi...
Helikopterle Akdeniz Üniversitesi'ne götürüldü ve orada 'akut sinüzit tanısı kondu..."
Şeyma başka önemli şeyler de söyledi: "Yasemin'in başına gelenler baştan beri filme alındı...
Bu kayıt, bir dalıcının yaşamının nasıl kurtarılabildiğini göstermesi açısından ders niteliğinde bir belgesel...
Bence tüm dalıcılar bu filmi izlemeli, ders çıkarmalı ve sağlam güvenlik önlemleri olmadan dalmamalı... "
Şeyma ya, Yasemin in bundan sonra dalıp dalmayacağını sordum...
"Dalmamaya karar verdi" dedi. "Diyelim 125'e ya da 130'a daldı, ne olacak?
Bir gün bir başkası 126 veya 131'e dalacak ve onun rekorunu kıracak...
Ama Yasemin'in yaşamının nasıl kurtulduğunu gösteren film serbest dalış dünyası için birçok rekordan daha değerli..."
Evet Yasemin Dalkılıç rekorlarına son verirken bir yaşam dersi de vermiş oldu...
Sevgili Yasemin'e, Dalkılıçlara ve hepimize geçmiş olsun...
Suat Çağlayan
Kaynak: Haber Türk]]>
Son zamanların en gözde turistik beldelerinden biri haline gelen Çin ziyaretçilerine bir çok gezi alternatifi sunuyor.
Çin'e gidenlerin mutlaka ziyaret ettiği Çin Seddi'ni farklı bir açıdan, su altından görmek de mümkün. Az sayıda kişinin bildiği üzere Çin seddinin bazı bölümleri genelinden çok daha özel, özellikle de su altında olan kısımları.
1980'den beri bir gölün altında olan kısım Çin seddini görmek isteyenler için yeni bir maceraya kapısı açıyor. Daha önce izin verilmeyen dalışlar artık resmi olarak tureistik tur. kapsamında. Göl üzerinde tekneyle açıldıktan sonra dalış ekipmanıyla gölün derinliklerine iniyor ve tarihi kalıntıları sau altında ziyaret edebiliyorsunuz. Dalış eğitmenleriniz sizi tam olarak kalıntıların üzerine getiriyor ve sonra size en güzel görüntülerin olduğu kısımlara doğru sualtında rehberlik ediyor. Su altında kalan bölümlerden en ilgi çekenleri ,Ming zamanından kalma kabartmalar, tüneller ve gözlem kuleleri. Elbette bu sualtı turu için dalış deneyiminiz olması şart yoksa tehlikeli olabilir.
Çin Seddi sualtı turuna katılanlar 2. gün Atlantis benzeri kalıntıların olduğu başka bir dalışa götürülüyor ve daha sonra rehber eşliğinde Yasak Şehrin restore edilmemiş kısımları geziliyor ki bu bölümler normalde turistlere kapalı alanlar içinde yer alıyor.
Selin Kunt Tütüncü
Kaynak: Haber Turk]]>
Antalya'nın Kaş ilçesine bağlı Kalkan beldesi dalış tutkunlarının yeni gözdesi oldu.Kalkan'da üç dalış okulu, Kalkan Körfezi çevresindeki 18 noktaya dalış yaptırıyor. Kalkan Koyu'nda 1900'lü yılların başında batan bir geminin batığı, derin mağaralar, zengin bitki örtüsü, turistlerin büyük ilgisini çekiyor.Eylül ve ekim aylarında sualtında balık sürüleri ve balık türlerini gözlemlemenin de mümkün olduğu Kalkan Koyu'nda çok sayıda amfora da bulunuyor. Dalış tutkunlarının 12 metre ile 30 metreye kadar dalış yapabildikleri koyda zaman zaman caretta cerattaları da görmek ayrı bir heyecan veriyor.
10 BİNE YAKIN DALIŞ GERÇEKLEŞİYOR
Kalkan'da yılda on bine yakın dalış gerçekleşiyor. Dalışa gelenlere önce dalış ve dalış noktaları hakkında ders veriliyor. Dalışlarda gruplara, profesyonel dalgıçlar eşlik ediyor. Dalış 30-45 dakika sürüyor.Kalkan'a dalışa gelen Aman Michel Menger adlı turist, AA muhabirine yaptığı açıklamada, suyun ve görüş mesafesinin çok güzel olduğunu söyledi. Su altında çeşitli balıkları görme fırsatı bulduğunu anlatan Menger, ''Şahane bir dalış yaptım'' dedi.İngiliz Snacon Brett, yaşamının en güzel dalışlarından birini yaptığını belirtirken, İngiltere'de öğrenci olan Timur Ada, Kalkan'ın dalış için çok güzel bir yer olduğunu kaydetti.
Kaynak: Haber Turk /AA]]>
10-12 cm boyundaki Syngnathus scovelli'nin (deniz iğnesi balığı) erkeğinin, akrabası denizatının erkeğinin yaptığı gibi yumurtaları kesesinde taşıdığı ve beslediği görüldü.
Ancak erkek balığın ilginç özelliği bununla da kalmadı.
Bilim adamları, bu erkek balıkların küçük dişilerle çiftleştikten sonra, bebeklerin daha fazla hayatta kalma şansı olması ve yeni bebekler için güçlerini korumak amacıyla bu yumurtaları bıraktığı da belirlendi.
Dahası, daha büyük dişi yumurtalarını döllemeyi seçen bu balıkların eşinin "çekiciliğine" bağlı olarak iyi ya da kötü babalık yaptığı ortaya çıktı.
Araştırmaya imza atan bilim adamlarından Kimberley Paczolt, hayvanlar aleminde hayatta kalma şansını artırmak için daha büyük balıkların seçilmesine rastlandığını, ancak ilk kez çiftleşmeden sonra "erkeğin hamile" olduğu bir türde bu durumun görüldüğünü belirtti.
Halen şaşkın olan bilim adamları neden bu erkek balığın "anne olmayı seçtiğini" bilmiyor.
Kaynak: Vira Haber / AA]]>
SONY ana sponsorluğunda EPSON TÜRKİYE yan sponsorluğunda BODRUM BELEDEİYESİ ve BODRUM DENİZ KURTARMA DERNEĞİ ve ERSAN OTEL & SPA desteğiyle gerçekleştirilen 13. ALTIN PALET SUALTI GÖRÜNTÜLEME TÜRKİYE ŞAMPİYONASI sonuçlandı.
2011 yılında yine Bodrum’da gerçekleştirilecek olan 13. CMAS SUALTI GÖRÜNTÜLEME DÜNYA ŞAMPİYONASI’nın bazı yönlerden küçük bir provası olan şampiyonada bu sene bazı yenilikler uygulandı.
Şampiyona diğer yıllarda olduğu gibi 2 gün değil 4 gün sürdü ve 2 gün üst üste yarışma dalışları yapıldı. Yarışmacıların hangi noktada dalacağı ise öncelikle kendi isteklerine bırakıldı ve dağılım özel bir programla sağlandı.
Seçici Kurul değerlendirmesi ise tek oturumda değil Kapalı ve Açık oturum şeklinde gerçekleştirildi. Kapalı oturumda Seçici Kurul üyelerimiz her dalda verilen fotografları elemeye tabi tuttular. Daha sonra ise fotoğraflar ödül töreninde özel bir program eşliğinde seyircilerimizin gözü önünde puanlandı ve dereceye giren fotograflar belirlendi.
CMAS Görüntüleme Kurulu Başkanı Juergen Warnecke Seçici Kurul üyesi ve CMAS adına gözlemci olarak şampiyonaya katıldı ve organizasyondan oldukça memnun olarak ayrıldı.Kısa süre içinde şampiyona ile ilgili rapor CMAS Yönetim Kuruluna sunulacak ve 13. Dünya Şampiyonasının 2011 yılında Bodrum’da yapılacağı duyurulacak.
Şampiyonada dereceye giren yarışmacılarımız ve kulplerimiz şu şekilde;
İnsanlara ‘Nasıl bir işyerinde çalışmak istersiniz?’ diye sorsak, herhalde büyük bir çoğunluk masa başında, mesai saatleri belli olan, güvenli ve “ayaklarının yere değdiği” bir ortamda çalışmak istediğini söyler. Ortadoğu Denizcilik’in kurucusu ve genel müdürü Fazıl Işınal’ın Ofisi ise bu tanımın oldukça dışında kalıyor. Bazen Karadeniz’de Akçakoca açıklarında, kimi zaman Marmara Denizi’nde hatta bir dönem Basra Körfezi olmuş Işınal’ın ofisi… Bu nedenle; “Ben gemilerde yaşıyorum” diyor.
Ortadoğu Denizcilik, 1984’ten bu yana sualtı projeleri için çalışıyor. Denizaltı boru hattı ve kablo döşeme, denizaltı haritası (survey), petrol ve gaz platformları destek ve yerleştirme gibi çok geniş bir alanda sualtı hizmetleri veren şirket, batık bulma, batık çıkarma, gemi kurtarma ve sualtı danışmanlık konularında da sektörün aranan isimi haline gelmiş.
Gemi Kurtarma ile Başladı
Babası hatta dedesi de deniz subayı olan Işınal, bu nedenle çocukluğundan beri deniz ile iç içe büyümüş. Babasının görevi nedeniyle Türkiye’nin çeşitli yerlerinde ilköğrenimini tamamlayan Işınal, aile geleneğini devam ettirerek Deniz Harp Okulu’na giriyor. Denize tutkuyla bağlı olmasına rağmen, aslında kalp cerrahı olmayı hedeflediğini söyleyen Işınal, bu kararında henüz 6 yaşındayken kalp hastalığı nedeniyle kaybettiği abisinin payının büyük olduğunu ifade ediyor. Ancak lise son sınıfta yönetmeliğin değişmesi ile birlikte askeri eğitim görenlerin başka bir alanda yüksek öğrenim yapmalarının yolunun kapanması ile bu hayalinden vazgeçmek zorunda kalıyor. Bu noktadan sonra bir seçim yapmak zorunda kalan Işınal, kendisini Ortadoğu Denizcilik’in kuruluşuna götüren süreci şu şekilde anlatıyor: “Doktorluk kapısı kapanınca, ben de yönümü denize kırdım. Ancak yine de farklı bir şeyler yapmanın peşindeydim. Küçük yaşlardan beri su altına ilgi duyuyordum, bu nedenle dalgıçlığı seçtim. İlk eğitim dalışımı İstanbul Boğazı’nda gerçekleştirdim. Tabii o zamanlar bugünkü kadar gelişmiş bir teknoloji yoktu. 130 kilogram ağırlığı olan kıyafetlerle dalıyorduk. Türkiye’de bu konudaki eğitimimi tamamladıktan sonra gemi kurtarma alanında eğitim almak üzere Amerika’ya gittim. Burada 1,5 yıl kurtarma gemilerinde çeşitli görevler aldım. 1979’da Marmara Denizi’nde, Kadıköy açıklarında batan Independent (Kurtuluş) gemisinin denizden çıkarılmasında proje subayı olarak görev yaptım. Bu görev 6 yıl devam etti ve bu esnada hem ben sektörü, hem de sektör beni tanıdı. Kurtarma gemilerinde 17 yıl boyunca görev yaptım. Askeri kariyerimde de binbaşılığa kadar yükseldim. Bu noktadan sonra gemi hayatı sona eriyor ve masa başı hayat başlıyordu. Bu durum pek bana göre değildi, emekliliğimi istedim ve kendi işime yoğunlaştım. Bu arada 2 arkadaşımla birlikte Ortadoğu Denizcilik’i kurmuştum ama çok aktif değildim. Daha sonra 1989 yılında ortaklarımızla yolumuz ayrıldı ve tek başıma devam ettim”
Hurdaya Giden Gemi ile Gelen Başarı
Ortadoğu Denizcilik’te aktif olarak çalışmaya başladıktan sonra Işınal, çeşitli gemilerin kurtarılması ve Telekom kablolarının döşenmesini kapsayan bazı projeleri kiralık gemiler aracılığı ile gerçekleştiriyor. 1999’da işlerini büyütmeye karar veren Işınal, bunun için kendisine ait bir kurtarma ve kablo döşeme gemisinin olması gerektiğini düşünerek araştırma yapmaya başlıyor. Ancak o yıllarda kısıtlı imkanlarla bunu nasıl yapacağını da bilemiyor. Işınal ilk gemisini satın alma sürecinde yaşadıklarını şöyle anlatıyor: “Deniz Kuvvetleri bünyesinde mayın döşeme görevi yürüten “Mehmetçik” isimli geminin teknolojisinin güncelliğini yitirmesi nedeniyle hurdaya çıkarılacağını öğrendim. O anda karar verdim. Makine Kimya’ya kesime giderken ihaleye girdim ve satın aldım. Bu kararım sonrasında çevremdeki insanlar hurda bir gemi aldığım için bana çok kızmıştı. Yaklaşık 1 yıl boyunca Mehmetçik’i bir kurtarma ve kablo döşeme gemisine çevirmek için gece gündüz çalıştım. Bugün baktığımda çok doğru bir karar verdiğimi görüyorum. Mehmetçik hala çok büyük işler başarıyor.” Ortadoğu Denizcilik’in bünyesine daha sonra “Özgür” isimli dalış teknesini de katan Işınal, Türkiye’nin en kapsamlı dalış teknesine sahip olduklarını söylüyor. Özgür, özellikle sığ sularda ve kablo onarım işlerinde görev yapıyor.
Birleşmiş Milletler’den Teşekkür
Ortadoğu Denizcilik, gerçekleştirdiği projeler ile yurtdışındaki şirketlerin de dikkatini çekiyor. Zaten Işınal’ın en büyük hedefi de artık rotayı yurt dışına çevirmek… Türkiye’de uluslararası şirketlere verdikleri hizmetlerle yabancı kara sularındaki projeler için de teklifler alan Işınal, bu konudaki ilk sınavlarını 2003 yılında Basra Körfezi’nde Um Kasr limanında verdiklerini belirtiyor. Proje kapsamında dünya devi şirketlerle rekabet ettiklerini belirterek, çalışma ile ilgili şu bilgileri veriyor: “Birleşmiş Milletler tarafından yürütülen proje kapsamında Körfez savaşı sırasında limana demirliyken batan gemilerin, su altından çıkarılmasında görev aldık. Limandaki iskele, batıklar nedeniyle kullanılamaz haldeydi. Dünyada eşi benzeri olmayan bir işti. Çünkü gemiler yalnızca suyun içinde değil aynı zamanda çamura batmış vaziyetteydi. Gemiyi çıkarabilmek için zincir halatı, 12 metre çamurun içinden geçirerek gemiyi kavramamız gerekiyordu. Çamuru oyarak çalışma yaptık. Riski çok yüksek olan bu proje kapsamında 30 parça gemiyi hiçbir çalışanımızı kaybetmeden çıkardık ve ilk teşekkür belgemizi de bu vesile ile aldık.”
Kendi Ekibini Yetiştiriyor
Su altı projelerinde en önemli sermayenin iyi yetişmiş bir ekip olduğunu belirten Işınal, bu konunun aynı zamanda sektörün de en büyük sıkıntısı olduğunu dile getiriyor. Türkiye’de dalgıç yetiştiren bir üniversite olmasına karşın eğitimlerin yeterli olmadığını belirten Işınal, üniversiteden mezun olan dalgıçlara kendilerinin de saha eğitimi vererek yetiştirdiklerini belirtiyor. 6 kişilik çekirdek bir ekibe sahip olduklarını belirten Işınal, bu ekibin aynı zamanda eğitimleri de verdiğini belirterek şunları söylüyor: “Dalgıçlar üniversiteden her türlü teknik bilgiye sahip olarak ancak neredeyse suya girmeden mezun oluyorlar. Bu da bazı sıkıntıları beraberinde getiriyor. Dolayısı ile mezun olup bize gelen dalgıçlara biz yeniden eğitim veriyoruz. Birlikte çalışacağımız dalgıçlar bazen illa üniversite eğitiminden geçmiş olmuyor. Bazen gemiye herhangi bir görevle gelen birinin çok iyi yüzdüğünü fark ediyor ve ‘Dener misin?’ diye soruyoruz. Bu şekilde yetiştirdiğimiz çok başarılı dalgıçlar da oldu. Tabii dalgıçlığın da kademeleri var. Bu şekilde yetişenler ancak hava dalgıcı dediğimiz 50 metreye kadar olan dalışları gerçekleştirebiliyor. 51- 91 metre arasında olan gaz dalışı ise uzmanlık istiyor. Bu dalışlar için eğitimli dalgıçlarla çalışmayı tercih ediyoruz.”
Maksimum Riskten Para Kazanıyoruz
Yaptıkları işin temelinin riske dayandığını belirten Işınal, su altı işinin dinamiklerini şu şekilde anlatıyor: “Ortadoğu Denizcilik olarak, maksimum riskten para kazanıyoruz. Hiç kimsenin girmek istemediği riskli işlere talip oluyoruz. Genelde sektörümüzde faaliyet gösteren şirketler daha ucuz ve tehlikesiz işleri tercih ediyor. Bizim farkımız da buradan kaynaklanıyor. Tabii bu nedenle güvenliği de en yüksek düzeyde tutuyoruz. En son teknolojik donanımları kullanıyoruz. Çünkü ekibimizden herhangi birinin zarar görmemesi bizim için kazanacağımız paradan çok daha önemli. Dalgıç operasyonunu iyi yönetebilmek için dalış öncesinde de sıkı bir çalışma gerekiyor. Aşağıda karşılaşabileceğiniz her tür senaryoya karşı hazırlıklı olmalısınız ve dalgıçları da buna göre hazırlamalısınız. Çünkü aşağıdaki insanın hayatı biraz da sizin doğru yönlendirmenize bağlı… Her aşamasında başında durmalı ve ekibi koordine etmelisiniz. 4 yıl öncesine kadar ben de dalışlarda yer alıyordum. Ancak artık sağlık açısından dalış yapmıyorum ama yukarıda en büyük heyecanı da ben yaşıyorum.”
Hedef 300 Metre
Türkiye’de bu alanda profesyonel ve teknolojik donanıma sahip şirket sayısı bir elin parmaklarını geçmiyor. Ortadoğu Denizcilik’te ise teknoloji hem güvenlik hem de iş kalitesi açısından en önemli kriterlerden biri… Işınal ne tarz dalış olursa olsun, dalgıçların mutlaka kamera ve telefon tertibatı ile donanımlı olarak su altına girdiğini belirtiyor. Her aşama ve dalgıçların durumu kameralarla izleniyor. Teknolojiyi mümkün olduğu kadar almaya çalıştıklarını belirten Işınal, şu anda mevcut donanımlarla 90 metreye kadar dalış yapabildiklerini söylüyor. Yeni teknolojiler konusunda öncü olduklarını belirten Işınal, su altında boru hatlarında kullanılmak üzere aynı anda 12 tane cıvatayı sıkabilen bir cihazı Türkiye’ye ilk kez kendilerinin getirdiğini belirtiyor. Bu cihaz özellikle kaçağa tahammülü olmayan sualtı boru hatları için büyük önem taşıyor. Işınal, 300 metreye dalış yapabilmeyi sağlayacak yeni bir teknolojiyi de Türkiye’ye getirmek istiyor. “Saturasyon Dalış Sistemi” adı verilen bu sistemle daha derin sularda çalışma yapmak mümkün olacak. Bu sistem aynı zamanda iş verimliğini de olumlu yönde etkiliyor. Işınal, bu sistemi getirebilmeleri halinde 90 metreye kadar olan işlerde 1 aylık bir projenin 1 haftada tamamlanabileceğini belirtiyor. Işınal’ın gündeminde bir de demir atmadan pervane ve GPS sistemler ile su üstünde sabit olarak durabilen bir gemiye sahip olmak var. Böylece, çok derin sularda bulunan kablo ağının tamiri ve petrol/doğalgaz arama projelerinde daha etkin yer almayı hedefliyor.
Sertifika Sorunu Çözülürse Sektör Büyür
Sektörün en büyük sorunlarından birinin Türkiye’de verilen dalış sertifikalarının uluslararası geçerlilik taşımaması olduğunu belirten Işınal, bu nedenle uluslararası projelerde ve yurtdışına açılmada sıkıntı çektiklerini belirterek şunları söylüyor: “Sertifika sorunu nedeniyle yurtdışı projelerine kendi dalgıçlarımızı götüremiyoruz ve yabancı dalgıçlarla çalışmak zorunda kalıyoruz. Bu sorun yabancı bir şirketin bizim karasularımızdaki projeleri için de geçerli… Sertifika, bizim sektörümüzün yurtdışına açılmasında çok büyük bir engel. Bunun önü açılırsa hem yurtiçinde hem de yurtdışında büyük işlere imza atabiliriz. Türkiye’de dalgıçlığın bir meslek olarak kabul edilip benimsenmesi gerekiyor. Çünkü bu konuda oldukça başarılıyız. Geçtiğimiz yıl sualtında bir bağlantı projesi gerçekleştirdik. Bizimle birlikte bir Amerikan şirket de bu projede çalıştı. Amerikalı şirket aynı bağlantıyı 8,5 ayda bitirirken, biz 31 günde projeyi tamamlayıp teslim ettik. Dolayısıyla önyargıyı kırmamız lazım.”
Kaynak: KobiFinans Dergisi 24.Sayı]]>
Nasıl bir başlıktır bu böyle demeyin. Öncelikle kendinize bir sorun, bugüne dek gönüllü olarak ve hiçbir karşılık beklemeden yaptığınız bir şey var mı? Kalkıp felsefi ya da psikolojik çözümlemelerle çarpıtmadan, son derece net, motivasyonunuzun sadece odaklandığınız konu olduğu bir gönüllü uğraşınız oldu mu? Yanıtınız evet ise bu başlığı anlamak şöyle dursun zoraki bir gülümseme de belirmiş olmalı yüzünüzde.
Biraz daha açalım. Örneğin, Pazar günü ailesi ya da sevdikleriyle kahvaltı etmek yerine sabahın köründe bir sahilde pankart asan, malzeme taşıyan ya da yıllarını suların altında geçirmiş katı atıkları sayıp tasnif eden STH Gönüllülerini ele alalım.
Pazar günü için neredeyse seçenekler sınırsızdır. Hiç olmadı uzatır ayaklarınızı yatarsınız. Ama hayır, mesela STH Gönüllüleri gibi denizi seviyor, denizle yaşıyor ve denize dair sorumluluk hissediyorsanız tablo değişir. Belki on yıldır suyun altında yatan bir kamyon lastiğinin içini dolduran ve neredeyse elinizle dokunabileceğiniz kadar somut, sert bir kokuya karşın daldırır elinizi lastiğin içine en ufak bir yaşam izi var mı diye karıştırırsınız. Ola ki bir minik yengeç kalmıştır içinde ya da bir şaşkın karides… Yaşama, varoluşa saygı vardır hepsinin özünde. Her bir meşrubat kutusunun içine bakılır, her bir obje didiklenir. Varsa bir şaşkın yengeç ya da bir utangaç horozbina, soytarı edilmeksizin, nazikçe geri bırakılır kendi dünyasına.
Ve tüm bunlar olup biterken tiksinti dolu gözlerle izler sizi gelip geçen “normal” insanlar. Kimi at gözlüklerinin ardından bakar ve “kaç paraya olursa olsun yapılmaz bu iş” der kendi değer yargılarıyla. Kimi “boşa uğraş olduğunu” düşünmekle kalmaz hatta haykırır yüzünüze karşı.
Bir de sualtı temizlik ekiplerimiz vardır mesela. Dedik ya, hazır örnekten çıkalım yola, beş yıldır tırnaklarımızla kazıyarak yarattığımız STH örneğinden. Aralık ayıdır, lapa lapa kar yağar. Susmak bilmez telefonlar, ve hep aynı soru: “Etkinlik iptal mi?”. Bıkmadan, usanmadan aynı yanıt: “Tabi ki hayır!” Bir Şubat günü Eminönü… su beş derecedir, dışarısı üç derece. Poyraz bıçak gibi keser adeta, yirmibeş kişi yek vücut olur bir tentenin altında. Sıra dalışa gelir, “show must go on” denir ve bırakılır bedenler donduran sulara. Hepimiz mi aptalız? Hepimiz mi şov derdinde? Çıldırmış mı tüm bu insanlar? Hayır, sadece gönüllüler, inandıkları bir şeyi yapıyorlar, yapmaya çalışıyorlar. Gelip geçen kalabalığa haykırmaya çalışıyorlar sesleri çıktığı kadar.
Eminönü’nden devam edelim yine. Tam hazırlanırken dalışa bir adamcağız gelir yanı başınıza, der ki: “abi be, benim kantar var aşağıda, bir baksanıza ona da!” Ne diyorsun sen kardeşim dersin, ne kantarı? Derken bir başkası gelir, benim de der “tezgah olacak aşağıda!”. Sonra öğrenirsiniz ki sözüm ona düzenin bir çeşit bekçisi belediye zabıtası tuttuğunu atmıştır denize. Bir inersiniz ki aşağıya, evet, hepsi tam da yerli yerinde…
Bu kadar mı sanırsınız Türkiye’de gönüllü olmak başlığının altına yazılacaklar, gülerim size. Bir gün bir davet alırsınız, gidersiniz, devletin bir kurumuna. Derler ki, biz düşündük, taşındık, sizi bizim bünyemize almaya karar verdik. Hoppala! Bıkmadan, usanmadan anlatırsınız, bunun bir devlet kurumu ile ne alakası olduğunu ya da ne kadar alakasız olduğunu. Anlatırsınız, aslında bu gönüllülerin bir kurumsal kimliği olduğunu, aynı yasayla düzenlenmiş bir tüzel kişiliğe haiz olduğunu. Anlattığınızı sanırsınız ama nerede??? Bir sabah bir telefonla uyanırsınız. Alaylı bir ses vardır karşınızda, der ki “hakkınızda şikayet var!”. Karşılıklı güler geçersiniz. Çünkü ciddiye alınması zaten söz konusu bile olamayacak bir şeydir ve daha da önemlisi yapılacak çok daha önemli şeyler vardır deniz adına.
Bir başka gün bir belediyeden ararlar, davet ederler gidersiniz. Birlikte bir şeyler yapabilir miyiz derler, “hay hay, seve seve!” dersiniz. Teklif evlere şenliktir. Sizden toksik atıklara dalmanız istenir. Şaka gibi ama gerçektir. Ne de olsa gönüllüsünüz ya, sizden başka kim yapar bu işi. “Seve seve” dersiniz yine ama dersiniz “bizden dalacak her arkadaşımıza karşılık, bir kişi de sizden dalarsa!”. Küstahlıktan tutun saygısızlığa kadar bir çok sıfatla ödüllendirilirsiniz.
Sürekli bir medya ilgisidir tutturur gidersiniz. Tüm ulusal kanalları takmak istersiniz peşinize. Ne de olsa medya bu, kitlelere ulaşmanın en etkin yolu. Etkinlik alanında anlatır, anlatırsınız. Akşam olur oturursunuz televizyon karşısına. Bekler, beklersiniz. Reklamlardan hemen önce, 3 dakikalık “dana güzellik yarışması” haberinin ardından yalan yanlış bir kırkbeş saniye ayrılmıştır emeğinize. Yüzünüzde beliren gülümsemeyi tarif etmek öyle zor ki…
Şeytan dürter, neden bizim de bir çocuk şenliğimiz olmasın dersiniz. Hatta “deniz ve çocuk şenliği”. Başlarsınız hazırlıklara. Meme ucu hassasiyetinde narin memleket gündemi yüzünden üç kere ertelemek zorunda kaldığınız ilk şenliğiniz tuhaf bir deneyim olur sizin için. Yüzkırk Yeni Türk Lirası gibi dev bir bütçeyle şenlik yapmış olmanın haklı şaşkınlığı, bir avuç adamla yapmış olmanın haklı yorgunluğu ve iflah olmaz bir gönüllü olmanın pek de akıllıca olmayan romantizmi ile oturur aynı akşam bir sonrakini planlamaya başlarsınız.
Bir sonraki yıl anlı şanlı bir organizasyonunuz vardır artık: “Konuşan Balık Deniz ve Çocuk Şenliği”. Çanakkale’de yüzlerce çocukla çocuk olur gelirsiniz geri. Sonraki yıl Ortaköy’de heyecan ve coşku kelimelerinin hakkını vererek geride bırakırsınız üçüncüsünü de.
Sonra aynı akşam oturur “neden bunu uluslararası yapmıyoruz ki” dersiniz haddinizi bilmeden. Birkaç ay sonra ilk duyuru çıkar ortaya: “Uluslararası Konuşan Balık Deniz ve Çocuk Şenliği” İsmi bile gözlerinizi kamaştırmaya yeter. Hatta “International Talkin’ Fish Marine&Kid’s Fest”. Kendi yarattığınız minik konuşan balığınız bu yıl Romence ve Bulgarca da konuşacaktır artık. Belki sonraki yıllarda daha bir sürü farklı dilde…
Aylar süren hazırlıklar, yazışmalar, zihin jimnastikleri, kağıt işleri… öyle bir iş yumağının içinde bulursunuz ki kendinizi. Neyse ki ucu ucuna bir bütçe yaparsınız. Her şey çocuklar ve deniz içindir. Türk, Bulgar ve Romen çocukları bir araya gelecek, denizi konuşacak, denizi anlatacaktır. Denizi resmedecek, denizin fotoğrafını çekecek, kendi dilinde bir slogan iliştirecektir Konuşan Balık’ın dudakları arasına…
Sevsinler sizi… Onbeş gün kaldığında elinizde uzunca bir liste vardır. Başka? Başkaca tek şey umuttur. Siz oturup teşekkür belgelerini dahi Romence ve Bulgarca düzenlemeye çalışırken sizden başka kimsenin umurunda dahi olmadığı gerçeğini her fırsatta unutursunuz. Aylar önce böyle bir organizasyona kim sponsor olmak istemez ki diye düşünürken koskoca, anlı-şanlı firmalara neredeyse cebinizden para vermek istersiniz. O denli kötüdür hepsinin durumu. Yüz kadar çocuğu getirecek, üç gün boyunca gezdireceksiniz, bir gün şenlik edecek, ödüller, hediyeler vereceksiniz. Tüm organizasyon için günlerce kafa yorar ve yirmi-yirmibeşbin Türk Lirası gibi bir bütçe çıkartırsınız. Hatta istersiniz ki bir sürü kurum sponsor olsun, maddi külfete girmeden hepsi bir şekilde dahil olsun. Ne de olsa önemli bir şeydir sizce “sosyal sorumluluk” kavramı. Nakdi değil, ayni sponsorluk istediğinizi anlatmakta dahi zorlanırsınız, gerisini siz düşünün artık.
Zıpkınla balık avı için sponsor vardır. Ajitasyon yarışmaları için neredeyse kuyruğa girmektedirler. Hatta çevrenize şöyle bir baktığınızda, nasıl olur, herkes her şeye sponsordur. Fakat siz o denli beceriksizsinizdir ki, bu sponsor deryasında bir tanesini tavlamayı becerememişsinizdir. Neredeyse yirmi yılı bulan reklamcılık deneyiminizle düşünürsünüz; “bundan daha iyi bir reklam olabilir mi?” dersiniz, ama sonuç hala aynıdır. Önünüzde onbeş gün, mutlu edilmesi, eğlendirilmesi gereken toplam dörtyüz kadar çocuk, uzun vadede dahi olsa rehabilite edilmesi gereken deniz… hepsi tamam, bir tek sponsor eksik…
Sonrası daha da neşeli bir hal alır. Oturup, yatağı, duşu ve tuvaleti olan ama çarşaf ve yastık kılıfları olmayan yurt için çarşaf dikmeyi planlarsınız ciddi ciddi. Çünkü hesabı basittir, 7,65 TL bulduğunuz en ucuz çarşaf ve yastık kılıfı fiyatıdır. Bunu 100 ile çarptığınızda da dikmekten başka seçeneğiniz kalmamaktadır.
Tahta paletlerden sahne yapamaz mıyız diye düşünürsünüz. Bu da ciddidir. Çünkü sahne, ses sistemi ve görüntü paneli maliyeti 2800 USD + KDV’dir. Onbeş gün kala abuk subuk gelebilecek her şeyi düşünürsünüz. Bir tek iptal etmeyi düşünmezsiniz. Çünkü söz konusu olan dört yüz kadar çocuğun heyecanı, coşkusu ve deniz imajinasyonunuzda bırakacağı derin izlerdir. Her şenlik sayısız şey öğretir her birimize. Bu yüzden olsa gerek, patatesle t-shirt basmayı bile denersiniz. Çünkü GSMH’sı her geçen gün neredeyse geometrik artan, dört bir yanı zenginlik abideleriyle dolu güzel memleketimde dörtyüzelli adet t-shirt için sponsor olabilecek kurum aradığınızda karşınıza neredeyse Hint fakiri patronlarıyla bambaşka bir tablo çıkar. Sanırsınız ki Bangladeş’te Dünya Güzellik Yarışması için sponsor arıyorsunuz…
Bu kadar mı sanıyorsunuz Türkiye’de gönüllü olmanın bedeli? Yanılıyorsunuz. Mesela bir gün kalabalıkça bir e-posta grubuna bir mesaj düşer. Takma adla yazılmış bir mesajdan öğrenirsiniz ki siz aslında bir tezgah kurmuşsunuzdur, belediyelerden, oradan buradan topladığınız parayı cukka etmektesinizdir. Hatta yakın çevrenize sus payı olarak dağıtırken, diğerlerini de “gönüllü” payesiyle kullanmaktasınızdır. Tabi tüm bunları okurken mesela telefonunuzun borcundan dolayı kesik olması kara mizahın son noktasıdır belki de…
Evet, bir adam bu ülkede gönüllü bir şeyler yapıyorsa mutlaka bir menfaati olmalıdır. Yoksa niye yapsın ki! Bu denli basittir yurdum insanı için açıklaması. Hayatında bir kez dahi gönüllü olarak hiçbir şey yapmamış bir insan için hastalıklı, ancak onun perspektifinden son derece inandırıcıdır bu yorum.
Diğer taraftan, böyle bir toplumda her kim varsa gönüllü olarak bir şeyler yapmaya, bir şeyleri değiştirmeye çalışan, her biri birer Don Kişot’tur. İyi midir, kötü mü orasını bilemem. Ama saftır en azından. Saf ve hepsinden önemlisi hala umutlu, hala verecek bir şeyleri var demektir. Her kim ki egosu gıdıklanmasa da, cebine üç akçe girmese de, birileri eller üzerinde taşımasa, alkışlara boğmasa da bir şeyler yapmaya çalışıyorsa, işte o bizdendir. Kendi değirmenlerini seçmiş, yaşamının elverdiğince saldırmaya devam edecektir.
3 Haziran Cuma günü gelecekler. Romanya’dan ve Bulgaristan’dan gelecekler, Bilecik’ten ve Beşiktaş’ın ilköğretim okullarından gelecekler. 4 Haziran günü hepsi bir araya gelerek muhtemelen canımıza okuyacaklar. Belki hala bir sahne ve ses sistemi bulamamış olacağız. Hatta belki t-shirt ya da bir sürü şeyleri eksik kalacak. Ama öylesine güçlü, inançlı bir avuç “gönüllü” bulacaklar ki, hiçbir şeyin eksikliğini hissetmeyecekler. 5 Haziran günü buruk ayrılacaklar. Geride tarifsiz bir yorgunluk, dayanılmaz bir “sonrakini planlama” histerisiyle baş başa kalacak olanlar yine aynı “gönüllüler” olacak. Çoğunluğun anlayamadığı ve hiçbir zaman anlayamayacağı, memleket gerçeklerine uymayan, uzaydan gelmiş denli garip bakılan insanlar olarak onlar yine aynı şeyi soracaklar: “sırada ne var?”
Türkiye’nin ve dünyanın dört bir yanındaki tüm iflah olmaz gönüllülere SAYGIYLA!
Hakan Tiryaki
Vira Dergisi, 2010
Uluslar arası Konuşan Balık Deniz ve Çocuk Şenliği 5 Haziran Cumartesi günü Bulgar, Romen ve Türk öğrenci ve öğretmenlerin uğurlanmasıyla sona erdi.
3 Haziran Perşembe, 1. Gün
3 Haziran Cuma sabahı buluştuğumuz konuklarımızla önce İSTAÇ A.Ş.’ne ait Kompost Tesisleri’ni gezerek çöpten enerji üretimine uzanan süreci yerinde izlediler. Öğleden sonra MİNİATÜRK ziyaretinin ardından yine MİNİATÜRK’te yapılan açılış kokteyli ile gün tamamlandı.
4 Haziran Cuma, Şenlik Günü
4 Haziran 2010 Cuma günü sabah saat 06:00 itibarı ile başladı hazırlıklar. Sahne, stantlar, sergiler… ne varsa elimizde hepsiyle donattık sergi alanını. Saat 10:00’dan itibaren gelmeye başlayan miniklerimize ve öğretmenlerine önce Deniz Müzesi’ni gezdirdik. Tüm okulların katılımı ve Deniz Müzesi gezisinin bitmesiyle sunumları, yarışmaları, performanslarıyla, birbirinden renkli şovlarıyla Uluslararası Konuşan Balık Deniz ve Çocuk Şenliği başladı.
Romen ekibin folklor gösterisi, Bulgar ekibin ilk kez verdiğimiz Sadun Boro Özel Ödülü’ne değer görülen nefis “Karadeniz’in Tehlikeli Türleri” konulu performansı, Mahmut Arseven İlköğretim Okulu öğrencilerinin dans gösterisi, Ahşap Çerçeve Kukla Atölyesi’nin müthiş gösterisi, Poi Art grubunun şovu… her bir okulun, her bir öğrencinin özen ve heyecanla hazırladığı birbirinden güzel gösteriler ve dinletiler kolay unutulacak gibi değildi.
Bu arada deniz kenarında süren temizlik ve örnekleme dalışları ve sonrasındaki envanter sunumu yine şenliğin renkli bölümlerinden birini oluşturdu.
Bu yıl ilk kez Milli Eğitim Müdürlüğü’nün onayı ile gerçekleştirilen Konuşan Balık Yarışmaları’nın sonunda yine birbirinden eşsiz eserler STH arşivindeki yerini aldı. Resim ve fotoğraf yarışmalarında ilk üç, Slogan yarışmasında sadece bir esere ödül verilirken ayrıca her üç yarışma için birer de jüri özel ödülü verildi. Yarışma sonunda gördük ki mümkün olduğunca fazla miniği katmak ve yine mümkün olduğunca fazla miniği sevindirmek için verdiğimiz uğraşa değdi.
Katılan tüm öğrencilere güne özel t-shirt, STH Bilgilendirme Serisi “Denizlerimizi Koruyalım Kitapçığı”, kumanya, katılım belgesi, yaka kartı içeren bir Konuşan Balık Katılım Paketi sağlanırken, bu yıl ilk kez, yarışmaya katılan öğrenciler için üzerinde adları yazılı ve yarışmaya özel tasarlanmış t-shirt verildi.
Maviyi siyaha boyamayın!
“Maviyi siyaha boyamayın!” (Don’t turn blue into black!) diye seslenecek bu yıl Konuşan Balık. Yağız Coşkun bu yıl Konuşan Balık’ı Aziz Nesin Vakfı’na götürürken birincilik ödülünün de sahibi oldu.
Yarışması Birincilik Ödülü – Umut Başer, Aziz Nesin Vakfı
Fotoğraf Yarışması Birincilik Ödülü – Biritan Aydoğdu, Hamiyet Gerçek İlköğretim Okulu
Sadun Boro Özel Ödülü – Vista Language School, Hamiyet Bulgaristan
Netbook, dijital fotoğraf makinesi, mp4 player ve ABC dalış ekipmanından oluşan ödüllerin dağılımında heyecan ve coşkunun zirveye ulaştı. Özel olarak hazırlanan “Piri Reis Haritası” Sadun Boro Özel Ödülü olarak Bulgaristan’a gitti. Maksimum öğrenciyi sevindirebilmeye çalıştığımız ödül töreninin ardından Uluslararası Konuşan Balık Deniz ve Çocuk Şenliği sona erdi. Haftalardır süren ve hiç bitmeyecekmiş gibi görünen hazırlıklar yerini tatlı bir yorgunluğa bıraktı.
Şenliğin ardından Beşiktaş İskelesi’nden hareket eden teknemiz Semiramis I ile şenliğin yorgunluğunu bir nebze atmaya çalışırken bir yandan da Romen ve Bulgar konuklarımıza eşsiz Boğaziçi’ni tanıttık. 4 Haziran’ın son durağı Romen, Bulgar ve Türk ekibimizle birlikte Ortaköy oldu.
5 Haziran Cumartesi, Ada Gezisi
Son günün rotası Büyükada oldu. Aya Yorgi, Ada sokakları, Yörük Ali Plajı derken gün sonunda veda vakti geldi, çattı. Gün sonunda Kağıthane Profilo Anadolu Teknik Lisesi Yurdu’nda en geç seneye tekrar birlikte olmak dilekleriyle Uluslararası Konuşan Balık Deniz ve Çocuk Şenliği’ne noktayı koyduk.
Destekçilerimiz,
T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı’na, İstanbul Valiliği’ne, İstanbul İl Milli Eğitim Müdürlüğü’ne, İstanbul Emniyet Müdürlüğü’ne, Ulaşım Destekçimiz Denizcilik Müsteşarlığı İstanbul Bölge Müdürlüğü’ne, Güvenlik Destekçimiz Kıyı Emniyeti Genel Müdürlüğü’ne, tüm çocuklarımızı ağırlayan İstanbul Deniz Müzesi Komutanlığı’na, Lojistik Destekçimiz İstanbul Büyükşehir Belediyesi’ne, Resim Yarışması Tedarikçisi Beşiktaş Belediyesi’ne, Tekstil Sponsorumuz İSTAÇ A.Ş.’ne, Catering Tedarikçimiz BELTUR A.Ş.’ne, Ulaşım Destekçimiz İ.E.T.T. Genel Müdürlüğü’ne, Ulaşım Destekçimiz İDO A.Ş.’ne, Fotoğraf Yarışması Tedarikçisi ve Ödül Sponsorumuz TEKNOSA A.Ş.’ne, Ödül Sponsorumuz SEEMANN Türkiye’ye, Medya Sponsorumuz Show TV’ye, Görsel Tasarım Destekçimiz inDeepOnline’a, Gıda Destekçimiz Has Gıda’ya (PANDA), Gıda Destekçimiz La Fontaine Party Box’a, Basılı İşler Destekçimiz Cemil Baskı Çözümleri’ne, Basılı İşler Destekçimiz A4 Ofset’e, Tekstil Destekçimiz Baren Tekstil’e, Tekstil Destekçimiz Polar Tekstil’e, Ahşap Çerçeve Kukla Atölyesi’ne, Poi Art’a, Günışığı Kitaplığı’na, Transfer Destekçimiz İstanbul Access’a, Dalış Ekipmanları Tedarikçimiz inDeep Dalış Merkezi’ne, İ.B.B. Deniz Hizmetleri Müdürlüğü çalışanlarına, İ.B.B. 112 Hızır Acil Servisi ve çalışanlarına, İ.B.B. İstanbul İtfaiyesi’ne, İSTAÇ A.Ş. Kompost Tesisleri ve çalışanlarına, MİNİATÜRK ve çalışanlarına, İDO A.Ş. Beşiktaş İskelesi çalışanlarına, Ulaşım Destekçimiz Semiramis I teknesi ve çalışanlarına, Alan Güvenlik Destekçimiz VIPSEC Güvenlik Hizmetleri’ne, Şenlik İletişim Destekçimiz İstanbul İleri Teknoloji Hizmetleri’ne,
Şenliğimize öğrenci ve öğretmenleri ile katılan,
Aziz Nesin Vakfı öğrenci ve öğretmenlerine,
Cunhuriyet İlköğretim Okulu öğrenci ve öğretmenlerine,
Halil Atamavcı İlköğretim Okulu öğrenci ve öğretmenlerine,
Hamiyet Gerçek İlköğretim Okulu öğrenci ve öğretmenlerine,
İstek Kemal Atatürk Okulları öğrenci ve öğretmenlerine,
Mahmut Arseven İlköğretim Okulu öğrenci ve öğretmenlerine,
Traian Lalescu High School öğrenci ve öğretmenlerine (Romanya),
Vista Language School öğrenci ve öğretmenlerine (Bulgaristan),
Slogan Yarışması Jüri Üyelerimiz,
Sayın Hakkı Şen, sayın Uğraş Güneş ve sayın Seda Hantal’a,
Resim Yarışması Jüri Üyelerimiz,
Sayın Lale Çavuldur, sayın Oya Noraman ve sayın Emin Bayraktar’a,
Fotoğraf Yarışması Jüri Üyelerimiz,
Sayın Alptekin Baloğlu, sayın Tacettin Sağlar ve sayın Uygar Civelek’e,
Rehber ve tercümanlarımız,
Sayın Tenzile Yılmaz, sayın Mehmet Yılmaz ve sayın Arabella Odyakmaz’a,
ve benzersiz bir organizasyonu sadece emek ve inancıyla hayata geçiren bir avuç STH Gönüllüsüne sonsuz teşekkürlerimizle…
Yarışmaların tüm sonuçları ve kazanan eserlerin tamamı birkaç gün içerisinde 
]]>
Çetin Uluocak sanayi Dalgıçlığında o bir öncü oldu, Çubuklu dalgıç okulunu 2.dönem asteğmen olarak bitirdikten sonra, 1960 da Türkiyede ilk Sualtı firmasının kurucusu olmuş ve büyük sualtı taahhüt işlerini başarmıştır.
Eğer bu işe yeni başlasam, okulda okuyor olsam gider kapısında yatar, staj yapar bir şeyler öğrenirim. Okul,eğitim tabiî ki önemlidir ve alt yapıdır ama iş piyasada öğrenilir..
Bir bayram günü beni Göztepeden gelip aracıyla aldı ve o eski anılardan fotoraflar, eski regülatörler, dürbünler, fenerler, çeşitli gemi malzemeleri asılı olan bürosunda 6 saat sohbet ettik. O büroda deyim yerindeyse bana açtığı arşivinde geçmişe yolculuk yaptım.
Eski resimlerini çıkardı, anlatacağı o kadar çok şey vardıki bazılarınıda yazılmaması kaydiyle anlattı. 74 yaşındaki bu amcamızı, ağabeyimizi yormadan sorularımı sordum.
Tabi eskiye ait anılar anlatılırken dalışların yapıldığı tekneler, dalgıçlar, malzemeler insanın aklına her şey geliyor ve bunlardan bu okuduğunuz yazıdan sonra zaman zaman bahsedeceğim.
Dalgıç okuluna yedek subay olarak girdiğinde komutanları Amerikalı Başçavuş Lawton ve yardımcısıymış. O devirde bizde sadece formalı dalışlar yapılıyormuş. Dalgıç okul komutanı Albay Vedat Dora ısrarla scuba eğitim verilmesini istemiş. Amerikalılar buna karşı çıkmışlar. Türk donanmasında olası bir harpte sualtı komandolarının olmasını istemiyorlarmış, formalı kalmamız isteniyormuş.
Vedat Dora’nın ısrarlı istekleri Ankaradaki yetkililercede onaylanmış ve bugunkü scuba nın temelleri atılmış. Çetin amca bunuda Vedat Dora’ya borçlu olduğumuzu söyledi.
Donanmanın ilk balıkadam dalgıç subayları içinde Türk Balıkadamlar Kulübünden gelen Manş denizini yüzerek geçen ilk Türk yüzücüsü İTÜ İnşaat Mühendisi asistanı Muzaffer Ermeç, yüzücü antrenörü(mühendis), Eşfak Aykaç(Galatasaraylı, Günhan Altıneli, Eşfak Baytın, Özcan (Hukukçu) ve Çetin Uluocak varmış.
Daha sonra Lawton un yardımcısı dalgıç okulu önündeki bir dalışta kaybolmuş ve bir daha bulunamamış. O devirden hatırladığı bizim astsubaylardan Dara Çetinkale, Muzaffer, Fehmi, Hamdi, Rafet,Zekayi başçavuşları hatırlıyor.
Çok güldüğümüz bir anısını anlattı: Dalgıç okulunun önünde varlıklı bir adamın arabası denize uçmuş. Ancak sahibi deniz kuvvetlerinden ücretsiz çıkarılmasını rica etmiş.
Bizde arabayı bulduk Sibel Algarnasını burnunun vinçine taktık ve tam Vedat Doranın odasının karşısında denizde arabayı vinçe astık. Adam arabasını havada görünce bize para vermeden komutandan arabanın verilmesini istedi. Fakat emeğimize saygılı olan komutan buna yüz vermedi. Bizde paramızı aldık ve arabayı vinçle rıhtımı koyduk. Biz mezun olduktan sonra bizden sonra gelen devrelere hocalık yaptık ve çok balıkadam yetiştirdik.
Bazı insanlar cisim için bazı insanlar isim için çalışır, biz isim için çalıştık onun için bunun insanın sırtına yüklediği mesuliyetler nedeniyle fazla kazanamadık.
Bir zamanlar kız istemeye gittiğimde ne iş yaptığım sorulduğu zaman dalgıcım dedim kayınpeder estağfurullah demişti.. Ben o zamanların bu sektörün den geldim. Benimle bu işte çalıştığım Nusret Eken, ki en iyi forma dalgıcı, en iyi balıkadam, en iyi kaynak ve kesme uzmanıydı. Çok sevdiği kızının doğum yaptıktan sonra genç yaşta ölümüne çok üzülmüştü.
Şalvar Ahmet: Ahmet Dündar iyi dalgıçlardan biriydi ve ne yazıkki vurgun yemişti..
Bahriyeli Ahmet: Ahmet Karagün: 1960 da firmayı kurduktan sonra yanıma aldım, eski ve soylu bir aileye mensup ,Türkçeyi çok iyi konuşur, Beyoğlunda elinde baston ve çok şık kıyafetle yürürdü. Çok iyi dalgıç klavuzu ve dümenciydi. Balatta hastalandı, dinamit patlamasında yaralandı tabir yerindeyse havaya uçup Haliçe düştü, kaburgaları bazı kemikleri kırıldı, uzun süre SSK hastanesinde yattı. İçkiyi çok sevsede onurlu gururlu kan kusup kızılcık şerbeti içtim diyen adam gibi bir adamdı. Onu tekneme kaptan yapmıştım ve artık bahriyeli değil kaptan Ahmet olmuştu. Sinoplu Saim Özdemir yurt içi ve yurt dışında çok iyi sualtı işleri yaptı. Oktay Ercan (Arap Oktay) Fındıklıdan iyi dalgıçlardan biriydi.Yine Demir Ali,Şalvar Ahmet, Ahmet Dündar da benimle çalıştı iyi sualtı elemanlarıydılar.
Bizdende yani scubatr.com dan Canberk Demirdelen dostumuz, Yosun Dalgıç firması ile Çatalağzı Termik Santrali işinde dalgıç olarak çalışmış.
Sanayi Dalgıçlığının duayeni, 1960 yılında bu konuda ilk firmayı kurmuş Çetin Uluocak amcamız, ağabeyimizle o kadar çok şey konuştukki, inanın hangisini seçip yazayım diye düşündüm ve sonra CV leri yani koca bir iş bitirme kitabından bölümler, fotolar seçtim.
Ama bu bitti demek değil çünkü bu 74 yaşındaki candan sıcak insanın sohbetine doyamıyorsunuz. Tanıdığınızda sanki eski bir aile ahbabı yada büyük amcanız dayınız hissi veriyor. Düşününki, bir kaç eski fotoğraf bir kaç satır yazı için defalarca telefonla aradığımız büyüklerimiz, Çetin Ağabeyin bize gösterdiği yakınlığı veremediler.
Bu sitemi etmekte haklıyım çünkü scubatr.com insanların karalandığı, eleştirildiği yazıların yazıldığı bir platform değildir. Buna asla müsade etmeyiz. Onlarada, merak etmeyiniz o değerli anılarınızı gönderin sağılığınızda burada yeni nesillere aktaralım, sizlerde okuyunuz dedim. Her zaman işin dalıcılık yönüne bakarak değerlendirmeler yaptık ama bu sefer karşıma insana insan olduğu için değer veren çok değerli birisi çıktı. Zaman içinde bir baba evlat dostluğu oluştu, o artık aileden biri gibi hemen her gün sağlığını sorduğum bir aile büyüğüm oldu.
Koca İstanbulda o kadar yoldan gelip aracıyla alıp yazıhanesine ***ürüp arşivini açan, her tür belgeyi inceleyebilirsin diyen birde o kadar yola geri ***üren bu gönlü zengin insana nasıl teşekkür etsem azdır. Ne vasıtalarda harcadığım zaman ne maliyelerin hiç önemi olmayacaktı, benim için sanki sandık odasında unutulmuş, değerli bir aile yadigarına kavuşmak keyfi veren sıcacık sohbeti, insanlığın 1950 lerden bugüne ne kadar değiştiğinin film karelerini gözümün önüne sermesi, verdiği hayat dersi en büyük kazancımdı..
Hiç söndürmeden bronşitine rağmen üst üste yaktığı sigaraları neden içtiğimi sorduğumda bunu içmesem rahatlıyamıyorum dedi. Bir telefon sohbetimizde birazda haddimi aşarak sormuştum kendisine, neden 1960 da işe başlamış okur yazar olmayan Karadenizli müteahhit şimdi dolar milyoneriyken sizin sektör çok daha zor şartlarda çalışmanıza hatta sermayesi can olan bu işle uğraşmanıza rağmen yeterince pay alamadınız?
Sohbetin sonlarında, bir sorumda, bir proje için bunca imalat yapıyor sonra bunlar hurda olarak elinizde kalıyor, ya aksilik çıkarsa o verdiğiniz fiyata nasıl işi bitirebiliyordunuz dedim. Verdiği yanıtı yazının başlarında yazmıştım ..
Değerli Çetin Amca, size bu yaşımda bana verdiğiniz hayat dersi, gösterdiğiniz yakın ilgi, koleksiyonuma katkılarınız ve bu bilgileri arkadaşlarımızla paylaşmama yardımcı olduğunuz için sonsuz teşekkür ederiz. Sağlıklı uzun ömür diliyoruz. Kendinize iyi bakın bende her İstanbula geldiğimde önce size geleyim, sizden öğrendiklerimi çocuklarıma anlatayım.
Bu yazı burda bitmeyecek, Çetin Uluocak ve Yosun Dalgıç ile ilgili daha çok güzel şeyler yazacağım.
Saygı ve sevgilerimle,
]]>
Uluslararası uzmanlardan oluşan bir ekip, büyük beyaz köpekbalıklarını kayıt altına alacak bir sistem kuruyor.
Köpekbalıklarının sırtındaki, birbirine benzemeyen, insanlardaki parmak izi gibi karakteristik yüzgeçlerinin fotoğrafları bir veritabanında biriktirilecek. Böylece tür, yakından takip edilip korunabilecek. Bristol Üniversitesi öncülüğünde yürütülen çalışmayla türün nüfusu ve hareketlerine dair ilk kez kapsamlı bilgi sağlanacak. Bilgiler merkezi veribankasında tutulacak. Projenin öncülerinden deniz biyoloğu Michael Scholl, çalışmanın türün korunması için politikacıları ikna etmek için de son derece faydalı olacağı kanısında. Her sene 100 köpekbalığının katledildiği tahmin ediliyor. Fakat çalışmalar çok da kolay şartlar altında sürmüyor. Son olarak Güney Afrika'daki Dyer Adası açıklarında görüntü almaya çalışan Scholl'un fotoğraf makinesinin bir köpekbalığının dişleri arasında kaldığını söyleyelim... (The Daily Mail)
Kaynak: Kaptan Haber / Radikal]]>
Eğirdir Su Ürünleri Araştırma Enstitüsü (ESUAE) Müdürü, sü ürünleri yüksek mühendisi Hasan Küçükkara, yaptığı açıklamada, son yıllarda özellikle İç Anadolu'daki birçok gölde balık üretiminde ciddi azalmalar görüldüğünü söyledi.
Bu azalmada çeşitli etkenlerin rol oynadığını ifade eden Küçükkara, levrek, sazan ve kerevit üretiminin düştüğü Eğirdir Gölü'nde balıkçılığın 3 yıl yasaklandığını bildirdi.
Balık üretiminin son yıllarda düşmesinin dikkat çekici olduğunu dile getiren Küçükkara, şunları kaydetti; ''2002-2003 yıllarında sonra Beyşehir Gölü ve Eğirdir Gölü'nde balık üretiminde önemli düşüş oldu. Yapılan araştırmalar, Beyşehir Gölü'nün sadece Beyşehir tarafında yıllık toplam balık üretiminin yaklaşık 1500 tondan 20 tonun altına indiğini gösteriyor. Bunun 300 tonunu levrek oluşturuyordu. Şimdi ise levrek hiç çıkmaz oldu. Bölgeden levrek ihracatı durdu. Benzer sorun diğer göllerimizde de yaşanıyor.''
Göl ve barajlarda sazan, levrek, kadife ve kerevit üretimi düşerken son yıllarda birçok gölde aniden ortaya çıkan gümüş balığının arttığını belirten Küçükkara, bu durumun araştırılaması gerektiğini bildirdi.
GÜMÜŞ BALIĞI ŞÜPHELERİ ÜZERİNDE TOPLUYOR
Gümüş balığının göllere nasıl girdiğinin bilinmediğini, ancak bu türün inanılmaz hızlı üreyip çoğaldığını vurgulayan Küçükkara, şunları kaydetti; 'Eğirdir Gölü'nde 2002 yılında görüldü. Beyşehir Gölü'ne de bu tarihlerde bırakıldığını tahmin ediyoruz. Bu tür, deniz ve göllerde yaşayabiliyor ve literatürlere göre balık yumurtasıyla besleniyor. Bu ayrıntı, balığı bize şüpheli gösteriyor. Diğer balık türlerinin azalması da düşündürücü. Gümüş balığı, bazı tesislerde işlenip yurt dışına gönderiliyor. Yabancı ülkelerde balık cipsi olarak tüketiliyor. Bu yüzden balıkları göllere tüccarların attığını da düşünüyoruz. Ama kilosu 35-40 YKr'den satıldığı için balıkçılar açısından cazip olduğu söylenemez.''
Bu balığın bulunduğu ortama, ekosisteme etkisinin bilinmediğini dile getiren Küçükkara, ''Göllerde bir bilinmeyen var ve hızla çoğalıyorlar. Gerçekten diğer balıkların çoğalmasını engelliyorlar mı kesin bilgimiz yok. Bu türü araştırmak için TÜBİTAK'a bir proje sunduk. TÜBİTAK kabul etmese bile kendi imkanlarımızla gümüş balığının en azından ekosisteme etkisini araştıracağız'' dedi.
Küçükkara, araştırmalarında gümüş balığının diğer balıkların yok olmasına yol açtığı gibi bir sonuç çıkması halinde bu türlerin göllerden uzaklaştırılması için çalışma yapılması gerektiğini sözlerine ekledi.
Kaynak: Deniz Haber]]>
Kanada'nın Manitoba eyaletindeki bir kazı alanında 80 milyon yıl öncesine ait olduğu tahmin edilen balık fosili bulundu.
Kanada Fosil Keşif Merkezi (CFDC) Genel Müdürü Tylor Schroeder, Manitoba'nın güneyindeki Pembina Vadisi arkeolojik kazı alanında bulunan balık fosilinin, ''Xiphactinus'' adlı yırtıcı ve parçalayıcı dişleri olan bir türe ait olduğunu söyledi.
6 metre uzunluğundaki fosile ait kemik parçalarının, uzun ve özenli bir çalışma sonrası kazı alanından çıkarıldığını anlatan Tylor Schroeder, kazı ekibinin yeni fosil aramaları için bölgedeki çalışma sürelerini uzattığını açıkladı.
Mesozoik dönemin denizler canavarı olarak da bilinen Xiphactinus'un fosili, yakında Kanada Fosil Keşif Merkezinin (CFDC) Manitoba'daki müzesinde sergilenecek.
Kaynak: Sümder Haber
]]>
Vahşi doğa ile ilgili televizyon programı yapan İngiliz balıkçı Jeremy Wade, 8 gündür peşinde olduğu dev pirana balığını yakalamayı başardı.
52 yaşındaki Wade, Afrika'da bulunan Kongo Nehri'nde kaplan balığı da olarak bilinen dev pirananın peşine düştü.
Uzun uğraşlar sonunda da tatlı su balıklarının en tehlikelisi olarak bilinen dev balığı yakalamayı başardı.
Bir köpekbalığının boyutlarına ulaşabilen ve 32 keskin dişi bulunan dev pirana balıkları, insanlara saldırmaları ve timsah yemeleri ile tanınıyor.
Kaynak: Vira Haber / Sabah]]>
Amerikan Donanmasında önemli görevler üstlenen USS BlueBird ASR19 daha sonra Türk Donanmasına katılıp TCG Kurtaran adıyla, evsanevi Türk Kurtarma dalgıçlarının gemisi oldu. Pek çok önemli göreve çıktı ve her görevden başarıyla bağlama limanı Beykoz’a geri döndü. Aşağıdaki fotograf geminin Amerikan Donanmasında iken izlediği Asya rotasının o günün koşullarında çizilmiş krokisi olup, tamamen orjinal kopyesidir.
25-26 Aralık 2010 tarihinde ODTÜ’de düzenlediğimiz ODTÜ SAS 8. Geleneksel Su Altı Hokeyi Şampiyonası planlamasının sağlıklı yapılabilmesi ve sıkıntı çekilmemesi için http://www.sas.metu.edu.tr/drupal/?q=node/380 web sayfasında yer alan Duyuru eki ön başvuru formunda yer alan bilgilerin 17 Aralık 2010 Cuma akşamı mesai bitimine kadar 0.312.473 3928 numaralı faksa gönderilmesi gerekmektedir.
İlgi kapsamda göstereceğiniz hassasiyete şimdiden teşekkür ederiz.
Levent UCUZAL
Tel:+90.312.473 3925-26-27
Fax:+90.312.473 3928
E-mail:leventu@bilgigis.com
Web:http://sas.metu.edu.tr]]>
BUDDY bölümünde başlattığımız uygulamalarda sualtı severlerin ilgisini çeken bir çok web sayfası yeralıyor... Bu web sayfalarını BUDDY'den takip edebilir, en güncel konulara anında ulaşabilirsiniz... BUDDY Uygulamalarını elimizden geldiğince genişletip BUDDY üyelerine ve sualtı severlere geniş bir yelpazede hizmet vermek için çalışmalarımızı uluslararası boyutta devam ettirmekteyiz...
BUDDY'e üye olup kendi dalış profilinizi oluşturabilirsiniz. aynı zamanda BUDDY dalış merkezlerinide hiç bir ücret talep etmeden kendi tanıtımlarını yapma imkanı tanımakta... Bütün bu avantajlardan yararlanabilmek için sizde BUUDY'e üye olun !!!!
BUDDY Applications;
Güneş, yaptığı açıklamada, iki yıl süreli ön lisans seviyesinde eğitim vermesi planlanan "Sualtı Teknolojisi" programının, EÜ Su Ürünleri Fakültesi'nin eğitim desteğiyle Urla'daki binalarında yapılacağını belirtti.
Güneş, Denizcilik Müsteşarlığı'nın programda yetişecek öğrencilerin "Balık Adam" olarak görev almalarını kabul edeceğini ifade ederek, şunları söyledi:
"Yeni akademik yılda 20 öğrenciyle 'Sualtı Teknolojisi' programına başlayacağız. Bu programla bilimsel olarak balık adam yetiştireceğiz ve denizcilik sektöründe önemli bir eksiği gidereceğiz. Mezunlar gemi sökümü, batık arama, liman ve marina kurulumunda görev yapacağı gibi, Kıyı Emniyeti Genel Müdürlüğü'nde çalışabilecek."
Su teknolojisi programının yanında, uçak teknolojisi ve makine resim konstrüksiyon bölümlerinin de bu yıl açılacağını dile getiren Prof. Dr. Güneş, örgün öğretimde 3 bin 673, ikinci öğretimde ise 2 bin 222 öğrencinin EMYO'da eğitim aldığını, bu rakamın "ilçe nüfusuna yakın" olduğunu bildirdi.
Kaynak:pdr.biz.tr]]>
Sualtı yaşamında zaman zaman görenleri şoka sokan tuhaf canlılara rastlanıyor. Bu ilginç canlılardan birisi de etli iri dudağına kırmızı ruj sürülmüş gibi duran yarasa balığı.
Ağırlıklı Coca Adası Galapagos Adası civarında görülen Yarasa balığının inanılmaz bir yönü var. Bu balık 4 yengecini ayak gibi kullanıyor ve su altında 4 ayakla yürüyebilen tek balık türü. Kırmızı dudaklı yarasa balığı dünyadaki dört yüzgecinin üzerinde yürüyen tek balık. Yürümek için tasarlanmış yüzgeçleri, tuhaf görünüşlü burnu ve büyük kırmızı dudakları ile balığın son derece ilginç bir görünümü var. Yarasa balıklarının kumun üzerinde bir insanın yürümesi gibi dolaşabilmelerini sağlayan organları göğüs yüzgeçleri. Bu yüzgeçlerini kullanarak yarasa balıkları okyanus zemininde rahatça ayakta durabiliyor ve yüzgeç uçlarının üzerinde yürüyor. Fener balıklarında olduğu gibi yarasa balıklarının da burunlarının altında, diğer balıkları kandırmak için olta olarak kullandıkları küçük deri parçaları var. Yarasa balıkları etçil hayvanlar.
Kaynak: Deniz Haber
İngiltere'de aynı evde yaşayan kedi ile balığın dostluğu görenleri hayrete düşürüyor
Evde canı sıkıldığı zaman küçük cam fanusun yanına giden 4 yaşındaki Kaiser adlı kedi, balıkla zaman zaman oyunlar oynuyor.
İki hayvan dostluklarını o kadar ilerletti ki; Kaiser fanusun üst kısmından burnunu içeri uzattığında, balık da aynı karşılığı vermek için yüzeye çıkıyor.
Susadığı zaman, ihtiyacını cam fanustan karşılayan Kaiser ile balığın dostluğu eve gelen misafirleri de şaşkına çeviriyor.
Ev sahibi 45 yaşındaki James Armstrong ise bu dostluktan oldukça memnun. Armstrong, "Kedimiz, balık aromalı suyu seviyor" diye espri yapmadan da geçemiyor.
Kaynak: Vira Haber / Haber Türk]]>
TSSF Serbest Dalis Teknik Kurulumuzca 2011 yilinda yeni bir uygulamaya gecilecektir. Buna gore kendi bolgelerinde antrenman yapan sporcularin bir kayit sistemi altina alinmasi ve antrenman performanslarinin takip edilmesi kararlastirilmistir.
Bu uygulamanin hic bir baglayiciligi yoktur. Sporcularimizin antrenman performanslarinin kayit altina alinmasini istemeleri halinde gonullu olarak yapilacak bir uygulamadir. Bu calismalarin yarisma performanslari ile karsilastirilmasi, katilim olmasi halinde milli takim kamplarinda degerlendirilmesi dusunulmektedir (milli takima giris icin hicbir sekilde kriter olusturmamaktadir).
Ilgilenen sporcu arkadaslarim 
TSSF Serbest Dalış Farkındalık Semineri 8 Ocak 2011 tarihinde TSSF İstanbul ofisinde eski ve yeni milli takım sporcuları ve geçmiş yarışmalardaki performansları ile olası gelişmeye müsait görülen sporcuları ile Başkanımız Sayın A. İnkılâp OBRUK, Başkan Yardımcısı Şahin ÖZEN, Genel Sekreter Oğuz AYDIN, Serbest Dalış Teknik Kurul Başkanı Levent UCUZAL ve Üye Orhan ÖLÇÜCÜOĞLU’ nun katılımı ile gerçekleştirilmiştir.
Toplantıda ulusal ve uluslararası yarışmalar ve bu yarışmalarda milli takım seçilme kuralları, kriterleri, antrenman programları, stres yönetimi, serbest dalış disiplini problem ve önerileri, rekor denemeleri talimatı detayları üzerinde tüm sporcularımızla karşılıklı görüş alışverişinde bulunulmuştur.
Sporcuların gelişimi ve performans takibi açısından faydalı olması düşüncesi ile A. İnkılâp Obruk kendi bölgelerinde antrenman yapan sporcuların bir kayıt sistemi altına alınması ve antrenman performanslarının takip edilmesi talimatını vermiştir. Bu uygulamanın hiç bir bağlayıcılığı yoktur. Sporcularımızın antrenman performanslarının kayıt altına alınmasını istemeleri halinde gönüllü olarak yapılacak bir uygulamadır.
Federasyonumuzun serbest dalıştaki başarıların daha da artırılması ve risk oluşturacak faktörleri minimize etmesi amacı ile yaptığı bu toplantı karşılıklı farkındalık yaratmak açısından son derece faydalı geçmiştir.
TSSF]]>
Federasyonumuzun 2011 yılı planlı faaliyet programında yer alan Sualtı Hokeyi Milli Takım Aday Kampı 08 Ocak 2011, Cumartesi günü Kartal Gençlik ve Spor İlçe Müdürlüğü Yüzme Havuzunda başlamıştır.
2011 yılında yapılacak olan Sualtı Hokeyi Dünya Şampiyonası ve Milli Takım Kampı hakkında bilgi almak üzere Federasyon Başkanı A. İnkılâp OBRUK başkanlığında bir toplantı gerçekleştirilmiştir. Toplantıya Federasyon Başkan Yardımcısı Şahin ÖZEN ve Genel Sekreter Oğuz AYDIN ile Sualtı Milli Takım Antrenörleri Antoine MOURAD, Deniz ÇELİKÖZ, Zafer YÜKSEL ve Takım Kaptanı Cem EKŞİOĞLU katılmıştır.
Kamp 16 Ocak 2011, Pazar gününe kadar devam edecektir. Milli Takım Aday sporcularına başarılar dileriz.
TSSF]]>
Hocam bize kendinizi tanıtır mısınız biraz ?
Nevzat 
Herkes dalgıç olabilir mi ?
Sağlık problemi olmayan ve istekli herkes olarak dalgıç olabilir. Profesyonel dalgıçlık için ise bazı kriterler gereklidir.
Profesyonel Sualtı Adamları Yönetmeliği’ne göre
Türkiye Cumhuriyeti karasuları ile göller ve nehirlerde profesyonel sualtı adamı olarak mesleğini icra edebilmek için;
· Türk vatandaşı ve en az ilkokul veya ilköğretim okulu mezunu olmak,
· Sağlık bakımından sualtıadamlığı hizmetine elverişli bulunduğunu bu Yönetmelikte belirtilen sağlık hükümlerine göre belgelendirmek,
· 18 yaşını bitirmiş ve mesleğe yeni başlayacaklar için 40 yaşından gün almamış olmak,
· Profesyonel sualtı adamı yeterlik belgesine sahip olmak.
Nasıl dalgıç olunur ?
Dalış kurslarına başvurarak dalışa başlanabilir. Ülkemizde Sanayi Dalgıçlığı konusunda özel eğitm veren tek merkez Boğaziçi Sulatı Araştırma Merkezidir. Diğer alternatif Üniversitelerin 2 yıllık Meslek Yüksek Okullarını kazanmak ya da Deniz Kuvvetlerinde askerlik görevi sırasında eğitim almak.
Bu gün tüm dünyada sanayi dalgıçlığı alanında kullanılan kaç farklı dalış ehliyeti vardır ?
Sanayi dalgıçlığı’nda yüzeyden beslemeli sistemler ile dalış yapılmakta ve Scuba dalış sistemi kullanılmamakta basit onarım, keşif ve sörvey işlerinde tam yüz dalış maskesi kullanılmaktadır. Dünyada mevcut ehliyetlerin en geçerlileri Avusturalya, Fransa, Norveç, İngiltere, Hollanda da verilmektedir. Boğaziçi Sualtı Araştırma Merkezinde verilen 
Ülkemizde hangileri alınabilir hangileri geçerlidir ? Bunları almak için ne yapmak gerekir?
Ülkemizde mevcut ehliyetler ;
Birinci sınıf dalgıç (first class diver)
· Sualtı Teknolojisi Bölümü’nden mezun olmak
· Kurtarma ve Sualtı Komutanlığı’nda Birinci Sınıf Dalgıç Kursu’nu bitirmek,
· 2.Sınıf dalgıç ehliyetini aldıktan sonra yönetmelikte belirtilen dalış saatini doldurmak ve Denizcilik Müsteşarlığının yaptığı sınavı geçmek
Balıkadam gaz karışım (mix gas diver with scuba)
· Kurtarma ve Sualtı Komutanlığı’ndan emekli Sualtı Savunma ve Sualtı Taarruz personeli alabilir.
İkinci sınıf dalgıç (air diver)
· Kurtarma ve Sualtı Komutanlığı’nda 2.Sınıf dalgıç kursu görerek bir yıl süre ile staj yapan erler
· Millî Eğitim Bakanlığı tarafından yetkilendirilmiş profesyonel sualtıadamı yetiştiren kurslarda eğitim görerek Denizcilik Müsteşarlığının yaptığı sınavda başarılı olanlar
Balıkadam (scuba diver)
· Kurtarma ve Sualtı Komutanlığı’nda Balıkadam kursu görerek bir yıl süre ile staj yapan erler
· Millî Eğitim Bakanlığı tarafından yetkilendirilmiş profesyonel sualtıadamı yetiştiren kurslarda eğitim görerek Denizcilik Müsteşarlığının yaptığı sınavda başarılı olanlar
Aday Dalgıç
· Profesyonel sualtı adamlarınca kurulmuş sualtı teşekküllerinde geçirecekleri bir yıllık stajlarında elli saat dalış (otuz saati yirmi metrede, on beş saati otuz metrede ve beş saati kırk metrede olmak kaydıyla) yaptıklarını tasdikli dalış defteri ile ispat etmeleri hâlinde balıkadam sınavına girmeye hak kazanırlar.
Türk ehliyetlerinin dünyadaki yeri nedir, nerelerde geçerlidir, Liman başkanlığından alınan belgeler ile ne işler yapabilir nerelerde çalışılabilir ?
Türkiye’deki kullanılan ehliyetlerin uluslar arası dalış sektöründe geçerliliği yoktur. Bazı Türki Cumhuriyetlerde geçerli olabilmektedir.
Liman Başkanlığından alınan belgeler ile ülkemizdeki mevcut dalış şirketleri ve bazı kamu kuruluşlarında (İDO, İtfaiye, Kıyı Emniyeti) çalışma imkanı vardır.
Balıkadam;
Basit sualtı işlerini yapar. Arama yapar. Sörvey yapar. Video çekimi yapar. Gemi altı temizlik işleri yapar. Pervane söker-takar. Şaft değiştirir. Salmastra atar. Tutya değiştirir (kaynak kullanmadan), kilistin temizler. Bunlara benzer diğer basit sualtı işlerini yapar.
2.Sınıf Dalgıç;
Karışım gaz gerektirmeyen tüm sualtı işlerini yapar. (Balıkadam a ek olarak, Batık dalışı, kurtarma, kesme-kaynak, başlık ile derin su dalışları, basınç altındaki ortamlarda çalışma gerektiren işler, sualtında inşaat ve tadilat işleri, iskele ve tünel işleri, kazı işleri v.b)
Birinci Sınıf Dalgıç;
Karışım gaz dalışı dahil her türlü sualtı işini yapar.
Yabancı ehliyetlerin avantajları nelerdir?
Uluslar arası geçerli ehliyetlerle yabancı diliniz varsa yurtdışındaki dalış firmaları ile çalışma imkanı bulabilirsiniz.
Türk firmalarının yurtdışında aldıkları işler genelde uluslar arası firmalar ile ortak oldukları için buralarda Türkiye’den alınan belgeler geçmemektedir, bu yüzden 
Bu yabancı ehliyetler kabotaj kanununa aykırılık teşkil etmiyor mu sizce?
Kabotaj kanununa göre Türkiye’de karasuları dahilinde dalgıçlık hizmetleri Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları tarafından yapılır denmekte yani yabancı dalgıçlar karasuları içerisinde iş yapamaz denmektedir.
Yabancı ehliyetlerle ilgili herhangi bir sınırlama getirilmemiştir.
Ülkemizde yabancı firmaların aldıkları sualtı işlerinde artık Türk Ehliyetinin yanısıra 
Aday dalgıç kursları hakkında bilgi verebilir misiniz?
Dünyada eğitim olmadan dalış ehliyeti alınabilen tek ülke Türkiyedir.
Bu ehliyet “ADAY 
]]>
Federasyonumuzun 2011 yılı planlı faaliyet programında yer alan Sualtı Hokeyi Milli Takım Aday Kampı 08–16 Ocak tarihleri arasında İstanbul Gençlik Spor İl Müdürlüğü Yakacık Yüzme havuzunda yapılmıştır.
2011 yılında yapılacak Sualtı Hokeyi Dünya şampiyonasına hazırlanan milli takımımız Yabancı antrenör gözetiminde çok verimli ve yorucu bir kamp geçirmişlerdir.
08 Ocak tarihinde İller Bankası misafirhanesinde toplanan Milli Takımımız açılış toplantısından sonra 09 Ocak Pazar günü sabah ve akşam ikişer saat havuz antrenmanı yapmışlardır. Hafta boyunca her gün iki antrenman ve bir toplantı yapan millilerimiz bir hayli yorucu fakat çok verimli çalışmalar yapmışlardır.
Antrenmanlarda çekilen sualtı görüntülerinin izlendiği taktik toplantılarında ise Aday Millilerimiz Maç taktiklerimizi geliştirme ve bireysel hataları önleme üzerine çalışmalar yaparak hazırlıklarını tamamlamışlardır.
Federasyon Başkanı A.İnkılâp OBRUK, Başkan Yardımcısı Şahin ÖZEN ve Genel Sekreter Oğuz AYDIN kamp boyunca gerekli bilgileri almış ve sporcuları ziyaret etmişlerdir.20 aday milli takım sporcusu ile 3 antrenörümüz Antoine MOURAD, Zafer YÜKSEL, Deniz ÇELİKÖZ katılımıyla aday milli takım kampı sorunsuz bir şekilde tamamlanmış ve yapılacak olan Dünya Şampiyonası öncesi iyi bir hazırlık olmuştur.
TSSF]]>
Hakemlerimizin eğitimi için Federasyonumuzun 2011 yılı faaliyet programına Ocak ayı başlarında bir hakem semineri konulmuş olup, 14–16 Ocak 2011 tarihlerinde düzenlenen eğitim seminerine çeşitli illerden elli sekiz hakem katılmıştır. Federasyon Başkanımız Sayın Ahmet İnkılâp OBRUK hakemlerimizin eğitim semineri sırasında bizleri ziyaret etmiş, dilek ve öneriler karşılıklı olarak dinlenmiş, uluslar arası nitelikte hakemler yetiştirilmesi için hakemlerimize her türlü desteği vereceğini belirtmiştir.
Eğitim seminerimiz, Federasyonumuzun Genel Sekreteri ve Uluslar arası hakemimiz Sayın Oğuz AYDIN’ ın açılış konuşması ile başlamış ve Hakem ve Müsabaka Yönetmeliği ile Zıpkınla Balık avı branşı hakkında bilgiler vermiştir. Sualtı hokey branşında hakemlerimize eğitimi Yurtdışından Milli takımımızı çalıştırmak için gelen CMAS Sualtı hokeyi teknik kurul üyesi ve hakem Antoine Mourad vermiştir. Merkez hakem kurulu ve Eğitim Kurulu üyeleri hakem arkadaşlarımızda bu üç gün boyunca branşlar hakkında seminere katılan hakem arkadaşlarımıza eğitim vermiştir. Seminerin son günü havuzda uygulamalı su hakemi belirleme testi de yapılmıştır. Seminerlerimiz her müsabaka öncesi görevli hakem arkadaşlara verilmeye devam edecektir. Yılsonunda 2012 yılına hazırlık için genel bir hakem semineri yapılması da düşünülmektedir.
TSSF]]>
Ülkemizde herşey gibi sualtı sporculuğu da çağ atladı.
Oysa çok değil, bundan 35-40 yıl önce parmakla gösterilecek kadar az kişi bu sporu yapardı. İmkanlar kısıtlıydı. Bütün zorluklara rağmen ülkemizde dünya çapında bir balıkadam kulübü vardı.
Türk Balıkadamlar Kulübü, dünyanın üçüncü Avrupa'nın ise ilk balıkadamlar kulübüdür. Sonra 12 Eylül yönetimi kulübün adından Türk adını kaldırttı. Adı Caddebostan olmak zorunda kaldı.
Bu kulüp yokluklar arasında başta donanmamız olmak üzere ülkemize çok balıkadam yetiştirmiştir. Hasbelkader ben de Türk Balıkadamlar Kulübü'nde sporcu oldum, hocalık yaptım. Berk Or benim kulüpteki hocamdır. Bana eğitim veren hocalardan birçoğunu da yetiştirmiştir. Yani hocaların hocasıdır.
TN- Sizin Ege'de bir inceleme geziniz vardı değil mi?
BO- Yaşamımda 1958 yazının bambaşka bir yeri vardır. O yıl üç arkadaş, Et ve Balık Kurumu'nun görevlisi olarak tüm Ege ve Akdeniz'in altını üstüne getirmiştik. Baskın Sokullu, Tosun Sezen ve ben... Üç kafadar 25'er lira yövmiye alıyorduk, üstüne üstlük altımıza bir de Mercan adlı araştırma gemisini vermişlerdi. Görevimiz, yaptığımız dalışlar sonrası sünger ve süngercilik konusunda bir rapor hazırlamaktı. Bunun için Çanakkale Boğazı Zincirbozan Feneri'nden başlayarak, tüm Ege ve Akdeniz'in dibini neredeyse karış karış taradık. İki ay süren bu serüvenin bir dalıcı için hayal bile edilemeyecek bir macera olduğunu düşünüyorum. Üstelik o zamanlar denizlerimizin gerçekten bakir olduğunu da düşünürsek!
TN- Zamanınızda balık da boldu. Şimdi gerçekten av işi zor. O seyahatte bol bol balık da vurmuşsunuzdur.
BO- Mercan gemisi ile Bodrum'a vardığımızda, Peter Trockmorten adında Amerikalı bir gazeteci ile tanıştık. Peter, Amerikan donanmasındayken 'frogman' (kurbağa adam) olarak Kore'de savaşmış bir kişiydi. Bizleri, içinde 'echo sounder' bulunan, ilkel de olsa dalış takımları ve kompresöre de sahip bir gemide görünce hemen yanımıza yanaştı ve kısa sürede arkadaş olduk.
Öyle ki neredeyse her Allah'ın günü o da bizlerle birlikte dalışa gelir oldu. Çok da hırslı bir dip avcısıydı. Bir gün Turgutreis'in açığındaki Çatal Takımadaları'ndan Yassıada'da dalış yapıyorduk. Yeri gelmişken söyleyeyim, dibi amforalarla dolu olan bu adada artık dalış yasağı uygulanıyor. Bodrum Müzesi'nin kuruluşunda esas teşkil eden amforalar, bizlerin o yıllarda aynı bölgeden çıkardığımız amforalardır.
Neyse, hikayemize dönelim. Tosun, Baskın ve ben dalış sonrası, teknenin kıçüstü güvertesinde dinlenip güneşlenirken; Trockmorten, bizim yangın söndürme tüplerinden adapte ettiğimiz dalış tüpü ve tek kademeli puro tipi regülatörlerimizden birini kuşanıp daldı. Amaç belli; zıpkınla balık avlayacak. Kısa bir süre geçmişti ki, "Help, help!" diye bir haykırış duyduk.
Yerimizden fırladığımızda yaklaşık 50-60 metre ileride kayalıkların arasında Peter'in başını gördük, ancak aynı anda suların içinde kaybolup gitti. Anında palet ve gözlüklerimizi kaparak üçümüz birden suya atladık. Olay yerine vardığımızda Peter'i 3-4 metre dipte, maskesi boynuna kadar sıyrılmış, sırtındaki tekli tüp sadece beline bağlı olarak arkasına sarkmış bir halde bulduk.
Regülatörün mapsı ağzından fırlamıştı ve o, ucunda devasa bir akyanın çırpındığı tüfeğine sımsıkı yapışmış bırakmıyordu... Aslında tüfeğini bıraksa hiçbir sorunu kalmayacaktı ama adam, canı pahasına avını bırakmak niyetinde değildi. Üçümüz birden aynı anda üstüne varıp balığı, daha doğrusu tüfeği elinden aldık.
O dönemlerde hepimiz kondüsyonu birbirinden güçlü genç insanlardık. Ancak buna rağmen 22 kiloluk akya Amerikalı'dan sonra biz üç Türk delikanlısını da perişan etmeyi başardı. Balıkla mücadelemiz yaklaşık 20 dakika daha sürdü. Fakat sonunda o da yorgunluktan baygın düşerek teslim oldu... Sonradan olayı Peter'den dinlediğimizde gerçekten çok şaşırdık.
Amerikalı, akyayı galsamasının arkasından zıpkınladığı için hayvana öldürücü bir darbe vuramamıştı. Ancak balık zıpkından kurtulup kaçamıyordu da... Peter, bıçağını çekerek bir kolu ile balığa sarılıp diğeri ile bıçaklamaya kalkışmıştı fakat bunu da başaramamıştı. Çünkü akyanın can havliyle çırpınıp vurduğu kuyruk darbesi, maskesini yüzünden sıyırıp boynuna düşürmüştü. O panikle tüpten kurtularak hafiflemek için bel kolonunu çözmeye çalışmıştı.
Gelgelelim aceleden yanlışlıkla omuz kolonlarını açınca; tüp beline bağlı bir vaziyette geriye sarkmış, o şiddetle mapsı da ağzından fırlamıştı. Bu durumda nasıl olduysa bir an suyun üstüne çıkarak bizlere seslenme fırsatı bulmuştu. Fakat balık kendisini tekrar aşağıya çekmişti. Ve inanılır gibi değil ama gerçek! Bu durumda bile bizler yetişene kadar canı pahasına zıpkını bırakmamıştı. Ne biçim bir av hırsı, anlamak mümkün değil!
TN- Bu anıya çevreciler kızacak
BO- Bugün, çevreci dostların çok eleştirecekleri bir durum. Bu nefis yaratığı, 'Halikarnas Balıkçısı' Cevat Şakir'in kadim dostu, bizim de sünger kaptanlığımızı yapan Ali Karayel'e (GAli) teslim ettik. GAli de aynı günün akşamı, Bitez'deki kendi mandalin bahçesinde, onunla hepimize nefis bir ziyafet çekti. Kararında yapılırsa balık avcılığı keyifli bir iştir. Yeter ki katliam boyutuna ulaşmasın...
SULARIMIZDA VAR
Akya Akdeniz balığı
Akya bir Akdeniz balığıdır ve ve sürüler halinde ılıman bölgelerde yaşayıp, ürerler. Nadiren Boğazlar'dan geçer, kılıç balığı ile Karadeniz'e çıkar, yine onunla döner. Renk ve biçim bakımından lüferin büyüğü kofanaya benzemesinden onun büyüğü olduğunu söyleyenler olsa da, değildir. Akyanın sırtında yele yerine biri öne yatık, sekiz kısa diken vardır. Anüs yüzgecinin arkasında da aynı büyüklükte iki diken bulunur. Vücudu çok küçük pullarla örtülüdür. Sırtı koyu mavi, yanları kurşuni, karnının altı beyazdır. Sularımızda 20-25 kiloya kadar bulunur. 60-70 kg azman olanlarına da rastlanır.
PALET: Tehlikeli olmayan, esnek, sentetik materyal veya lastikten yapılmış olmalıdır. ( Fiber paletler için çevresi lastik koruyucu kaplı, üst yüzeyi kırılma durumunda veya yaralanmayı engelleyecek bir film veya stickle kaplanmış olmalıdır. Bu paletlerin müsabaka öncesi hakemler tarafından onaylanmış olması gerekmektedir.) ( Sualtı Hokeyi Gençler Şampiyonasında uygulanacaktır.)
SOPA: Sopaların, su üzerinde yatay bir şekilde yüzmesi kuralı kaldırılmıştır.
ŞNORKEL: Metal olmayan, yumuşak, bükülebilir bir şnorkel kullanılmalıdır. ( Sualtı Hokeyi Gençler Şampiyonasında uygulanacaktır.)
AĞIRLIK: Uluslar arası turnuvalarda kullanılması zorunlu olan, şnorkele dışardan monte edilen tipte veya ağız içinde diş koruması olarak kullanılan tipte bir koruma kullanılması zorunludur. ( Sualtı Hokeyi Gençler Şampiyonasında uygulanacaktır.)
ELDİVEN: PUCK ve SOPA ile aynı renk olmayan eldivenler kullanılması zorunludur. ( Beyaz, Siyah, Turuncu, Kırmızı gibi renklerdeki eldivenler yasaktır) ( Mayıs ayında düzenlenecek olan Büyükler Şampiyonasında ve sonrasında uygulanacaktır.)
TSSF
]]>
MİLLİ SPORCU ŞAHİKA ERCÜMEN, BUZ ALTI YATAY DALIŞTA EN UZUN MESAFEYİ GİDEN İNSAN OLDU. ERKEKLERDE 108, BAYANLARDA 70 METRE OLAN REKORU 110 METREYE TAŞIDI.
Avusturya’nın Weissensee bölgesinde Guinness Dünya rekorunu kıran Şahika Ercümen, Buz altından yatay dalışla en uzağa gitme rekorunu Türkiye’ye getirdi. TRT Mavi Tutku ekibi ve Sualtı Görüntü Yönetmeni Tahsin Ceylan bu rekor denemesinde Şahika’yı yanlız bırakmadı.
Dünyanın buzaltından yatay dalış ve tek nefesle en uzağa giden sporcusu olan Şahika’nın rekorunu sadece TRT ekranlarından izleyebilirsiniz. Gurur anını, bu akşam TRT 1’de saat 19.00’da başlayacak Ana Haber Bülteninde izleyebilirsiniz.
Hakan ASLAN
Mavi Tutku
Yapımcı
İsveç'te Soğuk Savaş döneminde batmış bir denizaltı bulundu. Baltık Denizinde, İsveç'in Gotland adasının 70 kilometre güneyinde bulunan Sovyetler Birliği'ne ait olduğu açıklanan denizaltının 2009 yılında ortaya çıkarıldığı, ancak bu hafta açıklandığı bildirildi.
Uzmanlar denizaltının nasıl battığının inceleneceğini kaydettiler. Denizaltının 1980 yılında İsveç Deniz Kuvvetleri tarafından batırıldığı yönündeki spekülasyonların ardından açıklama yapan Deniz Kuvvetleri Sözcüsü Kaptan Bo Rask, "Denizaltının zırhlı gövdesinde kare şeklinde delikler var ancak, askeri silahla vurulduğuna dair bir iz yok. İzler, çekilirken batmış olabileceğini gösteriyor" dedi.
Bir süredir eğlence, hobi amaçlı tüplü dalış yapıyorum. Zamanla dalış sayım arttıkça; hem dalış, hem de dalış yapan 'insan tipleri' konusunda tecrübe kazandım. Her dalışımda da, 'insan hayatı'nın önemini bir kez daha düşündüm.
Tüplü dalışı iş edinmiş arkadaşlarım var. Profesyonel oldukları için, komik hikayeleri (herkesin içinde) paylaşmazlar. Ama inanın; zaten belli riskleri olan bu uğraştaki en büyük risk belki de 'insan faktörü' dür.
Bir de sanayi dalgıçları var ki; yaptıkları iş gerçekten zor. Artık Türkiye'de de sanayi dalgıçlığı konusunda eğitim veren yerler var. Yalnızca, çekirdekten yetişenlerin yaptığı bir iş değil bu. Ama bir çok meslekte olduğu gibi, eğitim ve tecrübenin bir arada olması şart. Bu konuda eğitim ise bir kaç aşamada veriliyor.
Sanayi dalgıçlarının çalışma alanları çeşitli. Sanayi dalgıçları; sualtı inşaatları, sudaki gemilerin karaya çekilmeden onarımı, sualtı arama-kurtarma çalışmaları, sualtı boru ve iletişim hatlarının döşenmesi, sualtı boru hatlarının bakım-onarımı gibi işlerde çalışabiliyorlar. Yurtiçinde ve yurtdışında çalışma imkanları buluyorlar.
Ancak, biraz maceracı bir ruh gerekli. Her getirisi büyük iş gibi, riski de fazla bu işin. Sualtında, basıncın, insan vücuduna etkisi dışında, bir çok başka fiziki tehlikenin olduğu bu işi yapmak gerçekten zor. Sanayi dalgıçlığı, tüplü dalıştan çok farklı. 5-6 kiloluk başlıklar ve özel astronot benzeri kıyafetlerle, dalış yapıyorlar. Tüplü dalışlarda, yüzerliği sağlamak için BCD (buoyancy compensator device) denilen bir yelek kullanılırken, kuru elbise giyen sanayi dalgıçları, BCD kullanmıyorlar. Kuru elbiseyi yüzerlik sağlamak için de kullanıyorlar. Gemiden verilen hava desteği ile dalan dalgıç; dalışı, tüplü dalıştan farklı olarak; yalnız gerçekleştiriyor. ''Buddy'' (eşli) sistem yok.
85 metrelere dalıp, görüş mesafesi az olan sularda çalıştıkları yetmiyormuş gibi, bazen de, tehlikeli, zararlı maddeler bulunan sularda dalmak durumunda kalıyorlar.
Boğazda kışın çalışan sanayi dalgıçları ise, su sıcaklığı 8 derece gibi soğuk sularda çalışıyorlar. (Tüplü dalışlarımda 14 derecede çift kat 'ıslak elbise' ile takırdadığımı hatırlıyorum.) Özel giysi soğuk suda, korumaya yardımcı olmakla birlikte, giysilerindeki en ufak yırtık, birden içine su dolmasına neden olabiliyor. Isı yalıtımı ve yüzerlik sağlamaya yarayan bu kuru elbiseler de oldukça yüksek fiyatlı. Boğazda çalışanlar, aşağısının tamamen balçık olduğunu söylüyorlar. Görüş mesafesinin ise 1 metreden az olduğunu ekliyorlar.
Dalış tekniği, ekipman, hatta dalışın amacı itibariyle tüplü dalış ile sanayi dalışı çok farklı. Bunun yanısıra, bu meslekte çalışanlar da bildiğiniz bir çok meslekten ve iş hayatında tanıştığımız 'insan tipi'nden de farklı. Kadın ve erkek mezunlar veren, eğitim kurumları olmasına rağmen, ağırlıklı olarak erkek çalışan var.
Yeni mezun çaylaklara da, yardımcı oluyor tabii ki, eski deneyimli dalgıçlar. Biraz da bıyık altıntan gülmeyi ihmal etmeyerek.
Gemilerinde basınç odası var. Kurallarına uygun dalış yapıldığında, risk azalıyor. İnce hesaplar yapılarak hazırlanmış dalış tablolarına rağmen, vurgun yemek neredeyse hayatlarının bir parçası olduğu için, bir kaç saat basınç odasında kalmayı yadırgamıyor eski 'alaylı' dalgıçlar. Basınç odası ise oldukça masraflı. Basınç odası operatörü olmak da ayrı uzmanlık gerektiren, başka bir meslek. Sanayi dalgıçlığı okulundan mezun olanlar, staj karşılığı ''Basınç Odası Operatörlüğü Belgesi'' de alıyorlar.
İşin gereği zaten risk almak ama, bunun dışında da, ekipman yetersizliği, kalifiye/eğitimli eleman azlığı, gemilerde konforun olmaması, teknoloji olduğu halde bütçe darlığı gibi bir çok konu bu işi de zorlaştırıyor.
Boğazda çalışanlar, sualtından demir, enkaz çıkarma gibi uğraşlar verirken, telsiz ile gemiyle bağlantı sağlıyorlar. Bir vinç de, belirlenen yerden, demiri çıkarıyor. Telsizci olmak da ayrıca stresli bir iş.
Kışın soğuğunda, kat kat yün kazakla bile üşüdüğünüz gemilerde, bir iş yapmadan seyretmek bile zor. Bütün gün çalışıp, dalıp, bir şey bulamadan çıktıkları da oluyor. Önceden araştırma yapmak için su altı kameraları da var ama bunlar da fazladan masraf olduğu için alınmıyor.
Sanayi dalgıçlığı, ''insan-para'' dengesinin hassas ayar gerektirdiği bir meslek. Ekmeğini sualtındaki taştan çıkarmak da bu olsa gerek!
Esra Tunalıgil
Kaynak: Şefaf Gazete]]>
Kurtarma Gurup Komutanlığı tarafından düzenlenen geneleksel dalgıç moral gecesi, 14 Mayıs 2011 Cumartesi günü saat 19.15’de Moda Deniz Kulübü’nde düzenlenecek.
Ev sahipliğini Deniz Albay Selçuk Koray’ın yapacağı geceye katılım için davetiye gerekmektedir.]]>
Sualtı Gazezetesi'nin de kendi standı ile yer aldığı MEDEX 2011 fuarından, sunumlar, röportajlar çok yakında gazetemizde okurlarımız için hazırladığımız özel bölümde olacak...]]>
